Wat een capriolen in de familie. We lopen al de hele week met een grijns op ons gezicht.

De telefoonrekening van deze maand durf ik straks niet te openen, ach ja .

Broertje lief, is de rest van de week niet bereikbaar ivm zijn werk in London. Zijn vriendin heeft, och cherm de taak als secretaresse op zich moeten nemen. Was net van plan om haar een E-mail te sturen, want ik kon me voorstellen dat zij ook niet even wist hoe en wat en als "vrouw van" hang je er even bij, toen ik haar on-line kreeg via face-book. Geweldig konden wij vrouwen even onder elkaar ons ei kwijt. De mannen zijn dus allebei even de kluts kwijt. Logisch natuurlijk, het is ook niet niks, de emotionele rollercoaster gaat maar door en  onze dromen zijn dus helemaal uitgekomen. Helen is ook helemaal beduusd want ze krijgt telefoontjes uit de hele wereld en E-mails van mensen die ze niet kent. Haar gewaarschuwd, om ook maar te gaan sparen want ook zij zullen toch echt naar Zuid- Afrika moeten. En we zijn er al achter dat onze mannen dezelfde trekjes hebben en we hadden aan een half woord genoeg, dus het klikte al goed. Heerlijk dat je met internet al een generale repetitie kunt uitvoeren is het al niet meer helemaal vreemd.  

Af en toe even knijpen of het ook wel echt gebeurd. ja dat doet pijn , gelukkig...

Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen maar ik weet nu wel hoe het voelt als je iets van de daken wil schreeuwen. Iedereen die ook maar iets weet wordt het verteld en zelfs degene die van niets weten. Onze arme omgeving, ze hebben wat te stellen met ons , helemaal hyper.

Mijn man meteen uitgezocht hoe we daar kunnen komen , hij woont trouwens ergens bij Norwich dus wat noordelijker en is door de week in de buurt van London.  Komt dus alleen de weekenden thuis.  Het is de boot geworden.  Van hoek van holland naar Harwich en daar worden we opgehaald gelukkig , hoeven we niet met de auto op de boot scheelt weer een aantal eurootjes, Maar mijn lieve schat had al meteen een boottocht gereserveerd donderavond heen maandag terug en  ik wist nig niet eens of ik wel vrij kreeg. Een vrijdag en een maandag , niet veel maar toch de zorg is niet de makkelijkste baan wat dat betreft , Het ging moeilijk twee collega's hadden vrij, maar een hele lieve collega was bereid om mijn donderdag client over te nemen dus vrijdag kon naar donderdag verschoven worden en de clienten van maandag 2 keer 2 uur worden de andere kant opgeschoven naar de dinsdag en de woensdag , geen vrij maar wel de kans om op de boot te springen. Toen kwam probleem nummer twee. Onze Elenaatje , drie weken lang een hele dappere meid geweest , ja maar dit keer wil ik wel mee dat flikken jullie me niet meer. Andy heeft genoeg plaats voor drie , boottocht was zo aangepast want hut hadden we ook al ( zonde geld maar ja) maar toen de school want ze kan toch niet zomaar wegblijven .  Gelukkig had ik de juiste persoon te pakken , situatie uitgelegd en uitgelegd dat Elena dus echt niet zonder wou enz .. en ja, we hebben toestemming gelukkig.   Dus 20 november staan we om 10 uur 's avonds op de boot, dan komen we 's morgens om half 7 aan in Harwich waar Andy op ons wacht . dan nog twee uurtjes rijden. en we zijn er voor een leuk weekend dan maandag helaas weer om 9:00  uur 's morgens op de boot . Ach ja, ik had ook niet verwacht dat mijn man langer kon wachten.  ik trouwens ook niet na al die verhalen.  En misschien heel misschien aangezien Kerst zo gunstig valt kunnen we dan ook nog iets regelen. Zoals dit jaar verloopt heb ik er alle vertrouwen in dat dat moet lukken.

Maar dit neemt niemand ons meer af. Eindelijk.

Net als we denken dat de familie taferelen een beetje gesetteld zijn met al die verloren familieleden volgt er nog een staartje. En wat voor staartje ? Het is gewoon een enorme staart.

mijn man opgevoed door zijn moeder en stiefvader. Zijn vader heeft hij nooit gekend, zijn broer is uit zijn leven verdwenen. Volgens de laatste verhalen : rock bottom langs de mexicaanse grens.

