Mazza's profileSpace van Marion: Wil ji...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Space van Marion: Wil jij ook een kijkje achter de schermen?all creatures great and small
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
November 19 uitjeVanmiddag toch even de neus buiten de deur kunnen steken. We hadden hier toch wel zo'n lekker weertje.
Van dochterlief een spiegeltje gekregen, goed dan gaan we dat toch eens even uitproberen. Wahaha nou dat viel nog tegen zeg. Een spiegeltje is heel handig om de onderkant van een paddestoel te kunnen bekijken zonder de paddestoel te beschadigen. Het is echt een fantastisch hulpmiddel totdat je probeert om een foto te maken. Dan komen er allemaal onmogelijke beelden tevoorschijn en vragen als : hoe ga je focussen? hoe hou je het spiegeltje schoon? hoe hou je hem gericht en hoe zorg je ervoor dat het gewenste ook in beeld blijft als je spiegel wil loslaten? Wahaha ik heb al in de gaten dat als de spiegel maar dicht op de hoed zit dat je alles nog wel gefocuust krijgt maar als het steeltje wat langer is of een kraagje bevat of zelfs twee kleuren bevat die je in beeld wil krijgen dan moet je je toch in de raarste bochten wringen.
Ik heb ondanks dat heerlijk genoten een zeer leuk gesprek gehad met een wandelaar die ook de sperwer had gehoord en vroeg of ik hem gezien had. Eigenlijk was het gewoon eenvoudigweg op en top genieten.
November 17 Als je door de bomen het bos niet meer ziet , moet je naar het strandAls je door de bomen het bos niet meer ziet, dan moet je naar het strand.
Dit heb ik ergens gelezen of gehoord, ik weet het niet meer. Maar om een of andere vage reden is de gedachte weer in mijn hoofd geschoten. Ik was aan het wandelen met mijn cliënt, die me de oren van het hoofd kletste maar waar ik geen woord van verstond omdat ze voor me zat in de rolstoel, ze mompelt nogal , en er reden auto's langs ons heen. En zomaar ineens schoot deze gedachte door mijn hoofd en is daar de hele dag blijven hangen.
Er is hier nogal veel gebeurt, sommige dingen niet of minder leuk, anderen weer heel leuk.
Puberperikelen met onze dochterlief, ze gaat de zwarte fase in, een mooi nieuw leven mogen bewonderen bij mijn vriendin dat terwijl een andere vriendin weer te horen heeft gekregen dat haar zoon (iets jonger dan onze zoon) toch alweer een tumor in zijn hoofd heeft. Terug bij af? of dit keer er optijd bij? Ze is daarnaast zwanger en over ongeveer een kleine drie maandjes uitgeteld. Tja wat zeg je dan tegen haar. Komt wel goed?, we komen er wel weer doorheen, dacht het toch niet! Dus we hebben samen even goed zitten vloeken aan de telefoon. Het hoe en wat van zijn behandelplan is nog niet duidelijk. Het zal wel drie maanden wachten zijn en dan weer MRI. "Leuk hoor" als je dan net uitgeteld bent.
Pap wordt dit weekend 70, iets wat we vierenhalf jaar geleden nooit hadden durven dromen. Komende carnaval wordt het alweer vijf jaar, dat die was neergestoken. Toevallig laatst nog met een agent over het gebeuren gesproken ook hij had aan de zaak gewerkt. eerlijk gezegd wie niet toendertijd. Het was een grootste zaak, veel ophef , op het nieuws geweest bij SBS geweest. En de daders zijn toen opgepakt.
Zoonlief (19) heeft eindelijk de eerste woorden over het hele gebeuren uitgesproken, heeft eindelijk gepraat over zijn gevoelens hierin, zijn schuldgevoel en zijn verantwoordelijkheids gevoel hierbij. Het was wel even zo tussen neus en lippen door zoals het ene puber betaamt, maar het is er wel uit. Eindelijk.
Onze "holbewoner" zoals we hem liefkozend noemen is gelukkig weer aan het veranderen van een depressieve jongen , in een vrolijke jongeman die een vriendin heeft. Op zolder ( zijn kamer ) verstopt hij zich niet meer achter de computer maar bombadeert eindelijk tot ergenis van zijn moeder (ik dus) een keihard riedeltje op de gitaar.
Blijkt dus dat die emotionele rollercoaster toch stiekem nog wel even doordendert.
