Volgende zaterdag 15 maart, wordt er weer de landelijke zwerfafval opruimdag gehouden. Door heel nederland worden er door vele verschillende verenigingen samen met hun vrijwilligers en iedereen die een dagje wil en kan opofferen vele vuilniszakken gevuld met zwerfafval.  En met vele bedoel ik ook vele. Als voorbeeldje : Ons groepje van 8 man op 1 à 2 kilometer 17 zakken verzamelde op een klein ochtendje werken.(de toegangsweg van de Doort naar Echt) Dus tel maar uit wat dat over heel Nederland is.  

Ik vind het een geweldig initiatief en doe dan ook al enkele malen mee, ook omdat de kinderen meedoen via de visclub, dus een beetje erin gegroeid zeg maar.  En wat is nu een ochtendje op een heel jaar.  Wat me wel op valt is hoe weinig reclame er voor gemaakt wordt en dat vind ik toch wel jammer. Nu is het wat laat maar volgend jaar probeer ik daar toch wat meer gerucht aan te geven zeg maar. In ieder geval vind je het een goed idee en een goeie manier om eens een zaterdag in de buitenlucht door te brengen dan is het nog niet te laat. Er zijn veel aktiviteiten en clubs die meehelpen dus effe googlen : 15 maart zwerfafval opruimen, geeft je al een aantal links om mee verder te gaan.

 http://www.nederlandschoon.nl is een goeie om mee te beginnnen.

 

Misschien is er bij jou in de buurt ook wel iets te doen.  En nu maar hopen dat het weer ook een beetje meewerkt want opruimen doen we toch.

Bij ons moet je 9:00 uur klaarstaan bij het kapeltje op Gebroek. En dan krijgen we daar wel te horen waar we ingezet worden en daarna natuurlijk warme chocomelk. 

De vogels zijn terug  in de tuin. Ieder jaar komen er meer. Er is niet veel voor nodig om vogels in je tuin te krijgen, maar steentjes en betegeling zijn niet bevordelijk. Voer, een vogelbadje, zandbadje, en schuilplaatsen zijn voldoende. en scharrelplekjes worden ook op prijs gesteld. Ik heb de nestkastjes geinspecteerd en ze worden allemaal gebruikt als nachtplaats. Leuk mischien krijgen we dit jaar ook jongen. Vorig jaar een merelnest gehad, het arme vrouwtje heeft het toen allemaal alleen mogen opknappen,waarschijnlijk was het mannetje overleden.          

Ik heb vandaag, het was koud en winderig, dus lekker achter glas, een beetje proberen te inventariseren wat er in mijn tuin zit.

Mussen tellen is niet makkelijk maar wel zeer amusant:" Heb ik die nu wel of niet gehad ? En nee toch, nou gaan er twee ertussenin zitten, nu ben ik weer de tel kwijt. Ik hou het voorlopig op een schatting maar een stuk of 15 zijn het wel. Ze zitten er gelukkig nog, de bijna uitgestorven huismus en er zit altijd één scharrelende heggemus. Zou deze een  partner vinden? Verder heb ik weer een merelkoppel gesignaleerd. Koolmezen, tortelduiven en in de boom bij de buren is een houtduif weer zeer aktief. Dat zal ook wel weer een nest geven. Een mooie rode appelvink en een winterkoninkje. Toch niet verkeerd voor een stukje tuin van plus- minus 90 vierkante meter

Mijn tuin is pas drie jaar oud,  daarvoor was het zo'n steentjestuin, doods en alles rood:  rode bakstenen , rode lava-steentjes en zelfs bordeauxrode kozijnen. Nou vind ik rood geen lelijke kleur maar dit nee. Daar kon ik niet tegen. we hebben het huis nog niet zo lang en andere dingen zijn belangrijker maar ik moet een tuin hebben die leeft, waar ik me handen vuil kan maken en waar  ik vogels en insekten zie. Het is maar provisorisch ik weet het, hij moet nog een keer op de schop als we wat meer geld hebben of de rest klaar is.

