Voor zo'n klein onderkruipertje heeft hij de nieuwsgierigheid van een.. ja van een wat ? .. een otter eigenlijk. De kracht van een beer....... De koppigheid van een ezel......Alles moest besnuffeld en beroken worden en elk bewegend grassprietje was even interessant als voorbij vliegende hommel. 
Het is duidelijk dat hij gewend is om met de lange lijn langs de akkerranden te rennen, daar kan hij zijn energie ook goed kwijt .                   
(foto proberen te maken maar zo gauw ik een geluidje maakte kwam hij met harde vaart naar me toe gerend)

Je kent dat wel , hond vooruit rennend , dan uitgebreid snuffelen waarbij ik gewoon doorloop natuurlijk, hond voelt dat het tijd wordt om weer te rennen en rent er met  een enorme vaart vandoor om zichzelf bijna op te hangen omdat het touwtje op is .
Maar helaas voor hem, ik ben er eentje van binnenwegen, onderdoor kruippaadjes en andere weggetjes waar hij vaak genoeg naast me moest lopen omdat we anders een boom omwikkelden. Wat hij nu aan snelheid miste , kon hij goed maken door de afstand en wat kost het toch een energie om te moeten luisteren. Maar zo nieuwsgierig en koppig als hij is, hij is toch ook wel slim en uiteindelijk had zelfs deze doerak door wat nu eigenlijk de bedoeling was.
Met als gevolg dat de bijna uit de kom gerukte arm omdat het touwtje op was, weer kon ontspannen en Bokito met een schraap van de keel  al de vaart van een sprint minderde en met een ahum zeer bedeesd naast me kwam lopen. Kreeg zelfs de gelegenheid om het fototoestel erbij te pakken.
Helaas voor hem ,  ik had de strijd gewonnen. tenminste dat dacht ik totdat we een andere hond tegenkwamen en Bokito zo geinteresserd was dat hij zelfs achterstevoren liep om maar niets te hoeven missen. tja moeders bereid hem maar voor want dat ga ik hem toch echt afleren want een hond is heel leuk maar als hij met wandelen een arm uit de kom trekt moet ik dadelijk bij jou komen opdraven als mantelzorger. Doe het heel graag en met heel veel liefde , maar niet om die reden. Bokito alweer bijna een jaar oud

De dag is begonnen in pijpenstelen en hij is geëindigd in pijpenstelen . Toch heb ik een heerlijk wandeling gemaakt. Weliswaar mede dankzij een klein duwtje in de rug helemaal vanuit Otterlo. Net toen ik aan het balen was dat het zo regende leek de lucht ineens op te klaren en kwam volop de zon tevoorschijn. Zou ik dat wel vertrouwen na al die maartse buien die we al achter de rug hebben gehad.  De halve week heb ik met kleine beetjes in de tuin gewerkt waarbij ik om de haverklap weer koffie kon gaan drinken omdat er weer een hagelbui langs kwam. Kort maar krachtig iedere keer weer, maar je wordt er wel heel nat en koud van . Nou ja de tuin is in ieder geval helemaal klaar voor het mooie weer op een heel klein stukje na zo'n 9 vierkante meter waar we nieuwe gras moeten leggen.