Vandaag , iets heel moois , eindelijk hebben we een DVD bekeken die ons een jaar geleden beloofd was. Namelijk de DVD van het huwelijk van Oom Jim met zijn Pam en waar de vader van Stuart dus in levende lijve en met stem te zien en te horen is.
Het verhaal van de DVD is een verhaal apart.
Pam en Jim wilden ons de video laten zien van hun huwelijk, dat ding heeft menig jaar in de kast stof liggen vangen en toen ze hem afspeelden was er geen geluid. Uiteindelijk hadden we iemand gevonden die hem op DVD wilde en kon zetten, want daar in Zuid- Afrika kwam deze service eigenlijk pas op. Maar probleem was dat hij niet klaar zou zijn voordat we vertrokken. Nou geen probleem dan sturen we hem gewoon op. Dus wel een probleem want DVD is nooit aangekomen. Pam belooft ons om de DVD mee te geven als vrienden overkomen vanuit Engeland , Schotland , Italië , wat dan ook en vraagt of ze dan daar de dvd kunnen opsturen. Nog steeds niets gezien, of vergeten mee te geven, of de ander vergat hem mee te nemen. Je kent dat wel..eigenlijk hadden we al zoiets van nou die zien we nooit, als we weer eens terug gaan komt dat heus wel goed. Ineens krijgen we van Andrew bericht dat hij een pakketje had ontvangen aangetekend, met de bruilofts Dvd en pagina's uit het dagboek van oom Jim met beschrijvingen van hoe hij het ziek zijn en overlijden van zijn broer heeft ervaren. Wat een kostbaar geschenk om dat met ons te willen delen. De dagboekpagina's hebben we nog niet, dat komt nog wel. Andrew moet dit eerst verwerken en kopiëren enz. Maar de DVD hebben we via onze Computerwizzard al binnen. Zoonlief heeft op afstand de dvd bij Andrew op de computer gezet en toen het bestand overgehaald naar onze computer.
De DVD , gemaakt van een oude video, wat zijn zo'n dingen toch kostbaar. Zo mooi om levende bewegende beelden te zien en dan te zien dat onze vermoedens over hoe de man is en was en zich gedroeg gelukkig zijn uitgekomen.
Dan pas wordt de familie overeenkomst weer zo duidelijk.
Ergens in de video zegt Sandy (DAD), to all the K's (name) in the world who couldnot be here, all of you, we wished you were here and if somehow ever you see this somehow.... we love all of you. We are having a brilliant time and we make sure you get this video. Als hij toen had kunnen vermoeden dat zijn verloren zonen nu zaten te kijken.Een kippenvelmoment. Een van de vele die we hebben mogen beleven en die we nog gaan beleven. November 15 "Gewoon" elfenbankjeGewoon elfenbankje (Trametes versicolor) 2,5 - 6,5 cm Ø andere namen: Coriolus versicolor , Polyporus versicolor Leuk al die reacties bij mijn elvenbankje, inderdaad een gewoon elvenbankje waaraan niets gewoon is. Het is inderdaad maar wat je gewoon noemt. laten we eens beginnen met wat is het? Het is geen dier of plant, maar wat is het dan wel? Is het een paddestoel of is het een zwam. Nu ga ik proberen uit te leggen waar onderzoekers jaren lang mee bezig zijn geweest . De paddestoel is het zichtbare gedeelte/ lichaam van een draderig systeem dat onder de grond of in dood hout leeft. Dus eigenlijk is een paddestoel een soort vrucht van dat hele gebeuren dat zich het hele jaar onder de grond bevindt en pas boven de grond komt als de omstandigheden daarvoor gunstig zijn, met geen ander doel dan vermeerdering.
