Wat een prachtige dag vandaag.
Mannetje op de bank met de grand- prix aan het bijkomen van alle emoties. Dus voor mij een goede reden om ertussen uit te glippen.
Ik heb de voordeur achter me dichtgetrokken de straat uit, leuk boompje met bloesem Gelukkig maar want zo kwam ik erachter dat ik geen geheugenkaart in mijn camera had. Oeps toch maar eventjes terug dan. Hallo doei ben weer weg.  Dorp uit . rijksweg overgestoken en het veld in heerlijk. Nog geen 10 minuten later sta ik in een oase van groen. Langs de beekdal ontwikkeling. 
De vogels floten de sterren van de hemel. Idols is duidelijk weer begonnen want er wordt heel hard geoefend. De bloemetjes lieten zich van hun mooiste kant zien de een nog mooier en fleuriger dan de ander. De paden op en de lanen in. Langs een wegkruis. De vlinder laten zich al gauw zien en dwarrelen door de lucht soms alleen, soms dansend in een gevecht omhoog. Even langs het vennetje, daar loop ik een rondje langs het water dat er eigenlijk nog heel stil uitziet. geen kikkers of dril. Nog helemaal niets zodra ik me omdraai landt er een eend op het ven. Typisch en met dat ik een stap dichterbij neem om een foto te maken ritselt er van alles en gaan er twee reeën vandoor. Ik ben twee keer langs ze gelopen zonder dat ze zich geroerd hebben maar die derde keer was net iets te veel. een mooie bok en een hinde. Zo dat hebben we weer gehad. Een goeie manier om de adrenaline op peil te krijgen   Langzaam kom ik tot rust en realiseer me dat het ondanks dat het prachtig weer en zondag is de mensen blijkbaar iets beters te doen hebben dan de natuur in te gaan. ik kan mijn lol niet op. Heerlijk stil is het, op het gekwetter van de vogeltjes na. 
Ik doe niet eens de moeite om ze te proberen te schieten want ze zitten zo goed verscholen dat ik mijn aandacht richt op al het andere dat groeit en bloeit. De bermen zijn volgeladen met bloemen en zodra ik de bocht om ga lijken er weer andere te staan. Ik verlaat het jonge bos dat alleen uit lijsterbessen lijkt te bestaan . En kijk over een grootste wijdte naar het bos waar ik naar toe wil. De bloesem is al bijna van de bomen verdwenen waardoor het af en toe lijkt of de paden besneeuwd zijn. In de verte zie ik ineen ree in de wei verschijnen. opgejaagd denk ik, hij blijft eerst even staan waardoor ik twijfel of ik het goed gezien heb maar gaat er al snel met een vaartje vandoor naar de rij bomen waar ik net gelopen heb. Daar was het lekker rustig. zo draai ik het veldpad verder op en naast me in de een groene weide, lekker hoog gras en een opvallende rode tulp. weer een draai naar links en ik verdwijn dan via de veldweg langzaam de bos in.
Het bos ziet er werkelijk sprookjesachtig uit. De bosanemonen zijn nu uitgebloeid en de bosbodem is groen  en bezaaid met bloesem. Het bos is licht en uitnodigend. Zo groen als de ondervlakte al is zo kaal zijn de boomtoppen boven mij waardoor ik goed de buizerds door de lucht kan zien glijden. Ze zijn stil vandaag.  door het bos heen kom ik weer bij een paar vennetjes uit en  meer dan twee groen kikkers zie ik niet wegspringen. Ik  loop langs de waterkant heen over de weide die weer vol met bloemen staat en de insekten doe nhet al goed met dit weer. als ik bij de grotere vijver bij de vogelwacht  kom zie ik dat de meerkoeten al jongen hebben. wow dat is snel. De dodaars laat zich goed horen maar ik zie hem niet. Langs het huisje van de vogelwacht steek ik de weg over om de beek te volgen. dit brengt me in het gedeelte dat de meeste  mensen als de Doort zien . Even de vijvers bekijken en ook daar is het heerlijk rustig. De zwaan wacht me alweer op met een sissend geluid. Hij maakt spannende tijden door en is duidelijk aan een glas whiskey en een sigaar toe. Chillen.
