Mazza 的个人资料Space van Marion: Wil ji...照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
|
9月23日 bont zandoogje Een bont zandoogje in mijn tuin, dat is leuk. Eigenlijk wel een compliment,want een bont zandoogje geeft de voorkeur aan een gemengd bos als leefgebied. Nu is mijn tuin behoorlijk volgepoot met planten struiken en boompjes maar een bos kun je het toch niet noemen. Gemengd echter wel want er komt vanalles in voor van bramen, druiven, appelboom, grassen, kruiden, heide,asters enz. Dat betekent ook in deze tijd veel nectar-planten zeer belangrijk voor vlinders en andere insecten. Het bont zandoogje leeft van gras en legt zijn eitjes op half in de schaduw staand gras en laat ik daar nu net heel veel van hebben. Dat krijg je met een tuin die gelegen is op het noorden. In de winter alleen maar schaduw. Midden in de zomer heel veel hete zon. In de ochtend schaduw 1 helft van de tuin in de schaduw. In de middag een ander deel en in de avond weer de andere helft in de schaduw. Zeer moeilijk tuinieren en extreme omstandigheden voor de planten ,dat kan ik je wel zeggen. Dus deze gast is natuurlijk heel erg welkom. Bovenste vleugel een oogje, onderste vleugel drie oogjes. Een echt bruine kleur met oranje vlekjes. . Je ziet hem vaak niet zitten als hij zich in het zonnetje opwarmt waarbij de oogjes lijken op zonnestraaltjes en schaduw totdat hij opvliegt. Het bont zandoogje vliegt nog tot oktober en ene jaar kan bestaan uit drie generaties. Hij overwintert verder als rups. Omdat veel vlinders als rups overleven kan het heel veel voordeel opleveren als we de tuin in het najaar niet te veel verstoren. Een echte vlindertuin wordt als alles uitgebloeid is met rust gelaten zodat rupsen een veilig onderkomen hebben veel bladeren takjes zorgen voor een perfecte schuilplek. Vaak zien al die uitgebloeide takke ner heel mooi uit in de winter. zeker als de vorst erop is gevallen. Misschien iets om over na te denken als je de herfstkriebels voor een grote schoonmaak krijgt. Wil je toch aan de gang dan is het misschien een idee om de geknipte takken en dergelijke op te stapelen op een onzichtbaar plekje. Onze tuin is nog heel jong nadat we alle stenen,kiezels en dergelijke eruit hebben gegooid. En weer een tuin hebben moeten aanleggen. Ik merk hier heel veel voordelen van, de belangrijkste is toch wel dat ik veel minder tijd kwijt ben met het onderhoud, af en toe eens in de tuin werken doet ook nog eens goed voor lichaam en geest. Het leukste vind ik toch wel dat de buren toch ook een beetje aangestoken worden. Hier en daar komen er weer plantjes en boompjes terug. En als ik dan de resultaten zie van de gasten die ik heb mogen verwelkomen dan kan ik niet anders zeggen dat tuinen zeer belangrijk zijn. Het bevestigt mijn mening dat tuinen zeer belangrijke schakels/rustpunten zijn voor verplaatsing van allerlei dieren van natuurgebied naar natuurgebied. 9月21日 Stop de bijen sterfte, voortgangsbericht 1Ter info http://www.petities.nl/petitie/stop_de_bijensterfte hoera voeren mag weer !!!!!