We zullen zien hoe hij zich dit jaar weer ontwikkeld maar de kleur is er al.  En de zon bereikt mijn tuintje al. Iedere dag wordt het strookje zon in mijn tuin groter en groter. Mijn favoriete plekje achter in de tuin zit al in de zon en ik dan ook.

HEERLIJK.        

Wat is er met me aan de hand ? Ik lijk wel te veranderen, om de haverklap schiet ik in de tranen en dat ben ik helemaal niet van mezelf gewend. Ach met films heb ik het vaker wel moeilijk bij emotionele momenten en dan kan ik het ook niet droog houden. Maar dit is niet meer normaal.  Er is meer aan de hand en daar ben ik van geschrokken want ik kan het wel plaatsen.

Ik moet het even uitleggen. Ik heb in mijn leven drie echte relaties gehad.  Mijn jeugdliefde, hij was mijn maatje, mijn eerste liefde, we deden veel samen maar hadden ook ons eigen leven, mooie tijden, waarin sport, uitgaan, een kever en vrienden zeer centraal stonden, het was in een keer uit, hij bleef achter met een beschadigd ego, ik was beledigd omdat hij me niet vertrouwde?? Goede vraag ik weet niet meer precies wat er gebeurt was. Maar in ieder geval het raakte uit.  Daarna een relatie waarbij ik zwanger geraakt ben. Ik kwam er pas na 3,5 maand achter gewoon de pil geslikt, en menstruaties gehad, dus of je het er mee eens bent of niet, ik had geen keus meer, kon niet eens beslissen tot abortus of zo ik werd voor een voldongen feit geplaatst. En volgens de tijd van toen, besloten om er het beste van te maken en met de vader gaan samenwonen. En daar kwam de aap uit de mouw, hij liet toen zijn echte ik zien waarbij ik mishandeld geworden ben, getrapt in de buik, gewurgd tot ik sterrretjes zag, bewerkt met een sigaret, door een voordeur gegooid.... profiel is duidelijk en mijn huidige liefde,  met wie ik nu al 15 jaar samen ben waarvan 10 heerlijke jaren getrouwd. 

Mijn schat heeft heel hard moeten vechten voor mijn liefde, want ik had mijn neus vol van mannen " niet te vertrouwen". hoef ik niets meer mee , komt alleen maar ellende van. Dat was de impact van die tweede relatie.

Maar mijn man was ook verliefd op mijn zoontje tussen hen klikte het, dus hij liet zich niet zo makkelijk wegjagen. Ik heb die arme man getreiterd, het leven zuur gemaakt om maar te bewijzen dat hij  ook zo was en na twee jaar was ik uitgestreden en heb ik mijn verzet opgegeven.

Ik vond het steeds moeilijker om mijn liefde voor hem weg te stoppen. Want ik was er ondertussen toch wel achter wat een lieve jongen het was met een gevaarlijk gevoel voor humor. Ben regelmatig van de bank gevallen van het lachen.

We hebben heel hard moeten werken om er een normale gezonde seksuele relatie van te maken. Onze diepe liefde is uitgegroeid tot iets stevigs waar niets of  niemand meer tussen komt.

Nu heb ik via schoolbank mijn eerste liefde en meer oude bekenden en vrienden weer terug gevonden. Heel leuk heel gezellig maar vooral heel vertrouwd en daar ben ik dus van geschrokken. 18 jaar zit er tussen en de onschuldige liefde zit er nog.  

We vertellen elkaar hoe we die tijd hebben ervaren en nu blijkt dus dat die derde er een handje in heeft gehad in onze breuk, we zijn gemanipuleerd geworden. En jong en onervaren natuurlijk, wisten wij veel hoe de wereld in elkaar zat. Ik begin zelfs te denken dat die hele zwangerschap geen ongelukje is geweest maar een bewuste poging om mij aan hem te koppelen. De beste manier om een vrouw aan je te koppelen, toch zeker een kleine 20 jaar geleden. Ik ben ook heel veel dingen kwijt en dingen die gebeurt zijn kan ik niet bij mezelf plaatsen omdat ik zo niet ben.    