Het zonnetje schijnt, en speelt door de halmen van het droge goudkleurige gras. Het is stil , muisstil.... Ineens word ik me bewust van de rust om me heen. Ik sta midden tussen de grashalmen en ik waan me heel ergens anders. Frankrijk in augustus misschien?  Zuid-Afrika zou ook nog kunnen. Juist omdat het zaterdag is en juist omdat het zo geregend heeft waagt niemand zich naar buiten en ik sta letterlijk alleen op de wereld in het veld. De vogels laten horen dat ze meer weten dan wij. Het mooie weer komt eraan. Het lijkt  erop dat deze zaterdag de balts, de territorium-drang, de hofmakerij, in alle hevigheid is losgebarsten. Waarschijnlijk hebben ze na die waardeloze week ook tijd in te halen. Hoog boven me zwerven 5 buizerds in de lucht. Ik kijk, ik luister, ik bewonder hun gratie en ik probeer jaloers het gevoel van in de lucht zitten/ zweven vliegen weer terug te halen. Het lukt maar met mate. Waarschijnlijk mede door het feit dat ze stil lijken te hangen. Geen vleugelslag, geen beweging maar hangen op een plek alsof het een vlieger is. Waarschijnlijk ook omdat herinneringen vervagen. Naast me zingt een vogel het mooiste lied. Je hoort hoe hij alles uit de kast haalt om maar zo hard mogelijk en ver mogelijk te komen en jawel van ver achter het bos komt een antwoord.  De roodborst hoog in de boom, laat horen waarom hij ook tot de zangvogels behoort.  Links schiet er  ineens haas vandoor die, alleen zijn witte staartje het nakijken laat en die op zijn beurt weer een fazant laat schrikken.
Ik moet erom lachen. De grond is nat en bevat vele sporen en mijn oog valt op het groen dat zich al zoveel laat zien.  Vele soorten, maar vooral de dotter en de bos anemoon zijn al volop in bloei. De kleuren in de bomen laten zien dat de lente toch echt begonnen is ondanks al die maarste buien en ik ben blij dat ik er deel van ben. De lucht is prachtig blauw en dan ineens in en in grijs. Vele wolkenvelden breken het uitzicht en voorspelllen weinig goeds. Toch blijft het voorlopig op ene paar spetters na droog. Het is me gegund.  De vogels dansen in de lucht  al op zoek naar de insekten die al in de lucht zwermen. Het kwettert en tjielpt dat het een lieve lust is. Af en toe hoor ik de rauwe kreet van een fazant.
Wat kan natuur toch helend zijn.
Een kwartier is voldoende om een week stress weg te werken. Heerlijk ondertussen  heb ik in degaten dat ik al bijna 4 uur weg ben en het langzaam tijd wordt om naar huis te gaan.... jammer, .....als straf omdat ik niet wil loslaten...... niet kan loslaten, wordt er van daarboven opgemerkt dat tijd ook echt tijd is en gedwongen door een douche en een harde wind die ineens komt opzetten uit het niets word ik naar huis gewerkt. Daar kan ik meteen weer onder de douche want ja ik ben koud en ik ben nat maar, zeker niet zielig. Morgen nog een keer ?  Er is toch grandprix dan word ik al helemaal niet gemist.

Antwoord op de vraag van Sandra,
Ik weet dat we een paar fans hebben net als ik bij beleef de lente en Sandra heeft me erop gewezen dat het eerste ei gelegd is. Ze had ook een  vraag waarop ik het antwoord niet wist. Inmiddels is het dagboek bijgewerkt en daar staat ook het antwoord. 
We kunnen het veel bewonderen want het ei wordt regelmatig lange tijd alleen gelaten. Dat is geen probleem. Het is de bedoeling dat de groei van het embryo afgeremd wordt tot het één na laatste ei gelegd is. Dan wordt met broeden begonnen. Zo zorgt de natuur dat alle eieren zoveel mogelijk gelijktijdig uit komen.
Zo logisch dat we het zelf hadden kunnen bedenken dus hebben we weer wat geleerd. Zo werkt de natuur in principe alles is logisch en met goede reden.
Dus hou die dagboeken in de gaten want daar staat heel veel leuke informatie tussen

Weet je het nog . we moesten klikken om een oud woud te kunnen redden tegen de boom kap. Als de sponsoring meer opbrengt dan de opbrengst voor de hout kap dan is het woud gered. De uiterste afloop datum was gezet op 19 maart. Om iedereen die een contributie heeft gedaan en heel braaf heeft geklikt of misschien zelfs een boompje of iets anders hebben gekocht te bedanken heb ik nieuws .......................................................................................................
Het laatste oordeel over Verle's bos is bekend :

13 March 2009, Verle forest is saved!

Today Ale Council voted in favour to join a unique partnership between A Click for the Forest, Västkuststiftelsen (a Government foundation) and the Swedish EPA. A partnership which will save Verle forest.

