Mazza's profileSpace van Marion: Wil ji...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
March 28 bijnaVandaag zit ik overal een beetje tegenaan te hikken.
het is de dag van bijna maar nog niet helemaal.
het is bijna etenstijd het is bijna weekend
het is bijna begin van de zomertijd het is bijna mijn laatste werkdag
ik moet bijna naar de tandarts
het is bijna mijn eerste werkdag
het is bijna mijn verjaardag
het is bijna mei dan komt de familie uit Schotland
mijn zoon heeft bijna examen
ik zal nog maar effe genieten want het is bijna gedaan met de rust . March 26 spreeuwenpotToelichting op foto van de spreeuwenpot. In mijn fotoalbum staat een foto van een spreeuwenpot , deze heb ik eens op de kop getikt bij de ouderwetse Boerenbond. Ik vond ze zo leuk dat ik er meteen drie heb meegenomen waren overigens meteen de laatste. Ze zijn uitgebracht door Best for Birds. en eigenlijk zit er een heel leuk verhaal achter die ik toch wel even met jullie wil delen.
In 1926 is er een merkwaardig stuk aardewerk opgevist in de Leidse Gracht , natuurlijk in Amsterdam. Men kon het niet goed plaatsen omdat het een vreemde pot was, als een kruik met een hals echter de zijkant bevatte een gat. een holle bodem dus hij kon niet staan. Een oor dat niet in het midden zat. De geleerden ( archeologen en historici) hadden dus nogal wat problemen om uit te vogelen waar de pot voor diende. Dat heeft dus ook lang geduurd want
pas in 1940 kwam er bij een verbouwing van een Amsterdams huis een gevelsteen tevoorschijn met een afbeelding van deze kruik. De pot was tegen de muur gehangen en deed klaarblijkelijk dienst als onderkomen voor een vogelfamilie. Het onderschrift op de gevelsteen luidde "Inde sprevpot" dus er was geen twijfel meer waarvoor hij was bedoeld, namelijk als nestgelegenheid voor spreeuwen.
Maar nu wordt het verhaal een beetje luguber, want waarom zat er een opening aan de zijkant?
Naspeuringen in 17de en 18de eeuwse kookboeken geven aan dat vogels bij onze voorouders als lekkernij golden.
recepten als Spreeuwensoep of Pasteij van jonge zwaluwen zeggen genoeg.
De opening is een roofopening. De bezitter van de pot wachtte tot de jonge spreeuwen bijna groot genoeg waren om het nest te verlaten en haalde ze er uit via het zijgat om ze in de stoofpot te gooien.
Ze werden vooral in de 16de en 17de eeuw gebruikt en zijn regelmatig te zien op schilderijen en prenten uit die tijd.
Bij Pieter Breughel, Jan van Goyen en Salomon Van Ruysdael laten ze regelmatig zien aan de schoorstenen van boerenwoningen. Kijk je de volgende keer toch weer op een andere manier naar hun schilderijen. "Zoek de spreeuwpot."
De spreeuwpot wordt de laatste jaren weer gemaakt bij de Maurikse pottenbakkerij de Vogelpot volgens handwerk zoals het 300 jaar geleden ook werd gemaakt. Verkrijgbaar met verschillende vliegopeningen en richtingen( links of rechts) Ideaal voor mussen die het tegenwoordig moeilijk hebben.(45mm doorsnede).
De informatie heb ik gehaald uit het boekje dat je bij de pot krijgt. Zeer interessant vond ik .
Ik heb een kijkje genomen en ze hebben echt hele leuke en verschillende artikelen echt de moeite waard
March 24 PaasverrassingIk had het twee weken geleden al gezegd, als Pasen zo vroeg valt zou het me niet verwonderen als we sneeuw krijgen.
Vanmorgen was ik alweer om kwart voor 7 op en jawel hoor een wit wereldje buiten. Gauw een bammetje gegeten. En toch maar even gauw naar buiten. Het was wit, het sneeuwde, koud en nat en toch zat de dooi er al goed in.