Samen met dat zichtbare gedeelte wordt dat een zwam genoemd. Dus vandaar dat de zichtbare lichamen met hun steeltjes en hoedjes de paddenstoelen zijn , je vergeet dan even het hele gebeuren onder de grond en de vormen die vaak aan bomen vastzitten zwammen worden genoemd omdat deze verankert in de boom zitten waardoor je het hele gebeuren benoemd. Simpeler dan dit kan ik het niet uitleggen. Dus de elvenbank is een paddestoel ( het vruchtlichaam dus) die behoort tot de boomzwammen. Dit stukje info voor degene die het nog kunnen volgen. Nu is het elvenbankje is een vrij taltijke soort. Maar de kleurtekening kan ontzettend variëren. De kleurgebieden kunnen zwarte ,bruine , groene purperen of zelfs blauwe tinten met tussen de gebieden lichte strepen. Vertaling van trametes is dennemoordenaar.Het elvenbankje is inderdaad op allerlei dood hout te zien maar of het ook de moordenaar is? Bij verdrogin verandert de kleur en de vorm nauwelijks vandaar dat het vaak gebruikt wordt in bloemstukken. poly porus betekent veel poriën, gaatjes dus aan de onderkant is een buisjes laag te zien in taai , wit vlees. Het elfen bankje groeit het hele jaar en is eenjarige saprofyt . De vruchtlichamen groeien vaak aan één zijde van stronk of tak. De officiele beschrijving: Vruchtlichaam éénjarig, waaier- tot rozetvormig, meestal in grote groepen in rijen of dakpansgewijs groeiend. Hoed 2-7 x 1-5 cm, 1-5 mm dik. Bovenzijde concentrisch gezoneerd, golvend, fluwelig, met zwarte, blauwige, bruine, roodachtige en gelige zones, vaak met weerschijn, met een scherpe, gekerfde, wittige rand.
November 09 paddenstoelen enzo .Ik weet het, ik weet het alweer paddenstoelen. Maar gisteren op de terug weg van Elmpterbrüch viel bij de afrit van de snelweg mijn oog op een grasveld en dit veld stond gewoon vol met paddenstoelen en ondanks dat het vandaag grijs en koud is in tegenstelling tot gisteren waar bij we prachtig weer hadden, moest ik dit toch even gaan onderzoeken. Ook meteen even naar De Doort geweest om te zien hoe deze er nu bij lag.
Dat was eenvoudig heel stil. De machines waren weg en de roodborsten waren alweer aanhet vechten om de nieuwe te verwerven territoria. Alle takken en dergelijke zijn uitgespreid en eenvoudig in de natuur teruggelegd wat dus hemel op aarde is voor de roodborst en de winterkoning die daar dus al in volle getalen zaten. Menig luchtgevecht werd uitgevoerd om de ander maar weg te jagen. Het water lag er donker en stil bij. Aan de kanten te zien was er behoorlijk wat klei uitgehaald. Verderop zag ik men ook al een nieuwe poel aan het graven is geweest. We zullen zien hoe zich dit ontwikkeld maar nu is al te zien dat er veel meer ruimte is voor de zon en de bramenstruiken.
Verderop naar de paddenstoelen dit bleken er heel wat meer te zijn dan ik dacht. Heel leuk om hier een even tussendoor te gaan neuzen. Er stonden er wel honderden en ik ben gekomen tot vijf soorten welke ? Dat zoeken we nog op. Wat leuk is dat je zo verschillende stadia tegenkomt waardoor duidelijk te zien is dat paddenstoelen ook van kleur veranderen naarmate ze ouder worden. Vooral de inktzwammen lieten verschillende stadia zien. Heel leerzaam natuurlijk want dat vind je niet in de boekjes.
Het was vandaag grijs en een beetje miezerig, maar nu na een douche ben ik weer heerlijk warm. Gauw naar de keuken om boerenkool te maken . Ooh ja en mijn vriendin is bevallen van een wolk van een baby Emma genaamd. Meer weet ik ook nog niet. Kan niet wachten om dit nieuwe wondertje te bewonderen.
November 08 Elmpterbrüch . Vogelwerkgroep.oooh ooh wat was het vroeg, het was nog donker toen ik opstond. Boterhammetje, kopje koffie. tasje klaarmaken enz. Om kwart voor 8 zou ik opgehaald worden door John en Els. Mijn mannetje een kopje koffie gemaakt, had die om gevraagd anders had ik hem lekker laten liggen. Half 8 ga ik even buiten voelen wat voor weer het is en daar staan ze al . Goh die hebben er zin in. Gauw mijn boeltje bij elkaargepakt, Op weg naar Boukoul om te verzamelen. Al in Boukoul wordt het telformulier tevoorschijn gehaald, want we hadden wachtend op de rest al gauw een aantal overvliegende rietganzen, tortels en specht gespot. Verder liep er wel een hele vreemde vogel langs de kerkmuur, kan niet anders zijn dan een kerkkruiper. Nadat we de grote goudhaan gevonden hadden op de kerktoren konden we met gerust hart en compleet vertrekken.
De reis ging richting ElmpterBrüch, een gebied waar ik nog nooit geweest was.