Ale Council will contribute with approximatelly 1 million SEK, A Click for the Forest with approximatelly 2.4 Million SEK, Västkuststiftelsen (a Government foundation) with approxiamatelly 1 million SEK and the Swedish EPA approximately 1.9 Million SEK. Fältbiologerna, a swedish youth organisation is giving Ale Council and Västkuststiftelsen 400 000 SEK towards the purshase.

This is such fantastic news. We have been working very long on this partnership as well as on raising enough money to save Verle forest. We would like to say a BIG THANK YOU to all the people and organisation who has made this possible. Together we have made a big difference creating positive change.  

Vandaag ben ik er samen met mijn man erop uit geweest. We zijn naar de meinweg geweest, deels omdat we er niet zo vaak komen en deels om eens wat kilometers te maken na die donkere winter.en verder wilde hij zijn  auto-gps uitproberen en zien hoe die reageert als we straks in onbekend gebied terecht komen. Makkelijk om te weten dat je kunt terugvallen op zo'n ding. Dus geen paaltjes volgen dit keer maar gewoon lopen waar we zin in hebben en dan maar zien  waar we uitkomen. Heerlijk. Ik moet zeggen dat mijn man die normaal niet zo van dat dwalen houdt en altijd de auto in gedachten heeft nu heel wat ontspannender liep, oke, ga maar, ja is goed , doe maar of wacht dit ziet er leuk uit. Laten we deze kant opgaan. En toen...... tja toen....... bleken we in Duitsland te zitten.  Ik had al een klein vermoeden omdat hun bosbeheer anders is, ruiger meer van laat maar gaan, ook meteen de roofvogels in de lucht. ik weet niet wat het is. We wonen ook heel dicht bij de grens dus we gaan er geregeld overheen en zo gauw we de grens overkomen, valt het echt op. Altijd een roofvogel in de lucht. Er zijn meer limburgers onder ons en ik ben benieuwd of die dat ook hebben ervaren.
Een tweede vermoeden was de Duitssprekende meneer, Gütentag die we tegen kwamen, verder liepen we ineens bergop nu heeft Limburg wel heuvels maar niet in dit gebied . Ik zei nog voor de grap dadelijk lopen we naar Elmpterbos. Ooh, nou ja , we zullen zo wel een weg tegenkomen.
De laatste grote hint was toch wel het albekende groene driehoekbord met roofvogel erop. Verder herken ik de oranje gele streepjes van de Maas,Swalm Nette-route  Ja hoor we zijn de grens over. Ook zo iets. We gaan wel vaker de grens over zoals ik al zei en het is zo typisch dat er echt helemaal geen probleem is om Duitsland in te komen maar om er dan weer uit te komen is echt vaak onmogelijk. Zo zijn we een keer binnen een half uur de grens over geweest om wat te toeren . Maar om weer terug te komen is een heel anderverhaal ze geven gewoon niet aan waar nederland is.Je wordt naar Venlo gestuurd of naar  Kerkrade -Heerlen. Dit keer vonden we een klein bordje met landshotel Cox. Mijn man zegt: Ik weet waar dat ligt en daar wil je dus echt niet uitkomen , dus als die die kant opligt dan is de auto die kant op en moeten wij dus daarheen. ja we willen die kant op dat is duidlijk maar er loopt geen pad die kant op dus wat nu gedaan , een gecalculeerde gok brengt ons verder Duitsland in. Tja soms moet je omhoog om omlaag te kunnen en soms moet je rechtdoor om naar rechts te kunnen. Heerlijk zo´n avontuur. Vooral ook omdat we toch goed voorbereid waren, we hadden brood drinken   genoeg en toen we in de gaten hadden dat ons wandelingetje iets langer ging duren hebben we een broodje achter de hand gehouden.  Nou konden we  dat ding wel meteen uitproberen. Maar ik weet niet wat het is met techniek maar ik heb toch vooral op richtingsgevoel gelopen. Wel prettig als dat ding aangeeft dat je de goede richting opgaat en daar gaat het om. Ik ga er vaak op uit maar kilometers maak ik soms niet veel.  Dus deze klauteringetjes voel ik wel  in de benen. moet ook want over ongeveer anderhalve maand gaan we naar Schotland dan moeten we toch een beetje conditie hebben in die Scottish Borders. Geen idee of we daar aan lopen toekomen maar als we gaan dan zullen we het weten ook. Al is het bergop en af naar de pub.
Natuurlijk onderweg van alles gezien en gehoord, maar weinig foto's.Loopt toch anders met zijn tweeen en mijn man is al helemaal niet van de ik neem alle tijd voor deze foto-type. En vogeltjes en wandelen vind hij gewoon niet zo interessant, hij is meer van de kikkertjes en lekker aan de waterkant zittend in het zonnetje-type en ondanks het warme weer hebben we deze niet gezien. En verder is hij meer van de neushoorns, olifanten enzo, maar ja die bekijk je ook niet lopend, daar zal het verschil wel inzitten. ook had ik vaak de camera klaar en gebeurde er iets waardoor ik mijn shot miste het was me gewoon niet gegund. Dan had ik hem te donker staan, dan waren de baterijen leeg, dan liep manlief op zijn gemakkie door waardoor vogeltje wegvloog enz enz. Zo ook al de eerste vlindertjes zien vliegen . Ik vermoed het bontzandoogje maar zeker weten doe ik het niet. De vlindertjes waren klein, oranje of bruin kleurig en ze vlogen hoog en snel. Te snel voor een foto in ieder geval. Vlak bij de auto kregen we weer een boomklever in beeld wat zijn ze toch mooi.
Op de terugweg naar huis  nog drie reeën gespot die hij heeft moeten missen omdat hij achter het stuur zat.  Jammer voor hem,
zal hem dadelijk maar lekker verwennen met een whiskey-tje, dan is hij het leed gauw vergeten. Vooral omdat we een heerlijk weertje hadden 