Dus gauw de fiets gepakt en even naar het bos, zo vaak komt dat niet voor zo'n mooi plaatje en terwijl het hele gezin nog op een oor ligt heb ik al een halve dag achter de rug. Ik heb er honger van gekregen dus daar ga ik maar iets aan doen. Maak er een leuke dag van. March 23 pasen moest effe wachtenHet zonnetje scheen, dus daar moest ik even van profiteren. Na het paas ontbijt heb ik gauw de boel weer opgeruimd. En heb ik me toch lekker effe af laten zetten in de bossen om toch even nog een frisse neus te halen. Wat een prachtweer vandaag hier. Ik weet niet hoe het bij jullie is maar hier schijnt het zonnetje volop, De natuur was volop in beweging, ook aan het genieten van de zon na die donkere en koude dagen.
Ik had nog wel veel langer willen blijven maar we gaan dadelijk nog naar mijn ouders. In ieder geval weer heerlijk genoten. Het wordt al moeilijker om foto's van vogels te maken omdat de takjes al wat aan het uitspringen zijn , wordt het steeds ingewikkelder om goed te focussen nou waren ze vandaag wel heel actief, en vonden ze het heel leuk om net achter een takje te gaan zitten.
Normaal heb ik daar niet zo'n moeite mee, maar vandaag staat er nog meer op de planning dus kon er vandaag ook niet op zitten wachten. Daarom nog niet getreurd nadat ze me dus lekker voor schut hebben gezet met hun gedans heb ik toch nog hier en daar een shotje te pakken . Haha, ik laat me toch niet kisten. Al heb ik menig dansje rond de boomstam moeten maken. Vooral de eekhoorns waren zeer aktief en ik wist niet eens dat ze best luidruchtig kunnen zijn. Het was me een gekeuvel tussen die beestjes daar kon menige buurvrouw niet tegen op. Hele schattige knabbel en babbel geluidjes, weer wat geleerd dus. Het is jammer dat ik er geen geluidsopname heb. Ik stond er zo van te genieten. Ik dacht er te laat aan. Volgende keer maar weer misschien.
Geniet allemaal van jullie paas weekend ,dan doe ik dat ook. March 20 pasen
Pasen komt met rasse schreden dichterbij. Ik zie aan alle kanten prachtige plaatjes om te laten zien dat we weer blij zijn dat het bijna pasen is. Misschien een overbodige herinnering maar vandaag is het toevallig ook het begin van de lente. Dat is pas een mooi symbolisch begin van nieuw leven, leven na de dood, herrijzenis, enz. Jammer dat maart nog net effe zijn staartje roert, we krijgen sneeuw vanavond hoor ik net van onze Piet. Pasen zit vol symbolen ,mooi toch om ze effe op een rijtje te zetten en mocht ik er een vergeten zijn dan neem me dat niet kwalijk want er zijn er nog al wat.
Het ei is bijna overal ter wereld symbool van de opstanding en dus hét symbool voor Pasen. Paaseieren en de paasmaaltijd hebben een universele herkomst en betekenis. Reeds bij de oude volken was het ei het zinnebeeld van de opstanding. Eiergoden, eierfeesten en eierspelen zijn het gemeenschappelijk bezit van de gehele mensheid.
Bij de Joden at men eieren op de begrafenismaaltijd als symbool van de wedergeboorte na de dood.
In de Seiderschotel die tijdens de Seidermaaltijd aan de vooravond van de Pesachviering op tafel staat, bevindt zich ook een gebraden ei.
De Germanen aten ze op de offermaaltijden van de Ostera.
Bij de eerste evangeliepredikers werd het ei het symbool van de opstanding van Christus.
Tijdens de Middeleeuwen is het gebruik van de paaseieren onstaan tijdens de vastentijd. Er mocht geen vlees of eieren gegeten worden. De kerk verbood dat. Maar ja het is lente en de kippen leggen dan veel eieren, zonde om weg te gooien dus stapelden de eieren zich op. En wat te doen we als we ergens te veel van hebben? Juist de eieren werden dikwijls als geschenken weggegeven. De eieren werden gekookt, want dan zijn ze gewoon veel langer houdbaar en ze werden versierd ter dekoratie. In het begin werden de eieren rood gekleurd. Later gebruikte men meer kleuren.
De christenen gebruikten de kleuren geel en wit, de kleuren van het altaar. Ze lieten hun eieren ook wijden.