9月15日 Tussen de koffie en de aardappelsAch wat vliegt zo’n heerlijk weekend toch gauw voorbij. Burlende Herten liggen nog heerlijk vers in mijn gedachten maar de gewone dagelijkse rompslomp probeert stiekem die herinnering te vervagen. Ik probeer met alle macht het moment vast te houden , de herinnering te voeden en hoe beter dan tussen het groen. Nou ja groen ? Het Kranenbroek dit keer , maar er is wel groen maar ook naaldbomen en verdorde bladeren en takken dus het groen krijgt al gauw een bruine tint. Gisteren heeft het hier werkelijk geplensd ( was ook wel hard nodig) Maar het beetje zomergevoel dat ik nog had was al snel als sneeuw voor de zon verdwenen, en de zon ook. Als deze toch eventjes doorkomt terwijl ik net thuis na een lange werkdag aan de oploskoffie zit, begint het toch ontzettend te kriebelen. Dus binnen no time zat ik op mijn fiets. Veel tijd heb ik niet want over een uurtje of twee wordt toch alweer het eten op tafel verwacht maar goed. Wat een verademing om uit de dompige lucht te komen. Even lekker uitwaaien . Mijn cliënten hebben hun verwarming al op 6 ( hoogste stand) , ja het was een beetje koud gisteren en daarna zijn ze hem natuurlijk vergeten waardoor deze heerlijk stond te loeien met de deuren open. Zucht. Met weemoed alweer denk ik terug aan een heerlijke weekend. Het gezelschap, de warme ontvangst, het groen, het gewei, het burlen, de herten, het bos, het uitzicht, de heide, het park, de paddenstoelen, de vogels, de gezelligheid, het luchtbed, de poezen, de wijntjes (ahum ) ach gewoon voldaan. Zoveel dingen om van te genieten en zoveel dingen om dankbaar voor te zijn. Het kranenbroek ontvangt me dankbaar, wetend dat ik troost nodig heb. Ik sta nog niet in het bos of een ree maakt plaats. ze loopt de struiken in zodat ik naar de bloemetjes kan kijken een vuurvlinder laat zich nog even zien. Ook de sprinkhanen springen nog. De lucht is grijs en af en toe kruipt de zon tevoorschijn waardoor een warme straal de velden kleurt. De insecten reageren hier meteen op. Links knispert en ritselt er van alles. Wat kan ik niet precies zien, mijn aandacht wordt weggetrokken om de ritselaar de kans te geven te ontsnappen. Eerst een boomklever die weer vlijtig de insecten tussen de schors probeert te halen. Dan het geroffel van een bonte specht. Kijk eens naar mij lijkt hij te willen zeggen terwijl zijn kop flink op en neer hamert. Langzaam wordt ik weer deel van mijn bos en mag ik meedoen met de geluiden en beelden. Vogels die tjilpen laten zich beter zien alsof ze weten dat ik geen kwaad in de zin heb. De meesjes van alle soorten dansen tussen de takken door afwisselend om de toeschouwer te hypnotiseren wat lukt want als ik even later op mijn telefoon kijk om te zien hoe laat het is blijkt er al een uur voorbij gevlogen te zijn. Ik besluit nog even wat te lopen tenslotte liggen paddenstoelen vers in het geheugen en is de grond absoluut vochtig genoeg. Helaas, veel paddenstoelen vind ik niet. Spechten des te meer. Gezellig bevinden ze zich waar ik ook loop. Af en toe een gilletje om te laten weten dat ze weten dat ik er ben. De boomklever daarentegen lijkt behoorlijk te protesteren maar geeft op als blijkt dat de specht onverstoorbaar verder gaat. Een onverwachts hard geritsel en een tjtjetutut, zoals we zelf doen als we een leuk beestje proberen te lokken, laat me weten dat de eekhoorn me ook gezien heeft. Ik hem echter niet omdat hij verstoppetje aan het spelen. Heerlijk zo moe als ik na mijn werk was zoveel energie heb ik nu weer. Voldaan trek ik huiswaarts om daar de schoolcounselor aan te treffen. Fred komt eens kijken hoe het met onze Pim gaat en Elena is hem uitgebreid de fotoalbums aan het laten zien. Tenslotte is hij ook haar counselor nu. Toch mooi dat je dat soms nog tegenkomt mensen met een passie voor hun beroep. Dus dan maar even geen eten maar koffie.