Het is lente en we zullen het weten ook. Lekker vandaag meteen vanuit mijn werk de natuur in . Er was goed weer voorspeld dus dat moest goed gaan.
Het idee was om de omgeving van Maasbracht te verkennen. Dus grensmaasgebied leek me een goed idee begonnen in de bunkerhaven en met en met een rondje gemaakt met hier een afkorting met brommer  en daar met de schoenen in de modder  ( tja wandelschoenen was ik dus vergeten met als gevolg zeer natte sokken)
Dat het lente is wordt iedereen wel duidelijk. Je ziet al paartjes vormen de zwanen, de boomkruipers, de merels maar hier en daar is de strijd nog volop aan de gang zo ook bij de meerkoeten. Zo'n mooie vogels die iedereen wel kent, die zwarte met de witte snavel.
Meestal zie je ze in een territorium met zijn tweetjes en met als gevolg met lelijke rooie kopjes erbij .... de jongen. In de winterperiode verzamelen ze zich en zitten ze vaak met een grote groep bij elkaar. Dat de liefde uit is blijkt uit de onderste foto's waarbij het er hard aan toe gaat. De pestkop van het schoolplein is er niets bij.
Achtervolgingen worden ingezet. De veren gaan omhoog, veel gepik en de groenige poten op de borst gezet. Als ze kans krijgen wordt de tegenstander onder water gedompeld en dat alles in de naam van de liefde.  Ja zij hebben de lente in de kop. Wie volgt?