Ik loop de kleine tussenpaadjes op her en der maar het water staat te hoog om ze af te lopen en moet af en toe terug keren . dit zijn favoriete nest gebieden  want normaal komen alleen vissers daar en jawel ik zie een meerkoet met een tak in zijn snavel en hij verraad daardoor waar zijn partner haar nest heeft.  gebruik makend van de uitstekende takken hebben ze een eilandje waar niemand bij kan, een eend vliegt op en laat daardoor haar nest met eieren zien.  Grappig hier zitten ze volop op de eieren en in de andere vijver is het voeden al begonnen. Ik loop langs de buitenkant aan de vijvers langs. en mag voordat ik weer het bos in verdwijn genieten van de kikkervisjes.  ik loop weer langzaam in de richting van de beek want ik wil de beek nog af vanwege de boomkikker. Mijn goeie vriend Dennis zit in zijn tuinstoel te schetsen en heeft hard zonnebrand nodig. onderweg nar het huisje hebben we het over het feit dat we geen kikkerdril hebben gezien. Dennis heeft zelfs met een netje geschept en inderdaad niets, wel jonge salamanders, en kevertjes . Verderop zie ik toch weer kikkervisjes zouden ze gewoon zo croeg zijn dit jaar? Het is een raadsel en Dennis gaat eens informeren. ook het feit dat er maar zo weinig groene kikkers zitten is verwonderlijk. Zou de winter dan toch zo'n slag hebben geslagen? Ik neem afscheid van Dennis om mijn weg naar huis te vervolgen langs de beek richting Slek Susteren. Om daar bij de overweg de rijksweg weer over te steken . Links staan de bramen struiken en ineens met behulp van een mede fotograaf zijn ze te zien de boomkikkers. Hij vertelde dat hij er al 38 geteld had en het was duidelijk dat zijn oog gefocust stond op de boomkiker want waar ik moest turen wees hij ze een voor een aan. Getraind oog  dat scheelt. Terwijl ik me op maak vor het laatste stuk van mijn wandeling trilt mijn telefoon en wordt gevraagd waar ik ben. Rijksweg ,oh dan ben je bijna thuis   want je hebt bezoek. hahaha ja schat bijna maar zeker nog een uur lopen en met al dat moois nog wel anderhalf uur dus helaas kom me maar even halen zodat ik nog even gezellig met mijn vriendin kan kletsen. Het was een mooie dag . Veel gezien en gehoord. Dat neemt niemand me meer af. 
De foto's waren echter een groter probleem want halverwege stopte ie er  steeds mee. Ik heb alle rotzooi weggegooid, dus het is mogelijk dat je via de updates niets krijgt . Uiteindelijk is het goed gekomen dus vandaar nog even een extra linkje.

 

 

Na veel gehannes en verwijder, jullie zullen wel gek geworden zijn van me.is het eindelijk gelukt om familie foto's neer te zetten. Dat stomme ding had steeds maar de helft van de foto's geüpload en je weet hoe het is een hoop foto's  in een bestaand album proberen te krijgen is echt geen doen. Dan maar weer even weghalen , dus mocht je je reactie missen dat is de reden en je bent zeer welkom om hem er weer neer te zetten. 
Maar goed ze staan er eindelijk alleen ben ik er nu wel achter dat we ineens foto's kunnen sorteren. Ik weet niet of jullie dat al weten misschien loop ik wel maanden achter  maar toch.
Als je een fotoalbum hebt geselecteerd staat er bij "meer" ineens zo'n tabblad foto's sorteren. Je kunt daar gewoon de foto's in de gewenste volgorde slepen en ja dat werkt dus echt . Verder kun je het ook op een andere manier doen via de standaardpagina  : foto's sorteren kun je gewoon je foto's nummeren.
Dus geen idee of ik iets nieuws heb gezien of dat dit er al weken opzit, het werkt in ieder geval wel fijn . Was toch prettig als ze even iets lieten weten in plaats van net doen of wij met zijn allen gek zijn.
Groetjes en oooh ja ik wens jullie allemaal een geweldig weekend en wie weet knapt het weer weer op en kunnen we weer lekker op een terrasje zitten. ( slik salaris is nog niet binnen, dus dat wordt terrasje in eigen tuin.)  Ook niet verkeerd.

Het vliegensvlug bezoekje is helaas alweer voorbij. Voor de allereerste keer is de broer van mijn man bij ons geweest.
En wat een genot  is dat geweest. Terwijl ik normaal toch niet om een woordje verlegen zit, is het ontzettend moeilijk om jullie te vertellen  hoe we het ervaren hebben. Ja tuurlijk woorden als gezellig,  gelachen, goeie tijd,  oude en nu nieuwe herinneringen en weer afscheid moeten nemen, zeggen een hoop maar niet alles.
Dat twee broers elkaar zo veel jaar niet hebben kunnen en mogen zien. Dat er een periode in ons leven was dat we dachten dat zijn broer zich niet meer onder ons ,de levenden bevond. Dat er een hele reis naar Zuid- Afrika voor nodig was, (want zo kwam ik op face -book en bij hem terecht) om er dan achter komen dat de broederliefde nooit weg is geweest. Dat ik er van overtuigd ben dat we van boven worden gestuurd en gesteund, want bij hoeveel toeval is toeval geen toeval meer.