Jullie kennen het verhaal via de logs in januari:  dromen , dromen vervolg en dromen komen uit.

Vanuit Zuid-Afrika heeft Pam me gevraagd of ik haar kon helpen met haar account op facebook . Ze stond er met haar getrouwde naam op en wilde dat veranderen in haar meisjes naam omdat ze mensen van vroeger wil trerugvinden . 

Alleen in Afrika is dat nog niet zo gemakkelijk omdat het internet op een telefoonlijn werkt dus zeer langzaam maar ook zeer duur. Dus ik zeg nou ik weet wat ik meld me aan en kijk of ik je onder je meisjes naam kan vinden. Zo gezegd zo gedaan en dat lukte. Daar zat ik dus met dat account en zie dat een nicht die we ontmoet hebben er ook op staat met foto's van de kinderen enz. Dus ik denk weet je wat laat maar staan die account want dat is leuk om zo op die manier met de rest van de familie in contact te blijven. Foto's zijn makkelijk te tonen enz.  even gauw een berichtje ach ja wel makkelijk vooral omdat er maar drie personen nog opstaan.  Dus ik type wat namen in gewoon voor de gekke jen Kijken of ik de andere familie van Schotland ook hierop kan vinden. Via de acternaam zoektocht kom ik een naam tegen en stuur die een berichtje . Van ik zoek die en die als jij dat bent wil je dan contact opnemen blabla bla. Dat was zo een week geleden.  Het hele weekend liep ik rond er staat iets te gebeuren . Ging 's middags weg en zei tegen mijn man als er bezoek komt bel je me maar ik kom dan meteen naar huis. Iets hing er in de lucht.  

Gisterenavond kreeg ik bericht terug. Nou wil ik alles dubbelchecken dus ik stuur weer een mail terug als jij dat bent dan kun je vertellen wie wat waar en hoe. Toch ?  Daarop kreeg ik geen antwoord. De hele nacht niet geslapen , had nog steeds niets tegen mijn man verteld. 's ochtends meteen de computer aan nog niets.  Iedereen kan je wel voor de gek houden.  Dus ik dacht dat geeft niets die durft niet meer. dei heeft je gewoon voorde gek gehouden. Dus ik ga met mijn dochter toch nog maar lekker de bossen in en ineens zo maar was ik het zat. Zoiets overkomt me nu nooit. Ik heb zelfs mijn man gebeld kom ons maar halen . Thuis de foto's op de computer die jullie nog steeds niet kunnen zien tot 1 november. En ik kijk meteen naar mijn mails .

 En jawel hoor we kregen weer een mailtje terug waarop ik tegen mijn man zeg die nog van niets wist . Schat je moet effe komen kijken hoor....... Wie  of wat ik nu aan mijn fiets heb hangen? 

Mijn man kijkt en ik zie hem gewoon bleek wegtrekken . Kan dit echt waar zijn ?  Meen je dat ? en ik zeg:  Schat je kan hem nu een bericht sturen, hij blijft de hele dag bij de computer dus je krijgt meteen antwoord. Dus hij stuurt een berichtje en vraagt telefoonnummer dat binnen 5 minuten terug komt en jawel hoor hij heeft de rest van de middag , minimaal twee uur aan de telefoon gehangen met zijn verloren broer.

Geschokt en opgelucht en blij en verdrietig en alles bij elkaar. We hadden nog een flesje Port open dat tijdens dat gesprek dus verdwenen is . Van alles besproken niet te geloven en toen het gesprek vorbij was hebben we meteen naar Schotland en Zuid-Afrika gebeld .  beiden waren zo geschokt dat er een glaasje sterke drank nodig was om het nieuws te verwerken . Zijn broer is gezond en wel en woont gewoon in de buurt van Londen. en wat een manier om hem te vinden via facebook , alleen vanwege tante Pam Dit kan echt geen toeval meer zijn . Dit hele verhaal van A tot Z is zo abnormaal om te vertellen dat geen mens het meer geloofd. Gtst en ONM kunnen hier niet tegenop.