Door mijn contact met mijn eerste liefde is eindelijk het laatste muurtje afgebrokkeld. Mijn gevoel is weer helemaal naar voren gekomen. Ten eerste is het geweldig om weer te voelen wat echte verliefdheid ook al weer is. Het is niet de verliefdheid maar de herinnering eraan. Hoe heerlijk dat was. De liefde die ik voor mijn man voel heeft nu ook plaatsgemaakt voor nog  een andere verliefdheid die ik voel als ik naar hem kijk. Niet alleen de liefde die zich opgebouwd heeft na al die jaren, maar ook die eerste verliefdheid van toen ik hem de eerste keer zag samen met mijn zoon op zijn schoot. De liefde die ik toen niet durfde toe te laten.

Maar wat nog belangrijker is ik heb eindelijk mezelf teruggevonden, hij heeft door zijn reacties, verhalen iets losgemaakt waardoor ik me kan herinneren, hoe ik was voordat ik beschadigd ben geraakt. Wie was ik ook al weer?  En welke vrouw zou ik geworden zou zijn zonder de mishandelingen.       

Ik ben vrolijker, gezelliger, rustiger en opener

Het doet pijn hoe we elkaar verloren hebben. Het doet pijn om te realiseren hoeveel pijn de ander had.

Het doet pijn om te realiseren wat we verloren hebben.  Het doet gewoon heel veel pijn.

Volgens mij ben ik in de rouw ben ik nu afscheid aan het nemen van de relatie die niet mocht zijn. Kan ik eindelijk huilen om dat wat ik verloren heb door de jaren heen. Niet alleen mijn eerste liefde maar ook een deel van mezelf.  

We zijn allebei gelukkig met onze partners. We zijn allebei gelukkig met ons leven zoals het is.

Maar hij zal altijd een plekje van  mijn hart bezitten, en dat mag hij best weten.  

 

 Het is `s avonds  18:00 uur . We hebben gegeten  en net koffie gehad als mijn man mij vraagt , ga je mee? Neem je toestel maar mee, misschien heb je geluk, ik wil je wat laten zien.         We stappen in de auto en rijden de weg op. Na tien minuten rijdt hij ergens een parkeerplaats op en wijst naar boven naar de bomen.        Ik had ze ook al gezien....... niet te missen.   Hij vertelt dat hij ze al twee dagen heeft gezien en zegt erbij: " het tijdstip is net goed." Mijn man rijdt deze weg iedere avond naar huis.      En met dat hij het zegt:...Het is schemering ( dus foto`s zal wel moeilijk worden.)......er staan twee groepen populierenbomen.  Ze staan ongeveer tweehonderd meter uit elkaar. En elke groep heeft de kruin  vol met vogels .Het lijkt wel alsof de bomen bladeren hebben.   Het is magnifiek......een hoop kabaal en een hele grote zwerm vogels danst in de lucht. Op commando, ik heb geen idee wie of wat de aanzet is,  maar  als op een fluitsignaal beginnen alle vogels te vliegen  in een wolk,  honderden.... in een dansende wolk ....die wordt groter en weer kleiner naarmate ze dichter naar elkaar komen. in een grote  groep vliegen ze naar de overkant om zich daar weer te settelen. En aan de andere kant gebeurt precies hetzelfde.  Als op een  startschot  komen ze de lucht in de andere kant op en terwijl die hele wolk  over ons heen vliegt een gekrakeel in de lucht . KAAKkaa,keeekekke. Een prachtig gezicht en verschillende keren gaat het op en neer. Alles settelt zich weer even en dan in een keer weer alles de lucht in.  Ik probeer foto`s te maken maar ik ben er bang voor, dit is teveel gevraagd  voor mijn toestel we zullen zien.

Mijn man dacht dat het spreeuwen waren, hij weet dat die dat wel eens doen, Hij heeft dat eens op discovery gezien. Hij heeft een beetje gelijk maar ze zijn groter en rauwer qua klank. Het zijn roeken of kauwtjes waarschijnlijk beiden  voor zover ik dat heb kunnen zien en horen. Ik moest gelijk denken aan mijn vorige stukje dat ik geschreven had en dacht bij mezelf jep Dancing Queen is ook begonnen. Al leek dit meer op synchroonzwemmen in de lucht. Het was mooi om te zien en wat een mooie afsluiting van de dag.  Ik ga morgen op de fiets eens kijken welke vogels het nu precies waren. Met dag licht is dat toch  wat beter te determineren en mischien wel betere foto`s.