9月13日 Burlen op de VeluweHerrie op de Veluwe. Weer een ervaring rijker. De uitgestrektheid van de Veluwe blijft me verbazen. De intensiteit van de natuur die zich maar uitstrekt en uitstrekt. De variatie die ik weer heb mogen beleven in planten en vogels en paddestoelen, zorgen ervoor dat ik er weer even tegenkan. Geen yogamatje kan op tegen de heling en werking die de natuur op me heeft. Ondanks alle zogenaamde natuurfotografen die menen dat ze het alleen recht hebben omdat ze zo'n enorme lenzen en camera's hebben dat ze bijna onder het gewicht bezwijken. De arrogantie die ze tentoonstellen laten we maar in het midden. Feit is dat ondanks hun bombarie wij een plaatsje hadden op de eerste rang. Herten doen namelijk niet aan bombarie. De herten doen wel aan trots en dat blijkt uit het feit dat dit mannetje zich gedroeg als een volwaardig fotomodel. Het is duidelijk dat dit exemplaar dit niet voor de eerste keer doet. 9月9日 Hennep! Grote commotie bij ons gisteren. Toen ik thuis kwam was er bij ons op het plein achter,allerlei sensatie gaande. Politiewagens uniformen dienst, buren. Hie is get oet . Zeggen ze dan. Blijkt dat de politie met een nieuw speeltje bezig was een sniffer helikopter dat is weer wat anders dan een hond . Een heel leuk dingetje dat helikoptertje. En natuurlijk hebben ze wat ontdekt. Het oude gebouw van de Rabobank staat al jaren leeg. Er is al een keer brand geweest en toen bleek het ook om een hennepkwekerij te gaan. En nu in hetzelfde gebouw alweer. En natuurlijk allerlei commentaar vanuit de buurt dat kun je indenken. Mag je al niet eens meer tuinieren en dat soort opmerkingen. Kunt zien dat het mooi weer is, het kantoor is leeggelopen. Nou nou wat een volk als je ze nodig hebt kun je ze niet vinden. Mij zul je niet horen toen dat met pap gebeurt was hebben ook keihard gewerkt en toch maar mooi de daders te pakken gekregen en in die tijd hebben we wel wat verhalen gehoord waar de nekharen je van overeind gaan staan en dan zijn ze maar slecht betaald hoor. Dus van mij mogen ze daar staan met zo'n overmacht. je weet maar nooit denk ik dan .Het zullen je buren maar zijn. en dit is dus honderd meter van mijn huis af. Echt: to close for comfort. Ach zo maak je wel weer eens wat mee. Wel leuk om eens te zien , de slotenmaker wordt opgetrommeld, dan van Ganzewinkel met twee vuilniswagens enz. Wel lachen als er dan maar een paar dozen en een paar planten erin gaan. het centrum van Echt, volgens het filmpje is het centrum van Pey. Dus Peyenaren zeer op hun teentjes getrapt natuurlijk. Ben wel blij dat dat ding niet in mijn tuin is beland want daar staan ook wel wat hennepplantjes. puur vogelzaad echt waar. Helaas geen foto's want ik kwam net van mijn werk af. achteraf jammer natuurlijk www.limburgsecourant.nl/nieuws/algemeen/echt/2243/cannachopper-spoort-negen-hennepkwekerijen-op-.html 9月6日 Met de vogelwerkgroep naar de Koningsteen in ThornOei oei, wat was het nog vroeg. Toen de wekker afging oh nee die kreeg de kans niet eens. Ik was al wakker en het was nog donker. Toch zat de ochtend er al aan te komen want in de verte was duidelijk de haan te horen. Ik steek mijn neus even uit de deur om te voelen wat voor weer het is. En met name wat de temperatuur doet. Als ik naar links kijk is toch al duidelijk de dageraad in aantocht. De reden dat ik zo vroeg op ben is omdat ik mee ga met de vogelwerkgroep. Excursie Koningssteen in Thorn. Ik neem lekker een licht ontbijtje en maak mezelf een kop koffie. Buiten wordt het al snel lichter. Om kwart over zeven staat mijn lift voor de deur. In Thorn blijkt dat we de eerste zijn. John leidt het groepje en moet dan ook wel wat vroeger aanwezig zijn. Erg vinden we het allebei niet. De opgaande zon geeft een prachtige kleur aan de lucht. De wind is er even niet en dat is heerlijk na een week windkracht herfst. Vanuit onze linker kant ziet we beweging ganzen zegt John meteen maar eerlijk gezegd betwijfelde ik dat het is te stil. Heel zachtjes komt de