De haas
De paashaas waarom ? De haas is een vruchtbaarheidssymbool en was al heel vroeg een van de symbolen van de vruchtbaarheidsgodin Isjtar. Maar een heel ander verhaal zegt dat de paashaas een omgetoverde kip is, die haar eieren verstopte. Voor straf moet de haas nu steeds naar verstopte eieren zoeken. Misschien komt het verhaal van de paashaas die eieren verstopt wel voort uit het feit dat vogels soms eieren leggen in verlaten hazenlegers: de 'hazeneieren'.
Het verstoppen van eieren kan ook afstammen van de oude gewoonte om eieren in akkers te begraven om deze vruchtbaar te maken.
Het paasvuur
Het paasvuur stamt uit de heidense oorsprong van ons Paasfeest. Vroeger werden op heuveltoppen vuren aangestoken om de demonen van de winter te verjagen. Vuur staat ook eeuwen lang symbool voor reiniging en vruchtbaarheid. Deze paasvuren, vooral in het oosten van ons land onafscheidelijk aan het paasfeest verbonden, staan in verband met de nieuwe lente. Het zijn lentevuren, die vruchtbaarheid brengen over velden en stallen.
De Palmpasenstok
De Palmpasenstok heeft de vorm van een kruis en wordt op verschillende manieren versierd. Groene (buxus)takjes verwijzen naar de intocht van Jezus in Jeruzalem. Bovenop de stok wordt een haantje van brooddeeg geprikt. Deze kan zowel naar Jezus zelf verwijzen als naar zijn apostel Petrus. Zelf denk ik aan de haan zelf uit het verhaal dat Jesusdrie keer verloochent wordt voordat de haan kraait. De ronde ransen en hoepels als versiering symboliseren de kringloop van de seizoenen en van het leven. Maar ook symboliek van de Palmpasenstok kan men verschillend uitleggen. Een andere verklaring is dat het houten kruis staat voor de Goede Vrijdag, het brooddeeg verwijst naar het Laatste Avondmaal en de takjes naar Palmpasen. Eieren die aan de stok zijn gehangen symboliseren Pasen en het teken van nieuw leven.
Pasen
Wat vieren we eigenlijk met Pasen? Al van vroege tijden werd pasen gevierd als een einde aan de moeilijke tijden van de winter en dus de terugkeer van de lente en het nieuw leven. een zeer heidens feest dus.
Toen het christelijke geloof zijn opkomst had, bleek het voor de kerk onmogelijk dit feest uit te bannen. Daarom hebben ze het geïntregeerd, zo kregen ze vanzelf meer volgelingen.
De oorsprong van de christelijke Paasviering ligt weer bij de joden. Op het Joodse Paasfeest (Pesach) herdenkt men bevrijding van het joodse volk uit de handen van de Egyptische farao, onder leiding van Mozes. De tekenfilm
"The Prince of Egypt" laat heel mooi het bijbelse verhaal zien. De vondst van Mozes, zijn jeugd, zijn pijn als hij zich realiseert dat hij eigenlijk een is met het volk, de voorspelllingen, de plagen, de getroffen eerstgeborenen, de uittocht, scheiden van de zee en het sluiten, het verblijf in de woestijn het beloofde land.
Eigenlijk is het de bescherming van de israëlieten die herdacht wordt De Israëlieten moesten die nacht een speciale maaltijd houden waarbij een lam op rituele wijze werd geslacht. Het bloed van dat lam werd op de deurposten en de bovenbalk van de muur gestreken. In dat huis zouden dan geen eerstgeborenen sterven omdat Jahwe door het bloed wist dat daar Israëlieten woonden. dit is het Pesach- feest.
Jezus en zijn apostelen vierden ook het Pesach-feest. Voor dat feest was Jezus speciaal naar Jeruzalem gegaan. Maar toen hij daar was, werd hij gevangen genomen, gegeseld, ter dood veroordeeld en gekruisigd. We herdenken deze gebeurtenissen in de Goede Week voor Pasen.
Drie dagen na zijn dood verrees Jezus Christus uit de dood. En dat is wat de Christenen nu vieren op Pasen.