Lang heb ik gezocht en opgezocht en ik had dan ook de hulp nodig van een collega-vogelaar in waarneming.nl om tot een determinatie te komen. Na enkele mailtjes op en neer blijkt maar weer hoe klein het wereldje eigenlijk is want deze schat die me zo te hulp schoot schijnt dus welgeteld een straat verderop te wonen. Hoe is het mogelijk? Met al dat water dat wij hier in Limburg erbij krijgen is het overduidelijk dat ook de watervogels die erbij horen ook naar Limburg komen . Ik zal je zeggen dat ik als geboren "Hollander" , wel heel raar stond te kijken toen er langs de maasplassen ineens een scholekster liep te foerageren. Ook de eerste aalscholvers zijn voor ons "Hollanders" een herkenning en tegenwoordig zijn ze hier ook heel algemeen.   
Leuk zo ook de krakeend. Rond 1973 - 75 hadden we in heel Nederland 500 - 800 broedparen. In 2000 lag dit aantal op 6000-7000 prachtig toch maar de akns dat we hem tegenkomen is natuurlijk ook groter en dan is het leuk als je weet wat je ziet.
De krakeend is een "naamroeper" hij roept dus zijn eigen naam. Hij is zo groot als een gewone Wilde Eend.
Hij komt voor in laaggelegen, open zoetwatergebieden graag met veel oeverplanten ( vegetatie).  In brakwatergebieden en moerassen wordt ook wel eens gebroed.
Het is een jaarvogel, maar ook een doortrekker en wintergast in vrij grote aantallen. Dus hij is er altijd en in bepaalde tijden in veel grotere getalen. zoals in de winter dus.
Het vrouwtje van de krakeend lijkt sterk op het vrouwtje van de wilde eend, maar heeft een oranje rand langs de donkere snavel. Het mannetje heeft in het zomerkleed een zeer fijne donkere tekening op een verder grijsbruine ondergrond. In het najaar verdwijnt het prachtkleed van het mannetje om voor een korte periode plaats te maken voor een zogenaamd eclipskleed, dat lijkt op het verenkleed van het vrouwtje.( Bron :  http://www.vogelvisie.nl/)

Het mannetje is grijs met een zwart achterwerk en heeft kastanjebruine vleugeldekveren. Het vrouwtje is geelachtiger van kleur. ( Bron:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Krakeend )
Daar kwam ik dus nog niet verder mee omdat ik geen idee had wat het was en op de tekeningen/ foto's afgaande kwam ik op een juveniel tafeleend ( onvolwassen) of vrouwtje.  Op waarneming.nl gezet met foto altijd makkelijk en daar kwam mijn eerste mailtje:

Hoi Marjon,
Op de foto staat een mannetje krakeend afgebeeld ipv een juveniele of vrouwtjes tafeleend.
Groeten,

hartstikke leuk natuurlijk, dus ik stuur een bedankje terug :

dank je wel, ik heb twee uur gezocht welke eend het was en dacht : nou ja gooi hem erop hoor van de experts wel welke het is. Dus dank je wel. Met al dat water dat Limburg krijgt wordt het toch tijd om me ook meer op de eenden te gaan richten.
groetjes van marion

weer een mailtje terug


leuke linkjes :   http://wildlife.hetdierenrijk.nl/vogels/krakeend.php
                        http://galerij.avifaunagroningen.nl/thumbnails.php?album=151
                       http://www.soortenbank.nl/soorten.php?soortengroep=vogels&id=56

Onze nieuwe aanwinst in huis heeft al goed van zich laten horen. 

Dan kijk ik bij hamster ..... nee geen hamster in de kooi. Ik kijk de kooi na deurtje zit toch echt dicht. Ja maar, hoe kan dat nou? Naar boven Elena geroepen 
Ze zag er de humor wel van in maar al snel werd ze toch ongerust. We kijken de kamer na , geen idee waar dat beest kan zitten. Gauw de kussens van de bank, ik moet er niet aan denken dat er eentje bovenop hem gaat zitten . Onder de kasten gekeken. Bij de konijn gekeken, die me meteen weer een knauw gaf au nou zeg ,  wat heb jij een slecht humeur zeg. Onze konijn is er wel een met gebruiksaanwijzing eerst aaien op zijn hoofd anders .....  Ja..,zegt Elena vind je het gek, hij moet 's nachts de kooi in en die hamster heeft hem misschien wel de hele nacht zitten judassen. Niet te vinden. Voorzichtig probeer ik toch al slecht nieuws te laten door schemeren want als hij aan de kabels heeft geknaagd? Of als hij al zo lang niets gegeten gedronken heeft?... de hele nacht ?   
En dan moeten we natuurlijk ook nog naar werk en school. We eten snel wat en ik meende iets te horen.Zou het ?... oooh, nee het zal toch niet? Nou ja we moeten toch eerst maar werken . Tijdens mijn werk zat ik dus de hele ochtend bij die hamster en maar prakkiseren waar die naartoe kan zijn gegaan. Zo groot is ons huis niet . Zat de kelderdeur wel op slot? Heeft Pim vanmorgen de deur even laten openstaan? Allemaal van die onzinnige vragen en twijfels voor zo'n "stom"beest.