onbekende groep dichter en dichter bij en de wolk wordt groter en groter. We beginnen een schatting te maken en al gauw komen we op een aantal van 500 en als ze dichterbij komen blijkt dat het aalscholvers zijn. Bijna onhoorbaar komt de groep dichterbij om midden op het water te landen. Hoe surrealistisch dit is blijkt als een van onze collega’s erbij is gekomen en vraagt wat is dat voor eilandje in het midden van het water. Langzaam sprokkelen de mensen bij elkaar en worden de eerste waarnemingen genoteerd. Al voordat we vertrekken zitten we al op meer dan 10 vogelsoorten. en een aantal van 600. Dat maakt meteen een goeie indruk. Aalscholvers, meeuwen, kleine mantelmeeuw, reigers, eenden, meerkoeten, ganzen, ekster, houtduif , verschillende mezen, huismus. Ja dat gaat goed. De lucht betrekt snel en zeer donkere wolken komen binnendrijven. De opgaande zon en de grijze lucht geven een apart sfeertje aan de grote waterplas. Allemaal maken we een schietgebedje en hopen dat het droog blijft. Als we aan onze rondwandeling beginnen blijkt al gauw dat er een vakantie tussen heeft gezeten. Hoe serieus er ook geobserveerd wordt de verhalen van de vakanties moeten er natuurlijk even uit. En zoals mijn buurvrouw verzucht en dan durven ze te zeggen dat wij vrouwen zo kletsen. Het groepje valt echter meteen stil als een sperwer het luchtruim onveilig maakt. En dat die het luchtruim onveilig maakt blijkt al gauw. Een opgejaagde/ bange zangvogel probeert te ontkomen maar de sperwer heeft hem meteen in de smiezen en een kort maar hevig luchtgevecht vindt plaats. De sperwer onderbreekt de vluchtroute van de vogel en tikt deze even aan waardoor deze even uit evenwicht is. Onduidelijk is of de vogel hem daadwerkelijk geraakt heeft of dat de vogel door de luchtstroom meegevoerd wordt . Vrijwel direct daarna neemt de sperwer een scherpe bocht en voordat je ook maar met de ogen kunt knipperen of durft te ademen plukt hij zijn beoogde prooi uit de lucht. Een gezamenlijk WOW ontsnapt. Meteen is duidelijk waarom we hier zijn en dat het echt wel weer de moeite waard is om zo vroeg uit je bed te stappen. Er wordt nu getuurd en geluisterd. Onderling wordt besproken wat er gezien wordt en of het de moeite waard is . Nu is voor een vogelaar wel elk vogeltje de moeite waard. En net zo regelmatig wordt er iets gesignaleerd. Van verschillende mezen tot verschillende spechten. Van eend tot wielewaal en alles daartussen. De ijsvogel was ons goed gezind. De roodborsttapuit liet zich in zijn meest specifieke houding zien, bovenop de distel pronkend met zijn mooie rode borst. Vinken waarvan de jongen al flink aan het oefenen zijn voor hun beste vinkenslag, groenlingen met hun typerende vorkstaartjes, de gezellige puttertjes, kneutjes met jongen. Gewoon te veel om op te noemen. Het landschap wordt gedomineerd door het water, de grote plas waar we omheen lopen en bomen als wilgen, appelbomen, meidoorn en hondsroos domineren het groen. Het is vogelparadijs, maar met het doorkomen van het zonnetje zo rond 11 uur worden ook de insecten wakker en alert. De oranje Luzerne vlinder, gehakkelde aurelia, atalanta’s laten zich ook zien. Ook een paardenbijter weet de aandacht te trekken. Kortom het was een geslaagde ochtend. Dit was de 19de excursie van de vogelwerkgroep naar de Koningsteen. Gemiddeld werden er 43 vogelsoorten waargenomen en om het nieuwe seizoen goed te beginnen hebben we 44 vogelsoorten genoteerd. 