 

 

 

 

                       Soms heb je zo`n dag waarbij niets gebeurt zoals je het gepland  had .  Eigenlijk ben ik  nog een beetje sprakeloos, en aan het mijmeren  hoe ik deze ervaring ga verwoorden.  Daarbij heb ik al gezien dat mijn vriendin al  een paar keer op  mijn space heeft geneusd of ik al wat erop heb staan.  Dus deze woorden schrijf ik dus absoluut niet onder druk.

 Hoe kom je erbij.

 Wat is nu het verhaal. Ik was vanmorgen best aan de late kant op, baalde al ,want ik had me eigenlijk voorgenomen om eens een goed stuk te wandelen. Dus mezelf toch maar opgepakt : "Kom meid,  goed voor je even een frisse neus halen."  Dus daar ga ik vol goeie moed. Ik loop een paadje op waar ik al een tijdje niet meer geweest ben. Daar kan je dus achter de bebouwing langs door het veld naar het bos. Klein probleempje. De weg is afgezet. Dat betekende dat ik weer terug moest  en achterom  moest lopen . Dat viel tegen , maar niet getreurt in dat geval loop ik dan maar door het veld. Tja en dat viel dus een beetje tegen, want  het weer wil nog niet zo erg. Aan de ene kant was het warm aan de andere kant draaide de wind langs mijn kraag naar binnen. Niks aan. Weet je wat, ik ga maar naar huis, ondertussen was het toch een uur verder en zin om de griep op te lopen had ik ook niet, want die heerst hier al genoeg.

 Onderweg toch een paar konijntjes gesnapt en een mooie kuifmees. 

 

Dus zet ik de computer aan. Effe kijken of die foto`s wat geworden zijn. Ik was me al aan het voordereiden op een middagje thuis, mischien een leuke film en anders  nog even de tuin in (uit de wind). toen mijn vriendin on-line kwam. Meteen met een uitnodiging, en mijn computer schrikt zich een hoedje . Mijn computertje is al een oudje en die moet je niet teveel dingen tegelijk laten doen. Kan hij niet zo goed tegen, dus hij gooit me meteen van mijn messenger af of het Herbie de kever is. Met veel geduld en inwendig gemopper kom ik weer on- line. Mijn vriendin vraagt of we zin hebben om naar Heinsberg te gaan.
Of eigenlijk vroeg ze heb je zin om de wereld eens effe van boven te bekijken. Je bedoelt vanuit de lucht? vraag ik nog en ik ben toch echt geen blondje.
Eeh ja tuurlijk, zeg maar, hoe wat wanneer en wat moet ik meenemen. Mijn energie was helemaal terug.  Ik heb mijn man achter zijn computer vandaan gehaald , al keek hij op dat moment een beetje van wat nou weer .We hebben een rugzak klaargemaakt met eten , drinken etc . De tuinstoelen ingeladen en daar gingen we naar mijn vriendin om samen naar het vliegveldje te rijden. 

 De vriend van mijn vriendin heeft een ultra-light vliegtuigje, zelf gemaakt en zijn grootste trots en hobby. Een heel leuk Tweety- geel modelletje.  Met de prachtige naam Calypso. Nou heeft hij al verschillende verhalen verteld van zijn ervaringen dus toen we oog in oog stonden , had ik wel even zoiets van oké .... dus dit moet in de lucht blijven. En shit,  durf ik wel ....?
Maar alles komt goed we laden onze spullen uit. maken een gezellig plekje klaar met tafel ,stoelen , en hé zelfs warme koffie. En voordat ik het echt in de gaten had was mijn dochter al met de piloot  de lucht in. Hahaha, hij zoekt de goeie als eerste, want ze is een lichtgewichtje dus dat verbruikt minder brandstof.
Na een poosje vliegen komen ze weer terug en het kind heeft me toch een glimlach van oor tot oor. Op de vraag, hoe was het ?  Zegt ze heel droog .....Cool.
Ze heeft de hele middag alleen nog maar koekjes gegeten, heeft toch veel energie gekost denk ik.