Van de vogelbescherming kreeg ik gisteren alweer een hele leuke nieuwsbrief. het is maart de meteorologische lente is weer begonnen en dat betekent dat de webcams weer ingeschakeld zijn. Webcams? ja webcams : big brother is watching you . We klagen veel dat we van alle kanten in de gaten worden gehouden maar deze nieuwe technologie biedt ook heel veel moois Zo kunnen we nu een kijkje nemen waar we normaal nooit kunnen komen. De vogelbescherming heeft 8 webcams en zo kunnne we vogels volgen terwijl ze nestelen, eieren, broeden ,jongen voeren enz.  Wat gebeurt er nu in zo'n nest? nu kun je alles volgen
We  kunnen genieten van de steenuil en torenvalk,  op Texel  worden lepelaars en grote sterns gevolgd .. En we volgen de ijsvogel. ook een koolmees wordt gevolgd in de  tuin van de vogelbescherming zelf. Dit is allemaal te volgen op Beleef de lente
Op dit moment  zijn 5 webcams al aktief. Kun je niet de hele dag kijken dan geen nood want de hoogtepunten worden duidelijk aangegeven. Bij de slechtvalk zijn al mooie activiteiten te zien. Verder is het ook heel leuk dat er in de teksten leuke weetjes en bijzonderheden verteld worden .
Dus kijken allemaal bij de vogelbescherming.  
Verder is het leuk om te vermelden dat er nog meer webcams staan waarbij ook andere dieren te volgen zijn . Vroege vogels heeft er een aantal links op de site vandaar dat ik deze link voor jullie om eens een kijkje te nemen.  diverse webcams ook ik heb er een paar in mijn favorieten staan dus zal ook een lijst samenstellen met de tijd voor de liefhebber.
In ieder geval geniet ervan want de lente zit in de lucht.