Volgend jaar valt Pasen op 12 april en pas in 2016 valt Pasen weer in maart namelijk op de 27 ste
PASEN IN ANDERE TALEN
Grieks en Latijn: Pascha
Aramees: Passa
Deens: Paaske
Noors: Paskir
Italiaans: Pasqua
Spaans en Portugees: Pascua
Frans: Pâques
Duits: Ostern
Engels: Easter
Sint joepEen kleine introduktie: Woensdag 19 maart 2008 is de welbekende jaarmarkt de Joep weer te bezoeken geweest. De St. Jozefjaarmarkt, altijd op 19 maart ... Sint Joep jaarmarkt... een begrip in het zuiden van Nederland! De Sint Joep , de Sint Jozefmarkt in Sittard, een jaarmarkt dankzij Napoleon Bonaparte! sinds 1802. De St.- Joep is al ruim 200 jaar oud, een historische jaarmarkt. Wie Sint Joep zegt, zegt automatisch Sittard. De Sint Joep is een waar begrip, een groots volksfestein! Elk jaar komen er op deze eerste jaarmarkt van Nederland weer tienduizenden liefhebbers en bezoekers uit de Euregio naar het centrum en omgeving van Sittard. De Sint Joep is dan ook een echt begrip en een topper in de bezoekersaantallen en kooplui kunnen hier hun borst natmaken... het begin van een geheel nieuw seizoen. Het weer beeld maakt voor velen niet uit, weer of geen weer, de St Joep is er gewoon weer! Doordat de Joep in het voorjaar wordt gehouden en als de eerste historische Hollandse jaarmarkt te boek staat, is de Sint Joep een ware traditie. Meer dan 500 kramen en diverse verkoopwagens zijn aanwezig, marktkooplui, standwerkers, venters, artiesten, het oud Hollandse orgel, alles is van de markt partij. Dat betekent 5 kilometer braderie. Voor iedere bezoeker is er wel wat wils en dat al ruim 200 jaar lang! De Sint Joep heeft een historische uitstraling en dat sfeervolle gevoel is te zien, te ruiken en te voelen in het hart van Sittard… Dat is zo en dat zal altijd zo zijn! Speciaal voor de standwerkers en veel marktkooplui is de Joep een uniek en sfeervol evenement, het is de dag dat men collega’s gelukkig nieuwjaar wenst.
Sint joep is fees veur jeederein aut jonk, groot en klein. Doezende luu soms mit perpluu. Kieke en noch ens kieke om prieze te vergelieke. Sjraavele tosje de luu en jao heur. Wech is mien truu. Raengesjoel of zonnesjien lekker aete mit ein glaeske wein Waat sjoon dat veer dees mert jeeder jaor kenne belaeve! Num et oos niet aaf , veer gaon uch et zittesj waope gaeve. Sint Joep de grootste en sjoonste van et ganse lanjt. Al tweehondert jaor sjpas en plezeier veur jeeder sjtanjt.
Ja ,deze Leon van Binsbergen heeft goed verwoord waar het over gaat. De markt in Sittard is een gevoelsmarkt als je er een keer bent geweest ben je verkocht. Ik ben jaren geleden voor de laatste keer daar geweest en ook al weer jaren willen gaan. Dan moest ik werken, en dan kwam er weer iets tussen en ik ben het ook al ,met schaamrood op mijn wangen moet ik toegeven, vergeten. Maar dit jaar ben ik gegaan samen met mijn vriendin. Zij was nog nooit daar geweest. Lijkt onmogelijk maar toch is het zo. We zijn met het oog op verkeersproblemen met de trein gegaan. Dat bleek een hele goeie keuze te zijn geweest want het was daar behoorlijk druk. Duizenden mensen verdelen zich over 5 km braderie en over een hele dag ( 8:oo tot 18:00 uur) het was een lust voor alle zintuigen. Standwerkers in aktie, komt dat zien, komt dat zien. Her en der waren er kraampjes waar je produkten kon proeven zoals streekmosterd, ( 15 soorten) borsthoning, ouderwets fries suikerbrood, zelfgemaakte chutneys. Er liepen (nou ja liepen) Af en toe dook er een levend stand beeld op. Zeer mooi om te zien en respect voor die mensen die daar met zoveel zelfbeheersing stokstijf stil kunnen staan. Genoeg te zien en te horen dus. Er zijn eigenlijk twee wereldjes op dat moment je hebt de mensen van buiten die gaan naar de braderie en laten zich dingen aansmeren. En je hebt de Sittardenaren die 's morgens al de cafe`s vullen. En zich verder niet of weinig op de markt laten zien. ik heb Sittard van beide kanten mogen meemaken. Allebei de kanten hebben wel wat. Maar deze keer samen met mijn vriendin was toch wel heel gezellig. Lekker samen koffiedrinken op het terras lekker keuvelen, blijken ook verdacht vaak dezelfde dingen leuk te vinden en lekker. Dus we hebben elkaar gesteund door elkaar langs de verleidelijke ,slechte voor de lijn, lekkernijen te leiden. We hebben de mensen voor de gek gehouden en onszelf voor de gek laten houden. Want die marktlui kunnen flirten, alles voor de verkoop. We hebben hele gesprekken gevoerd met wild-vreemde mensen. We hebben leuke dingen gezien en gekocht ,jaja ons is ook iets aan de handen blijven plakken. We hebben de trein terug gemist. We hebben gelachen en we hebben ons zeer goed geamuseerd. In ieder geval voor herhaling vatbaar. Volgend jaar 19 maart staat al in de agenda geboekt.