 
Het vliegtuigje wordt weer gepoetst en bijgetankt en even later ben ik aan de beurt. Op dat moment  stap ik in . Nou ja instappen kun je het niet noemen. Na verschillende rek en vouwoefeningen zit ik erin. Toen pas kreeg ik iets van spanning.  Me vooral niet gek maken, want ik vind dit leuk !!!!! .......denk ik ....
Waar ben ik aan begonnen ??? De piloot komt erbij , legt verschillende dingen uit:  zoals als je misselijk wordt of zoiets dan zeg het meteen en daar zit een zakje als het echt fout gaat. Uh..,  ja, oke maar ik heb nog nooit gevlogen dus ik weet dat helemaal niet en eigenlijk zit dat ook niet in de bedoeling want dit lijkt me veel te leuk !!! .....Denk ik ....
De motoren brullen, of doet dat te veel denken aan een boeing, oke dan de motor loopt. De piloot geeft gas en voordat ik het me realiseer zitten we al in de lucht, de motoren worden wat teruggezet en dan is er stilte ondanks het gepruttel van de motor. Een heel vreemde gewaarwoording . Daar hang je dan boven in de lucht en alles beneden je wordt kleiner en kleiner. Het is net of je stil hangt, terwijl we toch echt een snelheid van 90 km hebben. De wereld staat stil en lijkt ook zachter, de huizen lijken van plastic , het gras lijkt een tapijtje, en de koeien lijken net van die boerdrijbeestjes die op een maquetteplaat staan, bij modelbouwtreintjes.

 Wat een uitzicht.

 Het is jammer dat het een beetje hei-ig was anders hadden we nog verder kunnen kijken.  Maar wat een ervaring, ik  kijk naar beneden en het lijkt net of de huizen bij Madurodam  zijn weggehaald. En de velden liggen er keurig bij. De aspergevelden zijn zeer herkenbaar. De vogels een keer van boven bekeken . Alleen heb ik geen flauw idee meer wat links of rechts is gaan we nu naar het zuiden of westen. Doet er niet toe de piloot weet gelukkig waar hij moet zijn.

Nog een grote bocht en ik herken de hangar op het vliegveldje en veel te snel staan we weer op de grond. Mijn man is ook nog aan de beurt en ook hij stapt met een brede glimlach uit.

 Wat een ervaring.

Heel even heb ik kunnen voelen hoe een buizerd zich moet voelen als hij zich op de luchtstrooom omhoog laat voeren.
Heel even heb ik kunnen ervaren hoe het voelt als de wereld even stilstaat , als je even alleen bent,hoog boven die dan zeer kleine wereld.

Ik kan me voorstellen dat je niets meer anders wilt.

 Bedankt jongens voor deze prachtige ervaring en ik hoop dat mijn verhaaltje jullie vliegtuigje eer heeft aangedaan.  

Link naar onze piloot, ga maar eens een kijkje nemen

http://home.hetnet.nl/~ptr008/index.html

Aangezien het vandaag heel vies en grauw is gebleven heb ik me eens op mijn oude foto`s gestort.

       Ik heb eens een opruiming gehouden om het zo maar eens te zeggen.

 En tussen al die vakantiekiekjes en dierentuinfoto`s zaten in mijn ogen een paar juweeltjes die ik niet voor mezelf alleen wil houden. De dierentuin foto`s worden ook nog wel eens uitgezocht. Deze juweeltjes zijn gemaakt tijdens fietstochtjes uitstapjes en dergelijke in onze buurt . 

We gaan ervoor , na veel beraad , en veel bereken, met de financieel directeur ( haha that`s me)  hebben we besloten om onze spaarrekening te plunderen . Dit is de kans van ons leven. Daarbij  vind ik het erg sneu voor mijn man dat hij zijn vader niet meer zal mogen zien. Dat is hartbrekend. Maar de antwoorden die hij zoekt liggen wel daar helemaal aan de andere kant van de wereld. We hebben foto`s ontvangen van het hele zooitje en ik moet zeggen het straalt. Het ziet eruit als een hartverwarmende familie en dat wil ik hem niet laten mislopen.