We begonnen de ochtend met een prachtige nevelige zonsopgang. Na het blauwbekken op het verzamelpunt was iedereen blij er eindelijk de pas in te kunnen zetten wat niet lang duurde aangezien de eerste vogels al gespot werden.
 Een buizerd zit zich lekker op te warmen in het zonnetje. Regelmatig wordt er getuurd en geluisterd maar ook gezellig gekwebbeld. Er vormen zich kleinen groepjes naar gelang waar men naar kijkt. ons groepje drie man sterk was er vandaag heel goed in om er een beetje achteraan te hangen. De hekkensluiter zeg maar. We zagen allen naar een bomenrij kijken en toen we eraan kwamen ook turen natuurlijk. In de veronderstelling, het speciale ontdekt te hebben namelijk een zeer witte plek in de bomen wat zich na enig turen en geduld eindelijk uitstrekte(we wisten nu dus met zekerheid dat we een zilverreiger hadden geschoten), vertoefden we ons achter de rest aan. Eenmaal daar gekomen bleek dus dat de rest van de groep deze niet gezien had. Onze prachtige ontdekking werd met een beetje gehoon afgedaan. Ja ja vogelaars , eerst zien dan geloven. We hadden een onderonsje in de uitkijktoren met prachtig uitzicht en niet veel later liet de zilverreiger zich zien door over de boomtoppen te vliegen. Mooi want daardoor kreeg deze amateur onder de vogelaars toch wel wat complimenten, als goed gespot. Nou ja een witte plek in de boomtoppen valt wel op natuurlijk. Wat nog leuker was, was mijn vraag, Wat heeft een vorkstaartje en een gestreepte borst is dat een sijsje? Nee, sijsjes komen in dit gebied niet voor, laten er nu net honderd meter verder boven in de boomtoppen verschillende sijsjes zitten. Barmsijsjes zelfs waardoor duidelijk werd dat wat ik zag waarschijnlijk een jonger exemplaar was. Dat is nu wel net leuk aan zo'n groep. De een ziet wat anders dan een ander en zo zie je samen een heleboel. Na een lesje in het geluid van een kleine bonte en een grote bonte die ik dus nog niet uit elkaar ken, was ik blij in ieder geval een groene specht te herkennen. Ik weet nu wel dat een bonte specht groot of klein herkenbaar is aan een geluid dat heel veel lijkt op de korte alarmroep van de merel. Blijkbaar heb ik in mijn leven heel wat bonte spechten afgedaan als merels. Verder werd ik in mijn onzekerheid over het herkennen van een winterkoning en een roodborst gerustgesteld, schijnbaar kunnen deze heel erg op elkaar lijken.
 Een hele opluchting. Behalve de vogels hebben we onderweg nog meer interessante dingen gezien als reesporen, zwijnensporen, beversporen en paddestoelen. Het enige minpuntje vandaag waren de hybridefietsers die ons geregeld met een noodgang passeerden.
De volgende excursie gaat naar de Isabellagriend in Herten. Dus lekker om de hoek.
November 05 werkzaamheden Doort ivm boomkikker.Op verzoek van de lokale visclub , heb ik me door weer en wind naar de Doort begeven. Zeg maar gerust meer wind dan weer. Het waaide krachtig en het weer was geen weer te noemen , want dat wist niet wat het wou . In ieder geval waren de voorspelde regen en onweersbuien weggebleven dus de weergoden waren de visclub redelijk gunstig bestemd. Wat was het geval? In de Doort vinden grote werkzaam heden plaats.
Dit bestaat onder andere uit het kappen van bomen en struiken maar ook het leeghalen van een vijver die helemaal aangepast gaat worden aan de wensen van de boomkikker. De meningen en oordelen zijn hierover zeer wisselend maar feit was dat de vijver leeggepompt werd en de leden van de visclub wilden daar maar al te graag bij zijn om de vissen in nood te helpen met overzetten naar de andere vijver. Eigenlijk hadden ze geen keus. de dag was al uitgesteld van maandag naar dinsdag en nu dus donderdag zodat ze blij mochten zijn dat er toch nog mensen bereid zijn gevonden om uit te kunnen helpen.
Nu is vis omplaatsen in de Doort nog niet zo´n makkie. Staatsbosbeheer ging zeer voorbarig van start door meteen een waterpomp aan het werk te zetten en te gaan pompen met als gevolg dat de behulpzame vissers eigenlijk kansloos waren want de Doort bestaat uit een enorme kleilaag waar je dus tot je kruis kunt wegzakken en daar zijn zelfs de loze vissertjes niet op ingesteld aangezien hun laarsjes hooguit tot de knieën komen en ondanks de waadbroeken dus niet of moeilijk bij de vissen konden komen.