March 16 wat een weer ,weer
zwerfafvalGisteren was dus de zwerfafval opruimdag. Met een klein maar zeer select groepje als vertegenwoordiging van de lokale visclub hebben we gisteren de handen eens flink uit de mouwen gestoken.
De gemeente heeft medewerking verleend door het beschikbaar stellen van een wagentje, vuilniszakken, handschoenen, grijpstokken, veiligheidshesjes, en een medewerker die net als wij een half zaterdagje opofferde. En wat was het vroeg om 9:00 uur stonden we al klaar (De Ierse vrijdagavond was heel gezellig waardoor de nachtrust een beetje aan de korte kant was ). We hebben heel wat vierkante meters afgewerkt, de jeugdigen onder ons hebben enorm goed hun best gedaan om het zwerfafval uit de raarste of moeilijk begaanbare plaatsen te voorschijn te halen. Hun moeders zullen blij zijn geweest met ons.
Wat hadden we een weertje, op een gegeven moment werden zelfs de jassen uitgedaan, die we gelukkig in het wagentje konden neerleggen anders was het nog afzien geblazen. De versnapering ,lekkere natuurlijke appelsap uit Swalmen werd dan ook dankbaar aangenomen.
We hadden ons opgesplitst in drie groepjes om zoveel mogelijk opervlakte bestrijken. Het is onvoorstelbaar wat er een hoop rotzooi ligt. We hadden nog geen 500 meter gelopen of de eerste zak was al vol. Het is ook niet te geloven wat je allemaal vindt of wat de logica van de mens is. Behalve allerlei soorten losse papiertjes van de zeer handige uitdeelverpakingen van tegenwoordig en de lege flessen, glazen potten vonden we drie verschillende schoenen (mist iemand zoiets niet?) een heleboel mc.donalds verpakkingen, een jas?, een onderbroek zeer tot de hilariteit van de jeugd. Wat ook opviel was dat er veel gft-afval langs de weg ligt. Wat is daarvan het probleem afgezien van bananen en sinaasapppelschillen, want die verteren moeilijk.Het hoort zich niet dat ten eerste stel je voor dat we dat allemaal zouden doen. Ten tweede: ze stoppen het in een plastic zak. Het is gescheiden en al maar in een plastic zak. Waarom?
Maar in ieder geval, we hebben goed ons best gedaan en weer behoorlijk wat zakken bij elkaar gehaald. Is ons buitengebied weer schoon. Al is het helaas maar tijdelijk.
Foto's volgen nog March 13 een nieuwe baan, een nieuw begin, maar het afscheid doet pijn.Zoals julie al gemerkt hebben kan ik af en toe een emotionele trut zijn. Of het nu de bevrijding van mijn verleden is of de hormonen, de overgang( ik hoop het niet zeg) of het weer dat me in de kop zit, het doet er eigenlijk niet toe.Je hebt tenminste wel het gevoel dat je leeft. Nog even en ik mag aan een nieuwe baan beginnen. 1 April is de datum en nee dat is geen grapje. Een leuke datum! Op 1 april hebben we ook getekend voor het huis, dat was ook een nieuw begin. Naarmate de datum dichterbij komt zinkt de realiteit in. Ik realiseer wat ik achterlaat en ik heb geen flauw idee waar ik aan begin. Met mijn 42 jaar zal ik dadelijk weer het groentje zijn op de afdeling. De laatste keer op een afdeling is zo'n 20 jaar geleden. Ik mag toch hopen dat er het een en ander veranderd is.