 

Dus ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en we hebben het hele internet afgezocht naar een vlucht naar Zuid- Afrika. En uiteindelijk hebben we geboekt. God wat was dat toch spannend. Onze eerste internet transactie. We hebben alles wel 50 keer gecheckt maar trots dat we zijn. Welkom in de moderne wereld.  Natuurlijk hebben we ook gegoogeld om te zien waar we terecht komen. In een woord indrukwekkend. Wat wonen we toch in een klein minilandje als je dat ziet (haja ,maar ik ben ook nog nergens geweest ) Apartheid is  PAS 10 jaar afgeschaft. (wat heb jij de laatste 10 jaar gedaan.) Ik dacht echt dat het langer was. En nu nog Afrikaans leren. Mijn lieve vriendin heeft me een hele mooie link gegeven.

      De Roepstem - Woordenlijst Afrikaans-Nederlands. Zuid-Afrikaanse woorden - Zuid-Afrikaans.  

 

Ik zou zeggen zoek hem eens op dan besef je hoeveel invloed wij Nederlanders daar hebben gehad. goed of kwaad.

Wat eten ze daar, ik ken alleen maar bobotti . dat maken we wel eens. Zoveel vragen en zoveel te zien .

Zijn tante zei al: "Boek maar minimaal  drie weken , want er is zoveel te zien en zoveel te vertellen. Het is dat mijn man niet langer vrij kon krijgen anders waren we inderdaad nog langer gegaan. En wat dan nog, ik weet nu dat dromen uitkomen, dus het is gewoon weer sparen voor een volgende keer.  Mischien wel met de kids.

 

We vallen ook nog met onze neus in de boter. Zijn oom en tante hebben een timeshare in Hazeyview.      Daar hebben ze hun week kunnen ruilen voor een week in onze vakantie , dat betekent dus ........ik moest huilen toen ik het te horen kreeg. heb ik wel vaker last van de laatste tijd ( hormonen misschien of gewoon overdonderd).

Maar dat betekent dus dat ze ons meenemen naar het Kruger National Park  want zijn oom is daar verzot op . Ben ik effe blij. Dat is toch wel heel effe iets anders dan wat ik tegenkom op mijn dagelijkse wandelingen. Zie albums

 

Tja daar is maar een probleempje eigenlijk , haha, Ik zal daar wel niet mogen wandelen. Ben benieuwd wat we daar te zien krijgen. Iedereen maakt zich gek over de leeuwen en ik zal waarschijnlijk naar de vogel boven in de boom kijken. Te gek vooral niet de verrekijker vergeten anders koop ik toch echt een nieuwe daar want ik kan niet zonder.

ik kan het nog steeds niet geloven en knijp me in de arm, maar het is echt waar . Deze droom komt uit . De tickets zijn geboekt ,de familie is op de hoogte , de kids zijn geplaatst en worden goed verzorgt ( verwend door oma) .

ik heb alleen nog nooit gevlogen, dus een heel klein help . Het zal wel goed komen, we hebben een lange reis voor de boeg, maar we hebben geen last van jet-legs, dus dat is alweer meegenomen. Dus als jullie me nodig hebben in september.     Ik BEN ER EVEN NIET. en daarna waarschijnlijk ook nog niet want dan zit ik met mijn hoofd nog even ergens anders (AFKICKEN).  

dromen 2 :

Dus mijn man en Pietje mailen elkaar een beetje . Zegt Pietje "Ik heb toch een verhaal voor je. Een paar jaar geleden stond er familie van je vaderskant op de stoep ,als je wilt kan ik wel kijken of ik ze voor je kan vinden.Volgens mij kwamen ze uit Schotland.

Uit Schotland nou ja zeg het moet niet al te gek meer worden. Maar Schotland? ja mooi, daar zou ik nou eens graag naar toe willen. Dat is pas natuur daar! Goh dat zou gaaf zijn. Wat kunnen we toch dromen.