Onnodig te zeggen dat deze stuurlui aan wal zich al gauw afvroegen waarom er geen gebruik werd gemaakt van een sleepnet of elektronisch werd afgevist. Wat alleen maar aangeeft dat de communicatie tussen verenigingen en Staatsbosbeheer duidelijk nog beter kan. Maar die van Staatsbosbeheer hebben wel vaker zo´n varkentje gewassen en de enorme karpers die langzaam te voorschijn kwamen en waar menig vissertje van ging kwijlen, werden met behulp van een shovel voorzichtig uit het water getild en aan de vissers overgeleverd om deze voorzichtig in de andere vijver over te brengen.
De netjes van onze loze vissertjes bleken al gauw te klein voor deze monsters van karpers. Ook andere vis zoals paling wordt overgezet, al is iedereen er van overtuigd dat de paling zijn eigen weg naar de andere vijver wel weet te vinden. Wat er precies met de vijver gaat gebeuren is nog wat onduidelijk voor ons leken maar de man van Staatsbosbeheer leek te weten wat hij wilde en gaat doen, dus daar moeten we maar op vertrouwen. Feit is wel dat de Doort nu een plas minder heeft. Dat zal de schaatspret straks wel wat drukken. Maar alles gebeurt in het teken van de boomkikker. Dat daarvoor de nodige eiken lijsterbessen en andere struiken weggerooid zijn, terwijl de visclub zo goed als een vergunning moet vragen om een takje te verwijderen doet bij de loze vissers toch behoorlijk pijn.
November 02 Voor een spacevriendin, help je mee?
October 29 St Nicholas church in Dereham
Ik ken er een paar die heel blij zijn dat deze foto’s eindelijk langskomen. Al de eerste keer in Dereham had ik de neiging om de familie de familie te laten en eens echt de toerist uithangen, maar toen kwam het er niet van. Nu voelde ik me bekend en vertrouwd genoeg om op speurtocht uit te gaan en daar lag achter de Ted Ellis walk net voordat je het centrum inloopt deze magnifieke kerk. Lonkend, verleidelijk, en toe ineens het zonnetje zijn dak raakte was ik helemaal verkocht, zeker toen mijn oog viel op het pad naar de graven toe. Ik ben gek op oude graven, grafstenen en kerken. Dat is niet zozeer om religieuze reden maar zeker wel vanwege de architectuur. Kerken zijn daarvoor prachtige voorbeelden zoveel culturen zo veel verschillen niet alleen van buiten maar zeker ook van binnen. want binnen in een kerk vind de beleving plaats en de reflectie van wat er binnen in zo’n kerk afspeelt geeft aan hoezeer de kerk in of buiten zijn parochie staat. In deze kerk kwam de warmte en de huiselijkheid naar voren. De vele gedenkplaten , zowel in steen als in het glas in lood laten al iets blijken van de betrokkenheid van de mensen. Maar wat vooral opviel bij binnenkomst was het feit dat er een aparte speelhoek is voor de kinderen met een matje op de vloer en stoeltjes, een Box en speelgoed en al. Ergens in een doos stonden bekertjes en een fles ranja-achtig iets. Verderop kwam ik geborduurde kussentjes tegen als herinnering. Met moeite trok ik me los want hoe meer ik door de kerk liep hoe meer ik zag.
October 28 Doort
Het was lang geleden , maar ik had eindelijk even tijd om door de Doort te wandelen. Nou ja tijd. Ben eerst naar de kapper geweest, straks ga ik uiteten met mijn collega's maar het zonnetje scheen zo lekker dat ik echt zoiets had van ik ga . Volgende week regent het misschien weer je weet maar nooit.
Lang geleden dat ik in de Doort was, maar ik heb de Doort ook een beetje vermeden omdat er groot onderhoud plaatsvindt dat betekent bomen vellen, waters uitdiepen , riet maaien enz enz. eigenlijk een hoop herrie en ik kan er niet tegen om bomen geveld te zien worden alleen omdat ze niet in het beoogd beeld passen. Er zijn nog maar zo weinig bomen en om dan een reus van vijftig jaar en meer geveld te zien worden net als de boom natuurkundig gezien interessant begint te worden vanwege gespleten stammen gaten en meer schuilplekjes, dus dat doe ik mezelf niet aan, dan maar even niet. Ook veel te veel andere dingen aan mijn kop gehad, maar goed.