Vandaag is een client van mij in huilen uitgebarsten en zeer on-professioneel stonden bij mij ook de tranen in de ogen en tja, wat zeg je dan? Komt wel goed ? Ik denk niet, dat dat was waar ze behoefte aan had. We zijn wel meer gewend aan afscheid nemen, zowel de clienten als ik. Zelfs als het goed klikt met de clienten, moet je opletten dat je niet te close wordt en wordt er daarom regelmatig gerouleerd. Maar dit was anders, dit is zo definitief. Ik kon niet zeggen, ach, wie weet, binnenkort is er weer vakantie, ik zal heus wel weer invallen. U weet hoe dat gaat bij ons dit is niet het einde. En als je dan een keer weer invalt zijn ze altijd weer blij je te zien, maar ook weer eigen met de nieuwe hulp. Dus zo onmisbaar zijn we niet. Moest mezelf echt op de tong bijten om maar geen beloftes te maken, zoals misschien kom ik eens een kopje koffie drinken, want in de praktijk komt het er toch meestal niet van. Daarvoor hebben wij moderne werkende mensen het veel te druk, maar ik ben het wel van plan al beloof ik niets. Al is het maar om mezelf ervan te overtuigen dat ik toch te missen ben en dat alles weer rijlt en zeilt zoals het hoort. ik voel me een beetje schuldig want de mensen hebben al zoveel veranderingen doorgemaakt en nu ben ik zelf de oorzaak.
Maar ik merk het bij mezelf ook. Ik besef me ineens hoeveel vrijheid je geniet bij de thuiszorg. Je werkt "zelfstandig" met de client, bepaalt je eigen werkzaamheden en als je een keer geen zin hebt en de situatie liet het toe , kon je samen met de client nog wel eens spijbelen. Lekker een keertje wandelen of koffie op het terras. Effe bellen en gaan. Als je een afspraak had bij de huisarts of wat dan ook kwam je gewoon een uurtje later. Geen probleem zolang de planner maar wist waar je uithing. Niet dat het veel voorkwam maar toch. Contact met je collega's is minimaal , maar bij problemen kon je altijd wel iemand bereiken. En als we wel eens bij elkaar kwamen dan leek het of het kippenhok was leeggelopen. Teambesprekingen , uitstapjes, shit die loop ik nu dus ook mis. Het was altijd een gezellige boel. Het doet me pijn om te zien hoe de thuiszorg is uitgehold want de laatste jaar zijn er alleen maar problemen en bezuinigingen geweest. Teambesprekingen zijn van 1 keer per twee weken naar in keer per 1,5 mnd gegaan. Wandelen met de client, daar hebben we vrijwilligers voor. Je mag hopen dat ze weten wat ze moeten doen met rolstoel, hartpatienten, e.d. zodat het veilig is. Salarisschaal van wfg 15 naar wfg 5 enz. Dat zijn de redenen waarom ik weg ga, een beetje gedwongen. Een beetje, omdat het goed is wat nieuws te doen. Maar vooral omdat het werk niet meer het werk is waar ik voor gekozen had. En om heel eerlijk te zijn dit is me in de schoot geworpen en daar zeg je toch geen nee tegen. Ik zou der nogal gek zijn. Lieve cliënten en lieve collega's, het ga jullie goed. ik hoop van harte dat dit geen vaarwel is, maar een tot ziens. luchtverfrisserBoerenlucht als luchtverfrisser RUINERWOLD - Een kruidenier in het Drentse Ruinerwold heeft bedacht om boerenlucht als luchtverfrisser op de markt te brengen. De geur van het platteland is bedoeld voor plattelanders met heimwee en nieuwsgierige westerlingen. Sinds woensdag staat de luchtverfrisser in flacons, maar ook als geurpot in de schappen. ,,Het loopt als een speer, we hebben er al 270 verkocht'', aldus bedenker Henk Smit. Dit artikel heb ik gevonden in MSN Nieuws . Ik moest meteen aan Bernadette denken : Misschien is dit een goeie manier om het Zeeuws-Vlaanderen ongeroerd te laten. Want bij al die wijdsheid en openheid, en de rust horen ook de "ongemakken" voor stedelingen niet de meest aangename geur. Misschien ook een goede besteding voor die 8.5 miljoen ben benieuwd wat Bernadette ervan vindt. March 11 afval ruimen
March 09 vogels in de tuin
Het was leuk om te zien hoe de mussen, zeer beledigd in de heg zaten omdat ik buiten bezig was. als ik even binnen was kwam de hele zwerm eruit om weer te verdwijnen als ik weer naar buiten kwam. Ik heb geprobeerd om foto`s te maken, maar ze zijn zeer schuw en terecht want vorig jaar hebben we regelmatig bezoek gehad van een roofvogel.