Nou die Pietje houdt woord en via een archiefbeheerder en een vriend in de Lothian Police Band komen we erachter dat er inderdaad een half -oom op zoek is geweest naar mijn man. En ja hoor, hij woont in Schotland along the Borders." Yes ,terrific when are you coming over ? We have been looking for you for quite a few years now. We have been to the embassy and everything." Met een prachtig zacht schots accent begint deze man zijn verhaal te doen. Hij is mijn man aan het zoeken geweest om zijn halfbroer  een plezier te doen en dat is dus de vader van mijn man. Helaas is deze 18 maanden geleden overleden , maar zijn broer dus een volle oom wil heel graag met ons kennis maken. Vind je het goed als ik jou gegevens doorgeef. Ja, natuurlijk vinden we dat goed . Ondertussen moeten we eens kijken want we zouden jullie graag ontmoeten.  Jullie moeten toch echt ook naar Schotland komen.

Tuurlijk,

Droom maar verder, zou ik ook wel willen. Maar voorlopig moeten we toch even blijven dromen.

De gegevens zijn uitgewisseld en een klein weekje later krijgen we een mail van een tante, Ik ben Annie en ik schrijf voor je oom aangezien hij niet zo van de computers is. Je oom is al lang naar je op zoek en we zouden graag zo snel mogelijk kennis maken.  We wonen in Johannusburg in Zuid- Afrika . Ja natuurlijk, knijp me even in de arm want daar hadden we nog niet van gedroomd.

Zuid-Afrika , Schotland, Engeland , Amerika we kunnen er alleen maar van dromen om daar ooit nog eens te komen .

We gaan slapen en gaan dromen en misschien winnen we in onze dromen wel de loterij en dan gaan we naar Afrika Amerika Schotland en Engeland

Dat zou toch pas een droom zijn. 

Het  is bij ons toch echt het huishouden van Jan Steen hoor, Onze zoon slaapt op de zolder , Hij heeft zijn eigen plekkkie daar en moeders (ik dus)  zeurt hem dan niet constant aan de kop, omdat zijn kamer weer een puinhoop is.

Hèhè, wat een ingewikkeld verhaal.

 Zo ga je op zoek (nou ja, eerlijk is eerlijk, mijn man dan) naar familie.

Zo vindt hij een neef in San Diego. "God, wat leuk. Ja ik ken je nog en wat leuk dat ik weer eens van je hoor."  Goh wat zou het leuk zijn als jullie eens op vakantie  kwamen, jullie kunnen blijven slapen enz. En ja hoor daar komen de eerste dromen .Ja tuurlijk,we moeten dan nog wel de reis betalen. Maar ja wie weet? Je blijft er toch mee  bezig.  Ja, mijn man was er al eens geweest, in zijn  jeugd lang geleden. Zegt die neef :" Je zou eens contact moeten opnemen met die neef van je moeders kant (pietje) want volgens mij is er iemand naar je op zoek geweest. Pietje is een neef in Engeland. Dus mijn man: "Heb ik die dan, ken ik die?" Ik help je wel, en zo wordt het  gedaan, contact wordt gelegd. "Hé, wat leuk zeg. Ja ik ben familie van je ,van je moeders kant. Wat leuk om nou zo in contact te komen want daar is onze familie niet zo goed in ( Understatement). Waar woon je in Nederland, want mijn vrouw komt uit Duitsland, dat is vlakbij kunnen we eens afspreken." En jawel hoor nog meer dromen, ja , tuurlijk,dat zou heel leuk zijn. Naar Engeland komen of Duitsland is toch heel wat eenvoudiger dan naar Amerika." Dat gaan we toch proberen hoor ,want dat is een hele ervaring." zegt mijn man :" Zeker voor jou (dat ben ik dus)  want je hebt zelfs nog nooit  gevlogen." Dat zou toch eens wat zijn. We zullen dan serieus moeten gaan sparen maar met 2 pubers in huis, schoolgaand tja dat wordt  moeilijk. Ja,: zeg ik "moeten we echt eens doen, want ik vind dat je je familie moet leren kennen."  Wat een dromen, ze blijven in je hoofd hangen, onbewust begin je toch plannen te maken en zo gaan we het bed in. Veel wordt er die nacht niet geslapen. Wel heel veel gedroomd.