9月5日 Wespen een plaag? Eigenlijk ben ik wat laat met dit stukje, menige wesp zal deze zomer alweer het loodje hebben gelegd in de alom bekende wespenvangers. Ik kan me de angst van mensen wel voorstellen, oerinstinct en dat soort angst maar eigenlijk is het helemaal niet nodig.Het probleem is dat als je bang bent voor wespen je dus net de verkeerde dingen doet en daardoor de kans op een steek verhoogd. Trouwens alleen de vrouwtjes kunnen steken. Wespen zijn eigenlijk hele nuttige insekten. Niet alleen zorgen voor de bestuiving en daardoor voor de vruchtvorming van bloemen en planten waar wij dus heel blij mee zijn maar ze zorgen ook voor de bestrijding van een heleboel andere zogenaamde plaaginsekten. Er is ooit een onderzoeker geweest een zekere Schmitt ( inderdaad Duits ) die in 1921 een onderzoek heeft gedaan naar de duitsewesp en deze heeft gevonden dat 300 tot 400 werksters van de Duitse wesp in 6 uur 2500 vliegen van verschillende soorten tezamen met 650 langpootmuggen en steekmuggen in hun nest brachten. In een ander geval werden prooien geteld als 81 kamervliegen, 5 vleesvliegen, 1 kleine kamervlieg, 1stalvlieg en 16 andere insectensoorten geteld. Als je dat weet en dan realiseert hoeveel wespen er gedood worden is het eigenlijk geen wonder dat we tegenwoordig meer last lijken te hebben van muggen en vliegen. ( bron Wikipedia) Zijn die wespen vallen eigenlijk wel nodig? Mijn ervaring is van niet. Wij hebben zelden of geen last van wespen terwijl deze wel regelmatig onze tuin bezoeken. Wat kun je doen? Ten eerste zorg ervoor dat jou tafel niet aantrekkelijk is voor wespen , dat kun je heel simpel bereiken door geen zoete dingen te laten staan zoals suikerpotten, fruit enz. Uiteraard moet je ook buiten de tafel vrij vegen van suikerkorrels. Limonade afdekken met een viltje of dekseltje of gebruik een drinkbeker met rietje bijvoorbeeld Zorg dat een ander gedeelte aantrekkelijker is. En de meesten bereiken dit met wespenvallen waarin je ranja doet. Wespen hebben een zeer goede reukzin en kunne deze ranja van verre ruiken met als gevolg dat je alle wespen uit de beurt naar je toe lokt en dus eigenlijk het tegenovergestelde bereikt namelijk je trekt ze aan. Al meerdere jaren offer ik wat stukjes fruit op om deze achterin de tuin neer te kunnen leggen een schijfje kiwi, een stukje banaan, een partje appel enz. Deze natuurlijke stukjes en geuren zorgen dat de wespen die in de omgeving voorkomen iets te eten hebben en dan niet meer geïnteresseerd zijn in mijn tafel. Verder trek je door het gebrek aan geconcentreerde geur niet echt meer wespen aan. Zodat je veilig een broodje buiten kunt eten Ze komen wel eens kijken maar in alle gevallen vliegen ze na een observatie weer terug naar hun fruittafel die uiteindelijk veel verleidelijker is. Maak gebruik van geurende planten om ze bij de tafel weg te houden. Een klimop is hiervoor zeer geschikt. Meestal bloeit de klimop op het zelfde moment als de wespen vervelend worden. De trosjes met bolletjes hebben een enorme aantrekkingskracht op wespen. We hebben wat dat betreft al eens langs een zoemende struik gelopen maar geen wesp die het in zijn hoofd haalde om dit lekkernijtje achter te laten. op de struik zaten wel dertig wespen en evenzovele bijen. Ben je bang voor wespen dan in het nuttig om te weten dat parfum en dat soort dingen de wespen kunnen aantrekken vanwege de gebruikte geurstoffen die deze gebruiken . Dus ben gewoon zuinig met dit soort producten tijdens de beruchte maanden eind juli augustus dan hoef je ook niet bang te zijn dat ze jou altijd opzoeken. Blijft een wesp toch vervelend dan sta rustig op en loop weg naar een plek waar het waait en zijn interesse in je zal gauw verdwijnen. En nu het allerbelangrijkste wat je absoluut niet moet doen is in paniek raken en gaan slaan want dan voelen ze zich bedreigd en wordt de kans op een steek groter. 9月3日 Wat een jaar !apetrots op mijn derde plaats. Al zoveel meegemaakt dit jaar en zoveel gezien en gehoord, durf eigenlijk niet meer op meer te hopen. Door Roel’s Afrika-item besef ik pas wat er allemaal gebeurd is in een jaar tijd. Eigenlijk niet goed te bevatten maar wel goed om even bij stil te staan. Dat hebben Stu en ik dus gedaan vandaag en gerealiseerd dat we in een jaar tijd een levenlang hebben moeten inhalen. Geesten en spoken uit het verleden hebben ons ingehaald. Geen wonder dat we moe zijn. Een heerlijke vakantie maar het weer valt tegen en dus ben je bezig met andere dingen. Foto’s uitzoeken bijvoorbeeld. En foto’s uitzoeken