Ik weet niet zeker of het een havik of een sperwer is. Ik heb wel foto`s maar die zijn vlot vlot en door het raam gemaakt, dus erg duidelijk zijn ze niet maar misschien dat een kenner kan herkennen wat het is geweest.
Ik heb laatst op de KRO een documentaire gezien over de huismus. Toch weer een paar dingen opgepikt die ik niet wist. Zo is de mus zeer honkvast alleen de 1-jarigen willen nog wel naar een ander gebied trekken maar na een jaar blijven ze waar ze zijn. Niet erg bevordelijk voor het uitbreiden van hun terrein. Er is een leider, een dominante mus meestal de dikste maar ook die met de grootste bef. Ze hebben een zeer goed geheugen en weten precies waar en wanneer welk eten te vinden is. Zo weten ze precies dat de buurvrouw bijv. altijd om 8 uur het tafelkleed leegklopt. Ze weten waar ze gevaar lopen, welke kat gevaarijk is en welke kat niet kan jagen. Nestplaatsen zijn moeilijk voor ze met die nieuwe daken, maar ook daar hebben ze weer een mooi dingetje voor bij de vogelbescherming. Een rij van 4 of 5 nep dakpannen met toegangsgaten en flapjes achterlangs waardoor ze niet hoger het dak in kunnen. Iedereen blij dus. Ga toch maar eens kijken of we die bij ons ook kunnen toepassen. Zal mijn zoon blij mee zijn, die slaapt onder het dak.
March 08 tuinWat een heerlijk weer, gauw boodschappen gehaald, het is verwonderlijk hoe snel alles altijd op is in een gezin met twee pubers. En daarna lekker even de tuin in. Eindelijk..... mijn tuin ligt op het noorden dus alles loopt er een beetje achter maar vandaag stond de wind goed en kon ik me eens effe lekker uitleven. Niet te veel natuurlijk het is nog zo vroeg, dus de natuurlijke isolatie moet ik toch nog even laten, maar toch wat kunnen opruimen en vegen en even met de neus in het zonnetje. Voldaan. en toen viel het me op........ wat een kleur al.
Nu heb ik ieder seizoen een of meer bloeiende planten gekocht. Gestekt en wat niet meer en langzaam zie ik resultaat. Sommige vind ik mooi andere minder maar het is met een tuin op het noorden een heel gepuzzel om de juiste plant op de juiste plek te krijgen. En als een plant ergens mooi staat wil het niet zeggen dat hij het daar goed doet. Dus ik heb een ontwerp gehad maar de tuin bepaald waar dat ontwerp naar toe gaat.
emotionele achtbaan
March 04 een nieuwe baan!?Ik heb een nieuwe baan .
Ik heb er een dubbel gevoel bij.
Verraad ik nu de thuiszorg?
Het is een grote puinhoop bij ons.
Mensen die weggaan,
Clienten die overgeheveld worden naar alpha.
Planningen die niet meer kloppen.
Door modderen tot januari om dan de fwg 5 functie te moeten accepteren.
Formuliertje moeten tekenen dat dat vrijwillig is.
hoezo vrijwillig gewoon geen keus.
Maar ja, ik heb ook een gezin.
Wij komen niet rond als ik de alphafunctie moet accepteren.
Thuiszorg moet bezuinigen. Schoonmaakcontract werd niet verlengd.
Eigen personeel moet dat maar doen.
Solicitatieformulier voor de schoonmaakdienst ingevuld.
Dat was tenminste met behoud van salaris en contract.
Vorige week uitgenodigd via telefoon.
Hele week zitten dubben van: " Wil ik dit wel? Wat heb ik voor keus? "
Vandaag gesprek gehad, iemand ging met vervroegd pensioen.
Werd vanmiddag al teruggebeld, ik heb hem binnen die baan.
Ik ben met de neus in de boter gevallen.
Van thuishulp A naar zorghulp niveau 1 à 2
Zelfde contract, zelfde bedrijf eigenlijk sinds de fusie.
andere lokatie, andere mensen, sta er niet meer alleen voor
ga zelfs samenwerken met collega`s.
