Wat een weekend hebben we achter de rug. zeer vermoeiend. De dochter had zich geplaatst en mocht meedoen aan de Nederlandse kampioenschap vissen voor de jeugd en met haar 13 jaar zit ze in categorie B. We moesten helemaal van het zuiden van het land naar Vlagtwedde en de kunst was om er al om 8 uur 's ochtends daar te zijn i.v.m. met de plaats-loting. Niet echt een lolletje en aangezien mijn man en ik er allebei een gruwelijke hekel aan hebben om slapende kinderen op te pakken hebben we besloten om de vrijdag al die kant op te rijden en daar dan maar een hotel op te zoeken . Zo gezegd zo gedaan.  Vrijdag ochtend al vertrokken , vrij gevraagd en gekregen van school en werk. Picknick in koelbox voor twee dagen voor 4 man  mijn man de chauffeur, ik als fotograaf je weet maar nooit, en mijn vader, de aanstichter van de hele liefde van het vissen en daarom ook haar coach. De auto volgeladen met hengels, viskoffers, plateau, paraplu's  en weet ik wat nog meer. De auto was behoorlijk vol en dan kom ik nog met mijn tasje.

Een tasje voor de verschoning? Ja moet dat er nog bij ? Daar heb ik toch helemaal geen plaats meer voor. Is toch ook niet nodig . (Oh boy, mannen 0  dus wel vond ik, wil me toch wel even opfrissen hoor, en een schone onderbroek is ook wel zo prettig. Nou daar gaan we, klokslag half 8 gaan we rijden ... dus een half uur later zit eindelijk iedereen in de auto. En we hebben voor de eerste keer door de tunnel mogen rijden van de A73 , nou geweldig hoor . Ieder weekend ligt de boel dicht dus wij hadden hem nog niet gezien. Na een voorbeeldige rit van 335 kilometer en een beetje . hebben we dochterlief en vaders aan de waterkant zitten en verdwijnen mijn man en ik om de boel te verkennen. Van het viswater naar Vlagtwedde waar morgen de bijeenkomst is en de loting en van daaruit naar Winschoten naar het hotel.   Krijgen een telefoontje van dochterlief of we laarzen wilden kopen . Uh hoezo je hebt toch je oude bergschoenen aan , dat ging toch goed op die kant. Het probleem bleek hem erin te liggen dat ze dus zeer langzaam maar gestaag aan het zinken was , oeps . ja dat zit niet prettig. en nu dan ? ja moeten we nog een plankie zoeken voor onder de pootjes van het plateau. Nou vraag ik je . van alle gemakken voorzien, de modernste oude technieken, de beste oude spullen van opa en haar broer geleend en nog niet goed genoeg.  Laarzen gekocht, gelukkig niet al te duur. Daarna de vissers weer opgehaald en ja ze hadden lekker gevangen, het water stroomt wel iets enz . alle details voor morgen bekeken en vis gevangen is goed voor het zelfvertrouwen er zit in ieder geval vis. 

's avonds in hotel hebben we heerlijk gegeten en op de vraag of alles naar wens was of dat ze misschien nog van dienst konden zijn bedacht ik me geen moment en zei nou . .. misschien een stomme vraag maar hebben jullie misschien ergens nog een plank liggen want ze zinkt weg . Hilariteit alom maar ik had wel mijn plank.  Na een zeer luidruchtige nacht er was een feestje zaten we om half 7 aan het ontbijt de laatste voorbereidingen zoals het bijna klaarmaken van het voer en op weg naar Vlagtwedde. Het was nog droog. Het leek een mooie dag te worden maar wat had het 's nachts geregend  alles was kletsnat. gelukkig laarzen. Iedereen verzamelde zich. He mam die is ook hier en die ken ik ook, de laatste mededelingen en de loting vond plaats en zij trok vak H 2 middenin niet erg gunstig. maar we houden de moed erin. De kopplaatsen zijn altijd favoriet. maar daar gaan we op weg naar het viswater en wat blijkt zit ze zo goed als op dezelfde plek. Maar de windkracht was enorm, het water stroomde alle kanten op er werden wat spetters regen gevoeld als dat maar goed gaat. Vol goede moed begint onze meid met het klaarmaken van de spullen en is ruim op tijd klaar voor het signaal. Voeren  en dan ingooien  eindelijk  actie ! 

Of niet .... ? niet dus er werd heel slecht gevangen, met pijn en moeite, vooral om de hengel een beetje in de wind te stabiliseren , het inhalen van het sim en vangen van de draad met deze wind is ook geen pretje. Met zoveel moeite wist ze toch een visje te vangen, gelukkig toch van de nul af . Maar om haar heen gebeurde ook niet veel het was heel magertjes. Alles op alles besluit ze om  het laatste half uur een pierlinkje met een made eraan te doen . Ja zegt ze het maakt nu toch niets meer uit of ik haal er nog een platte uit en ik win of niet en ik verlies. En daar gaat het fluitsignaal die platte was helaas niet voor haar maar voor een jongen iets verderop die 5 minuten voor tijd deze wist te vangen en daarmee dus een eerste plaats haalde. Helaas.

De controleurs komen wegen tellen en zetten de gevangen vis weer terug. Inderdaad de resultaten vallen heel erg tegen. De kleine visjes zijn niet eens te wegen in die wind . Het zijn net goudvisjes zo licht en het oordeel werd gelegd op 9 gram. Een andere jongen liet trots een vis zien maar helaas een ruisvoorn en onder de 15 cm dus ondermaats weg ermee en strafpunten erbij. ja het gaat er streng aan toe. Zonde vooral omdat er bijna niets gevangen is was dit toch een hele prestatie. Alles ingeruimd en weer terug naar Vlagtwedde voor de prijsuitreiking. Daar komen we erachter dat de thuisvissers gewonnen hebben en dat onze meid een 14 de plaats heeft behaald met haar vis van een enorme 9 gram . Dat betekent dat meer dan 15 kinderen niets of nog minder hadden.Triest en dat voor een kampioenschap dan is het toch moeilijk om de jeugd gemotiveerd te houden. Het betekent ook niet dat de beste visser gewonnen heeft. 

Een groot verdiend applaus en de nodige kusjes  en het Wilhelmus voor de winnaars en moe gaan we naar huis.Ze heeft het leuk gevonden en gelukkig een goed weekend gehad en volgend jaar kan ze het nog één keer proberen in de B categorie ze valt dan nog net binnen de grens wie weet lukt het nog een keer. En als het lukt zien we dan wel weer voorlopig is het seizoen nu voorbij en hebben ze als afsluiting volgende week nog een koppelwedstrijd dit keer samen met haar visvriendin en concurrent in de competitie.