Mazza's profileSpace van Marion: Wil ji...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 26 varens Ik ben gek op varens , waarom weet ik niet al vanaf de lagere school toen de juffrouw liet zien waar de sporen zaten aan de onderkant van het blad, heb ik er iets mee. Ik vind de groeiwijze zo symbolisch. Ze horen ook bij het bos. Mijn soort bos , ik hou van groen, beekjes, stroompjes, klimmen en klauteren, vogels, loof veel loof. Dennenbomen zijn ook wel leuk maar gevoelsmatig een beetje sinister, donker, spannend. Misschien wel te veel sprookjes gelezen. De boze heks zit in een donker bos. Sneeuwwitje's bos of Bambi's bos was groen en fleurig met leuke konijntjes en zingende vogeltjes. De varens in mijn tuin staan niet in het bos maar wel altijd in de schaduw in een hoekje vlak bij de keuken. En ze komen weer ieder jaar heel trouw . Magnifiek om te zien ,eerst een beetje groen boven de grond en zodra het een beetje formaat krijgt zie je hoe mooi de bladeren opgerold zitten . Veilig beschermt alsof ze de foetushouding hebben. En zo'n mooie kleur groen. En hoe klein het steeltje ook is, je ziet meteen hoe sterk en veerkrachtig de steel gaat worden.
En dan als hij groter wordt wijdt hij zich naar buiten, niet meer rechtop staand veilig, maar openend naar de buitenwereld toe, elkaar de ruimte gunnend om te groeien. En dan vormen de bladeren een kring en als je goed kijkt. Ik vind het net beeldjes/wezentjes (de opgerolde puntjes, hun hoofdjes) die elkaar aan de armen vasthouden. Elkaar reikend en ondersteunend.
En als je dan nog wat dichter kijkt dan kijk je in het hart van de cirkel en dan zie je hoe deze cirkel ruimte geeft aan een nieuwe cirkel binnenin en de grotere bladeren omringen liefdevol de kleinere zodat ze beschermd zijn. Nog steeds elkaar rakend voordat ze uitwaaieren .
En dan groeien ze uit als grote altijd groene planten die bereid zijn om de hele hoek te vullen met een prachtig groen vlak. Zo groen dat je je kunt inbeelden dat hier de elfjes wonen, dansen en plezier maken. En vooral zich beschermd voelen. Op het meest ondankbare stukje van de tuin, waar nooit de zon schijnt. Groenblijvend totdat de vorst invalt en de dagen korten en dan kleuren ze en drogen ze als een kunstwerk en beschermen op die manier de nieuwe bladeren tegen vorst en kou.
Het is nu 18 mei en mijn varens zijn flink gegroeid , zeg nu zelf ze zijn toch beeldig geworden
Comments (6)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://m-vandenbosch.spaces.live.com/blog/cns!374AFB90C928226B!16813.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