Doen waar ik voor opgeleid ben, voor de bezuinigingen.
Werken in een bejaardenhuis cq aanleunwoning.
Vaste werkplek. Niet meer van hot naar haar rennen.
Weer zicht op verdere opleidingen.
WOOOHOOO IK HEB EEN NIEUWE BAAN.
Wat zal ik mijn clienten gaan missen
Verraad aan de thuiszorg? Sorry niet mijn schuld ,dan moet je toch echt bij de regering zijn.
March 02 meteorologische lente.Al veel te lang weer binnen gezeten, en daar kan ik dus echt helemaal absoluut niet tegen. Het weer is om het zacht te zeggen beroerd geweest. Zelfs even naar de winkel gaan voelde als een straf. Het is weer geweest om met een boek op de bank te kruipen, met een pot thee onder handbereik, en dat heb ik ook gedaan, ben weer aan een flinke pil begonnen. Gisteren was de dag voorbij met boodschappen doen en twee verjaardagen ( eentje werd er 7 de ander werd er 10) dus daar ging onze middag. Het was heel gezellig daar niet van, maar helaas die ene kilo die ik eraf gefietst had is er nu wel weer bij denk ik. Bij ons worden verjaardagen altijd met vlaai en daarna taart gevierd. Heerlijk maar tegenwoordig is een gewone abrikozenvlaai al niet meer luxe genoeg dus er moet minimaal eiwitschuim op zitten of slagroom of ik weet al niet meer. En je kunt het raden twee verjaardagen dus twee visites dus twee keer vlaai. En zooals bij ons gezegd wordt op één been kun je niet staan.......het is dus heel normaal dat je twee stukken neemt. Als ik me aan de sociale regeltjes had moeten houden was ik met 4 stukken vlaai en 2 stukken taart op thuis gekomen. Ben ik effe blij dat ik me niet aan die regeltjes houd en zonder schuldgevoel kan zeggen nee, dank je ik hoef echt niet. Maar ik dwaal af. Door al die verjaardagen had ik vandaag echt zoiets van ik ben weg ik ga wandelen . Gaat er iemand mee? En ja hoor deze keer kreeg ik zowaar gezelschap van mijn 13- jarige dochter. Hele leuke meid ,staat midden in het leven maar kan haar mondje niet stil houden. Dus ik ben er maar vanuit gegaan dat we niet veel zouden zien en dacht me eens bij de bloemetjes te houden.
In het kader van de meteorologische lente. Tas mee, camera mee, verrekijker mee. We hebben een heerlijke wandeling gemaakt waar we af en toe toch wel weggewaaid zijn maar we hebben het op een paar druppels na drooggehouden. Mijn dochter had het beheer over de camera met als gevolg dat de batterijen binnen de kortste keren leeg waren. dus veel foto`s heb ik nog niet. Maakt ook niets uit. Toch weer genoeg gezien buizerds, boomklevers, mezen, ganzen, en als bonus toch weer 4 treeén gezien. Met heel veel moeite toch nog een foto uit die batterijen kunnen persen.
Het voordeel van zo`n wandeling met mijn dochter is, dat ik nu wel weer helemaal op de hoogte ben van wat er nu allemaal in haar wereldje belangrijk is. Ik ben helemaal sufgeluld, mijn oren tuiten maar dat kan ook van de wind zijn geweest.
wat betreft vogeldans 31-02-'08Ik ben twee keer terug geweest om te zien of ik ze weer kon vinden. En dat was echt niet makkelijk met die wind, ik had de wind vol tegen en op een gegeven moment de tong bijna op mijn knieën hangen. Als ik geluk heb ben ik mischien ook nog een kilootje kwijtgeraakt. Ik had mijn toestel en verrekijker bij me. Het zijn inderdaad kauwtjes en roeken bij elkaar die zich daar verzamelen om samen de nacht door te brengen. Het licht is niet erg geschikt en de afstand maakte het er ook niet makkelijker op, dus de foto`s zijn niet herkenbaar. Gelukkig kon de verrekijker wel uitkomst bieden. De kauwtjes waren met hun koppies duidelijk te herkennen. de terug weg ging gelukkig wel perfect want ik had de wind in de rug. haha zo thuis. |
|
|