Dat ze allebei dezelfde lach hebben, Dat een spelletje kolonisten van Catan weer de kindertijd en de broeder liefde / rivaliteit naar boven haalt. Dat hun humor elkaar zo mooi aanvult. Dat hun herinneringen zoveel tranen teweeg brengen, en verdrongen herinneringen weer aan de oppervlakte komen om zo met hun tweeën erachter te kunnen komen wat er gebeurt is en hoezeer ze het in deze tijd willen toelaten.
Dat in hun beste herinneringen het leedvermaak naar boven komt mag geen wonder heten, hun herinneringen aan thuis zijn gewoonweg om te gruwen is. En dan daarnaast de vroege herinneringen van hun eigen echte vader, zo kort mee gemaakt en zo'n warme indruk achtergelaten. Het is nooit leuk een gescheiden gezin, de kinderen zijn altijd de dupe, maar laat veel mensen beseffen wat je een kind aandoet om hun vader bij hun weg te houden. Want je houd ze niet alleen bij hun vader weg maar je keurt ook hen af . Vergeet niet,  ze zijn (voor de helft)  hun vader. En als een kind dan ook nog de pech heeft om op zijn vader te lijken dan kan dat kind daar toch zeker niets aan doen.
En dan blijkt dat we een doos op zolder hadden staan . Je weet wel zo'n doos met dingen die je niet weg kunt doen en wat blijkt in die doos zit gewoonweg een schat aan herinneringen. Het begint met een boek met ansichtkaarten en dan blijkt er een kaart los te vallen en er wordt gelezen en gehuild want het blijkt dat deze kaart door hun vader geschreven is geworden. hope to see you soon stond er als afsluiting.  Zeer toevallig dat die los zat. En dan komen er voetbal plaatjes  e.d ooh ja die waren van mij enz, en weet je nog hoe ik daaraan kwam en de verhalen gaan weer door. Een schat in ons eigen huis En wonder boven wonder heeft deze doos vijf verhuizingen en twee kleine kinderen overleefd.
Ze hebben een geweldige tijd gehad en ik moet eerlijk zeggen, daar is ook niet veel meer voor nodig, als het buiten 25 graden is en je alle kans krijgt om lekker uitstapjes te maken. Om in dit weer Valkenburgs softijs te proberen, die zo goed was dat men wilde weten wat orgasm in Nederlands was. Om zo'n mooi weer te hebben dat we in Monchau heerlijk op een terrasje een Duitse schnitzel hebben kunnen verorberen.
Een geweldig paasdiner met gevulde kalfsborst, aardappelkroketjes , asperges met aspergesaus en een triffle om een moord voor te doen als toetje. 
Of  met een ritje naar Stevensweert waar het terrasjesweer zo lekker was dat we niet eens de moeite meer hebben gedaan om thuis te koken.
Arme Andrew, hij is hartstikke nerveus voor onze volgende trip. Volgende vrijdag gaan we alweer op weg naar de boot. Richting Engeland en dan met ons allen richting Schotland om de rest van de familie te ontmoeten. Wij zijn daarin al behoorlijk geroutineerd, hebben sommige al ontmoet. En het is gewoon een hele lieve gezellige familie ,dus dat gaat gewoon goed komen . De brothers are coming home. Helen de vriendin van Adrew heeft een prachtig stuk gemaakt in een prachtige lijst  met de drie foto's van hen en hun vader en de achtergrond is de tartan van de familie. De tartan is de stof waar de kilt van wordt gemaakt.
We hebben een enorme boodschappenlijst van dingen die we willen meenemen.  Chocolade van Rousseau Sittard , hmhm voor de familie  ( Sandra weet wel hoe lekker die is en zo niet ai dan heeft ze wat gemist) aspergesaus uit een pakje want blijkbaar was die zo lekker dat de pan werd uitgelikt. Ja nog een orgasme waard. Ontbijtkoek (weer iets nieuws) en cashewnootjes want die zijn daar niet te betalen schijnbaar . Voor Oom Alan haring , braadharing of rolmops,dat is om het even. En als het even kans een heerlijke vlaai en dan nog de nodige cadeautjes natuurlijk.
Heeft u iets aan te geven?, zal er gegarandeerd gevraagd worden.  Waarop we kunnen antwoorden nee hoor, alleen maar boodschappen gedaan. Alweer twee dagen gewerkt en nu alweer weekend dan nog een weekje en dan zien we ze weer.  Heerlijk,nog maar even goed van genieten want daarna zal het wel  weer poosje duren.   

Vanmiddag erop uit geweest. Met zo'n weer als vandaag hou je me dus echt niet binnen. Ach je kan het proberen ,maar het is niet aan te raden want je wil niet weten wat dat met mijn humeur doet.