Woensdagmiddag en herfstvakantie Was dat wel zo slim idee? Het zal er wel een herrie van jawelste zijn maar ik was ook nieuwsgierig naar het resultaat van al dat werk dus toch maar.
En ik had gelijk wat een oorverdovende herrie maar niet van de mensen of van de machines. Nee absoluut niet , juist het tegenovergestelde. Het bos was doodsstil, geen vogeltjes, geen wind. Het was een oorverdovende stilte. Langzaam loop ik mijn pad verder af. Het is zo stil dat de stilte op je af komt. Dan ineens een geristel dat gewoon de stilte verscheurd. Dan is het weer stil. Dan een gekraak. Wat was dat wat liep daar? ik draai me om maar zie niets geen beweging niets.
Eventjes maar, dan ineens een zuchtje wind dat door de toppen van de bomen speelt. Ineens is daar weer die oorverdovende herrie , een geritsel van jewelste. Ik draai weer, gespannen kijk ik rond en eindelijk zie ik wat er gebeurt. Het geritsel en gekraak komt van de vallende bladeren en de valllende eikels. Nooit geweten dat deze zo'n kabaal konden maken. Langzaam heel langzaam begin ik eindelijk verschil te horen tussen het vallen van de bladeren en het geritsel van een vogel. Dan volgt er ineens een klopjacht door de takken gevolgd door een noodkreet , die nog lang doorging ook nog. Een sperwer heeft zich in het bos begeven en gaat huiswaarts met prooi. Wat het was? Geen idee, kon zelfs een konijn zijn aan de angstkreet te horen. Meteen daarna komt het gekeuvel van de andere vogels los. Het ziet ernaar uit dat de vogels het gevaar gezien hebben, gevoeld hebben want ze hebben hun adem ingehouden oin neit ontdket te worden.
Het lijkt zowaar of er een zucht van opluchting zich vrijgemaakt en deze positieve energie door de bomen heengestuurd wordt. De kleuren worden wat vrolijker, maar dat kan ook met het zonnetje te maken hebben. Een flinke hornaar flink zoemend doet me beseffen dat ik in zijn weg sta terwijl hij een plekje voor de winter aan het zoeken is, of misschien is die wel op zoek naar een lekker hapje wie weet. De bosbodem is zeer gevarieerd gekleurd en de zichtbare paddestoelen hebben zo'n camouflage dat ze in eerste instantie niet opvallen. Bosbodem en paddenstoelen lijken één totdat je er één ontdekt en dan nog één en nog één en dan blijkt dat de bodem vol staat met allerlei paddenstoelen in allerlei kleuren en maten. Zou leuk zijn als ik volle batterijen had, maar helaas. kinderen hebben herfstvakantie en mijn mooie fijne opgeladen batterijen zijn verdwenen in de camera van mijn dochter die spellenmiddag heeft met visclub en wat voor haar meteen een maatschappelijk stage project is. Ik kijk op mijn telefoon hoe laat het is en realiseer me dat ik naar huis moet de tijd is omgevlogen. Ik zal toch maar weer gauw terugkomen maar helaas heb ik morgen een lange werkdag dus hopen dat het weer een beetje mooi blijft. Thuis gekomen bleek waarom de tijd zo snel omgevlogen was. Mijn telefoon loopt nog steeds een uur voor. Ook geen probleem want nu heb ik logje klaar en foto's erop . Dan kunnen jullie genieten en dan kan ik me klaarmaken voor mijn etentje.
|
van foto`s tot wetenschap
from pictures to science
favoriete links
favourite Links everything from Limburg
van alles en nog wat
all sorts
herken de vogels om je heen / recognise the birds around you
naar mijn favo plekjes al dan niet op internet /
to my favorite places in and of the internet
Vergeet niet om het gastenboek te tekenen en bedankt voor je bezoek! 
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
Jeneverbessen in Elmpter Schwalmbruch
Hoi Marion, leuk dat je m'n gastenboek hebt ondekt! Ja, is wel leuk alles weer opnieuw opzetten (m'n nieuwe space:-) Wens je een fijn (herfstig) weekend, stormde hier (Z-H) aardig vandaag, brrrrr... echt HERFST..... 
En o zo mooi!!!
|
|