leidt tot foto’s kijken. En foto’s kijken leidt tot herbeleven van herinneringen. Een jaar vol mooie herinneringen. Het heeft nogal een impact om familie terug te vinden en nog steeds loopt het kippenvel ons over de rug als we het verhaal weer moeten vertellen zoals laatst op bezoek bij mijn nichtje. Waar het heel gezellig was overigens en zeker voor herhaling vatbaar. Gek eigenlijk We zijn allebei zo gewend om een beperkte familie te hebben. Stuart’s familie verspreid over de wereld en mijn familie in het noorden van het land en aangezien pa de Benjamin was waren onze neven en nichten met andere dingen bezig dan familiebezoekjes. Dus is het contact met neven en nichten best beperkt . Ja we weten alles van elkaar via ooms en tantes maar daar houdt het dan wel mee op. Dus de verhuizing van mijn nicht naar Duitsland op slechts een uur rijden was een perfect excuus om weer in contact te komen. Dit jaar zijn we bezig geweest met telefoontjes , kaarten, brieven kadootjes, overtochten, kinderpartijtjes, gesprekken , verjaardagen onthouden (En oh wat zijn we daar slecht in, blijkt dat we nog veel moeten leren) We hebben het er vaak over en andere keren weer helemaal niet. Het is vreemd en het doet pijn omdat we weten wat we gemist hebben en daardoor pas beseffen wat we gemist hebben en nog steeds missen terwijl we het nu gevonden hebben. Wat we gevonden hebben is een geweldige familie die helaas verspreid is over de wereld. Een verleden, familieverhalen , generaties. Een geschiedenis, antwoorden maar ook vragen en vooral het gevoel van bescherming door dierbaren die overleden zijn. De verhalen die per toeval gebeuren, zijn er teveel om toeval te noemen. Zoveel toevallige gebeurtenissen zijn wiskundig onmogelijk. Er is meer tussen hemel en aarde of je nu gelooft of niet. 9月1日 dagje Maastricht met dochterliefIk heb dochterlief de hele vakantie alleen maar af en toe zien langskomen. met als beloning een tas was. Ze heeft het ene na het andere kamp gehad. Leuk voor haar rustig voor moeders en haar was in massa hoeveelheden die na het weekend weer schoon en droog moesten zijn. Gelukkig is dat zomers geen probleem. Deze week is de eerste week dat ze weer thuis is. Nadat we een druk en zeer gezellig weekend hebben gehad vond ik het toch wel nodig om weer eens even te “bonden” met mijn kind. Weken aan informatie en aandacht moeten even ingehaald worden. Hoe beter dan een dagje naar de stad. Met de trein naar Maastricht en ik ga geen twintig euro treingeld uitgeven om alleen maar te shoppen dus na en keuze als grotten boottocht en natuurmuseum zijn we lekker naar het natuurhistorisch museum geweest. Na een paar hilarische momenten na een paar SMS-jes van vrienden als : Weet jij niets te doen ? of ik heb niets te doen weet jij iets? Het museum is interessant dat zelfs van mijn teener van 14 uitroepen worden uitgelokt als ooh wow dit is cool, of oooh mam, kijk nou wat een poepie? ooh, Vet mag ik die aanraken ? Het natuurhistorischmuseum ligt vlak bij het studentengebeuren dus de wnadeling naar de stad was alleen daardoor al heel interessant voor mijn meisje dat niets liever zou willen dan studeren. Kijk nou, ooh wat gezellig, moet kunnen, zooooh leuk enz. Ze kan niet wachten met haar leven, heeft ze nooit gekund. ze heeft haar halve leven al vooorbij gewenst met dingen als, ooh ik wou dat het al Sinterklaas was . Of ik wou dat ik al vakantie had. En nu ik kan niet wachten tot ik weer naar school kan. nu maar eerst nog een paar jaar naar school en dan zien we wel verder. Daarna ontkwamen we natuurlijk niet aan een lekkere lunch en geshop. Dat hoort erbij als je met moeders op stap gaat. Bij Ven D parfummetjes uitproberen uche uche , even hinten welke make-up ze toch wel helemaal te vet cool vind. Altijd handig om moeders te laten weten voor sinterklaas kerst en dat soort dingen. Na een, dat was toch wel gezellig ( gelukkig heb ik het toch weer goed gedaan) zijn we weer huiswaarts gegaan. |
||||||||||||||||||||
|
|