Dus gauw een boterham naar binnen gewerkt om maar zo snel mogelijk met mijn neus in de Doort te staan en zo gebeurt  het dat ik na een omzwerving van een uur een plekje vind waar ik heerlijk ongestoord kan zitten. terwijl de wind hier waait met een windkracht die echt wel bij het IJselmeer en het strand hoort , vind ik een plekje  aan de waterkant. Op mijn kont met mijn voeten in een kleermakerszit geniet ik van de wereld om me heen . Dat mijn broek nat wordt interesseert me op dat moment niet. Dat mijn schoenen tot de enkels onder de klei zitten ook niet. Ik zit en zie geen mens. wat een verademing met zo'n weer heeft godzij dank niemand het in zijn hoofd gehaald om de vrije woensdag middag hier door te brengen haha. Nee, woensdag is hier marktdag en dan is het met dit weer een gezellige boel daar. Gelukkig voor mij. Ik kijk uit over het water. De meeste eenden zijn vertrokken. De vogels fluiten en de nummer één van vandaag is toch wel de vinkenslag. overal hoor ik hem en overal hoor ik antwoord. het mannetje slooft zich uit met een hele riedel. Terwijl de vrouwtjes het bij één toontje houden of het goedkeurend of afkeurend is kan ik niet opmaken .  De ganzen paren even vlug tussendoor het is al gebeurt voor je er erg in hebt. dus binnenkort eieren. Er zitten twee paar zwanen op het water. ook altijd leuk als straks die lelijke eendjes weer rondzwemmen. De grote verliezer vandaag is de ijsvogel. Ik heb hem niet gehoord mischien nog wat vroeg maar ik vrees het ergste mischien dat de winter te streng is geweest voor ze.  Mijmerend zie ik de futen voor me dansen, de balts wordt uitgevoerd recht voor me neus al zijn ze een beetje ver weg jammer maar daarom niet minder leuk. Een bekend geluid scheert langs. Nee, dat kan niet. Er vliegt zoveel voorbij en om me heen het zoemt, trilt, buzzed, tjielpt en fluit om me heen.  Een dagpauwoog verschijnt in mijn ooghoek, een dikke hommel komt langs de andere kant en toch zie ik ze weer . Twee stuks ze zeggen een maakt nog geen zomer maar dit zijn er twee. Ik  doe verwoedde pogingen om ze op de foto te krijgen ten koste van mijn baterijen. Maar het resultaat is een foto van een met straaljagertempo  vliegend exemplaar die niet duidelijk is maar wel herkenbaar.
De ganzen zwemmen  mopperend om me heen , blijkbaar zit ik op hun favoriete plekje en eigenlijk willen ze het niet delen. Ik gun ze hun plaats en ga nog wat lopen . mijmerend, genietend zie en hoor ik de ene vogel na de andere , helaas voor mij zijn ze een stuk aktiever en verstoppen ze zich meer dan twee weken geleden er wordt dankbaar gebruik gemaakt van de klein opkomende blaadjes die als een stoorzender op mijn lens werken. Ik geniet zo erg dat het me eigenlijk niet interesseert, waarom ook? Er is zoveel  moois te zien. Verschillende nesten laten zich nog zien. Sommig nieuw andere van vorig jaar. Weer een vlinder, het voelt zomers aan vandaag en als het meezit met het weer kunnen we een heel lang vlinderseizoen krijgen. Weer een dagpauwoog  volop al aan het zoeken naar nectar dat ook al volop te verkrijgen is. De bosanemonen staan in bloei, ik zie al paarse dovenetels, dotters en nog meer bloeiend spul,  als het meezit kan hij eieren leggen en dan hebben we later op het jaar  weer een hele nieuwe generatie.  Ik steek nog even de weg over naar het bos toe in de hoop mijn goudvcink nog eens te zien maar helaas.Ach wat heet helaas een bonte specht,  boomkruipers en de nodige mezen maken ook veel goed. Ik besluit omdat het zo stil is, om  een bepaald gedeelte van het bos waar een grasveld middenin ligt mee te pakken. En ik word beloond. Omdat het zo hard waait gaan de takken in de bomen als een gek tekeer. Voordat zij mij in de gaten heeft, heb ik haar al gehoord , de bladeren knisperen onder haar hoeven,  een prachtige hinde geniet ook op haar gemakkie van het bos, In de verte hoort ze iets en schrikt waarna ze zich verbergt in de braamstruiken. Een stukje verderop zie ik er nog eentje lopen wij zien elkaar tegelijk en terwijl ik haar aankijk kijkt ze weer voor zich en loopt op haar gemak uit het blikveld. Wat een prachtige afsluiting.  tevreden en voldaan kan ik huiswaarts. Net op tijd om aan het eten te beginnen.