even iets heel anders

Meteorologische lente begon vandaan goed 14 graden en het zonnetje erbij. Vanmorgen  kwam mijn manlief naar beneden kom je terug naar bed?.... En ik keek naar buiten en zei het spijt me maar helaas , ik moet eruit. Ik kan niet anders...... kijk maar en ja hoor na weken grijze lucht en regen hadden we eindelijk een zonnetje. Ik had de was al buiten hangen........Oooh heerlijk de eerste keer dit jaar , nu gaat het echt de goede kant op want niet alleen had ik de was buiten hij was ook droog om drie uur !!!!!
Mijn mannetje kent me langer dan vandaag: Zal  ik je ergens afzetten? Nee hoor ik pak de fiets.  Richting Montfort. Eigenlijk wilde ik zien of de oehoe er nog zat maar de kans is klein natuurlijk om deze na een hele winter terug te vinden. Dus richting Montfort waar dus het hele dorp bleek te zijn uitgelopen om te genieten van deze geweldige lentedag. Ik twijfel laat ik de fiets staan met het risico dat ik dadelijk een heel stuk terug moet voor de fiets of neem ik hem mee. en ik besluit hem mee te nemen . Gelukkig want het bos was druk maar zodra ik een kilometer of 5 van het dorp vandaan was werd het al rustiger. op een gegeven moment kwam ik op een stuk vlak bij een spoorbaan en geen kip te bekennen. Aaahhh heerlijk, het voelde als ik dood  ga en naar de hemel ga mogen ze me hierneer zetten,   was wat een rust en wat een gekrakeel van vogels, alle soorten , roodborst, meesjes, boomklever, spechten, vinken, Heerlijk. ik loop van het pad af ,  twee meter om me bij gebrek aan een bankje op een neergevallen dwarsliggende boomstam te installeren, dit is genieten op en top. Ik neem mijn thermoskannetje koffie erbij , plakje ontbijtkoek en het genieten kan beginnnen. En genieten was het zeker. De rust met af en toe een langkomende trein. Ik luister naar het gezang, en duidelijke roep en ik kijk en merk dat ik weer een beetje roestig ben zoals altijd in het voorjaar,... een duidelijke roep en pas als ik ze zie weet ik  het weer, Je hoort ze niet zo vaak en zeker niet zo luidruchtig als nu maar in het voojaar laten alle vogels zich duidelijk horen . Het strijdveld is geopend. De een zingt of klopt nog harder dan de ander. Sinds anderhalve week hoor ik de vinkenslag al en mijn hart maakte een sprongetje bij de eerste keer. Nu begint de lente.
Mooi het blijken twee boomklevers te zijn die zich hebben gevonden. Prachtig op kleur zodat er een duidelijk blauwe en af en toe rode kleur te zien is. langs de stam en weer opvliegend naar de volgende stam .Dan de staartmeesjes met een lieflijk getjilp en ja hoor dit zijn duidelijk onze eigen meesjes, mioschien is  het mijn verbeelding  maar ze lijken een beetje kleiner dan onze noordelijke soortgenoten. Klopklop klopperde kop een specht... ik kijk om me heen op zoek naar een steen, maar helaas deze concurrentie strijd win ik niet. Als je in deze tijd de specht hoort kun je proberen met een steen op een boom te kloppen, als je een beetje goed bent zal de specht zich laten zien om zijn territorium te verdedigen. Ik probeer met een stok en het enige dat ik krijg is een onverstoorbaar antwoord,ook leuk ... Maar de specht blijft lekker waar hij zit. Met moeite kan ik het geluid plaatsen en probeer te lokaliseren waar het geluid vandaan komt niet makkelijk met al dat gekrakeel en hij is niet de enige, ineens uit het niets zie ik beweging en met zijn beweging hoor ik hem , Daar zit ie... een bonte specht, mooi zo. Nog steeds zittend op mijn boompje en nog steeds niemand in de buurt. Dit is genieten op en top. een prachtig gezang  tussen al het gekrakeel , een roodborst op het hoogste punt van een bramen struik verkondigd zijn lied. Dit is mijn gebied en  zeer mooi kom kijken vrouwtjes...kijk wat ik te bieden heb. helaas is hij nog steeds alleen maar dat zal niet lang duren zijn zang is zeer uitnodigend,  wie zou dat nu kunnen weerstaan.  Tiktiktik de merel laat ook even blijken dat hij zeer alert is.
En opeens schrik ik. Tussen al die dorre bladeren en bramenstruiken ritselt iets. Ik zit nog steeds doodstil op mijn boomstammetje . wat is dat .... Vaak klinkt het erger dan het is maar dat neemt niet af dat mijn hart in mijn keel klopt. In eerste instantie denk ik aan een konijn maar daar is het te groot voor. Ik draai me naar het geluid en ik schrik net zo hard als mijn tegenkomer. och dat was niet de bedoeling een ree was langzaam achter me langs genaderd en had me schijnbaar niet gezien of geroken  totdat ik me omdraaide waardoor het arme beest ietwat verschrikt  het hazepad kiest. och cherm, die weet ook meteen dat het lente is ... met het mooie weer komen de mensen weer. Ik voel me schuldig dat ik haar heb laten schrikken al kon ik er niets aan doen... Ik hou van de natuur maar als een dier schrikt is dat voor mij een teken dat ik iets verkeerd doe, te veel lawaai, te dichtbij, te snel wat dan ook ... te weinig aangepast. Ooit heeft iemand me gezegd dat je natuur alleen maar kunt zien als het opgejaagd is. Behalve dat ik in en in kwaad werd, want ik geloof daar geen bal van. (Maar ja ik zit al vanaf kind met mijn neus in de bossen.) voelde ikook een soort medelijden met die persoon , Triest als je alleen maar opgejaagde dieren hebt kunnen bekijken. Dan kun je niet kijken, dan ben je ondanks dat je kunt zien blind.... dan mis je helaas een hoop.