Volgens mij hebben we met kerst een extra eter . Ik hoop het een mooier kado bestaat er niet.

Ik heb de hele avond alleen maar mails en foto's op en neer zitten sturen. Die arme jongen is helemaal overladen met foto's en links en verder krijgt ook hij er een hele familie bij want ook hij is zo welkom dus mail-adressen en telefoonnummers maar goed dat hij morgen de nachtdienst  in gaat dan kan hij het nog iets langer op zich in laten werken . Het enige dat nu nog resteert is een volledige familiereünie . 

 

 Kijk op deze link    http://www.natuurwerkdag.nl/  en mischien zit er wat voor jou tussen .

Een paar uurtjes van je vrije tijd . Drie om precies te zijn van 10 uur (dus je kunt ook nog uitslapen)  tot 13:00 uur ( en ook nog op tijd terug voor de boodschappen). helpen in de natuur IK doe zeker mee, en jij dan ?      

Ik moet jullie echt vertellen over de hippo's in Sabi River Sun park . Deze hippo's wonen in dit meer al voor meerdere generaties. , dus jaren en jaren , eeuwen wonen de hippo's hier. De hippo's vertoeven de hele dag in het water en 's avonds gaan ze de Bush in om te eten. Nu hebben ze dus een park gebouwd rond dit meer ( zie foto) en een moooi hekwerkje geplaatst om het park veilig te houden voor indringers van buitenaf:  mens of dier, alleen .............. tja daar liepen een aantal hippootjes rond die er dus uit wilden en het hele hekwerk vernield hebben in hun universele task die al eeuwen aan de gang is. Gelukkig hebben ze daar wel een oplossing voor gevonden en ( al was het noodgedwongen)  iedere avond rond zonsondergang wordt een hek open gezet om de hippo's naar buiten te laten en dat is nogal een schouwspel. Uren wachten totdat de eerste uit het water is. Er schijnt nogal een rangorde probleem te zijn, ieder moet op zijn beurt wachten. Als nu eens eentje in de rij nog geen zin heeft , zo van, ja, jullie kunnen me wat, ik heb nog geen honger en ik lig wel lekker hier in het water, kan dus de hele groep wachten. Totdat zo'n blok vlees de wal opklimt en dan komt er ineens beweging in de rest van de wachtenden en gaan de volgenden in de rij staan. Achterelkaar lopen ze over het pad naar de bush , het pad is al behoorlijk uitgesleten door de eeuwen waardoor er een nieuw waterreservoir ontstaat. Ook altijd makkelijk als je een hippo bent. Achter ze gaat het hek weer dicht totdat ze in de vroege ochtend weer terug komen.

Een mooie bijkomstigheid voor de toerist want zo ben je altijd verzekerd van een kijkje.  Ik kan je verzekeren dat je voor die gelegenheid de muggen wel trotseert.

Een raar gegeven. Aan de andere kant van de wereld . Aan de andere kant van de evenaar.  Herfst wordt Lente . Hier waren de eerste foto's van de paddestoelen al volop aanwezig op de space. Ook de eerste tekenen van de herfst waren al zichtbaar , ik zag het aan de bramen aan de varens enz. Dan stap je in een vliegtuig je reist 11 tot 12 uur. In het vliegtuig konden we op een monitor de reis volgen. De hoogte , temp, en afstand. Heel frappant . De eigenlijke reis vanaf Parijs zeg maar. Dan ga je de lucht in.  Je ziet de Mont Blanc liggen best gaaf en eigenlijk ging dat heel snel net zo als Italië , en het begin van noord-Afrika en dan lijkt het net of het vliegtuig geen stap vooruit komt. Gek we keken af en toe hoe ver we van de evenaar waren . Keken af en toe eens naar buiten soms zagen we niets dan grijs  en soms zagen we de woestijn onder ons heen gaan . Maar de evenaar bereiken leek een eeuwigheid te duren. Een heel vreemde gewaarwording het leek net of het vliegtuig moeite had om over de bolling heen te komen. Het zal wel niet maar ik heb nooit eerder gevlogen dus ik weet het niet , maar dat gevoel had ik wel . natuurlijk zijn 11 uur ook wel heel lang en in het begin gebeurt er van alles , de start ,het safetypraatje, een drankje een hapje enz. en dan is er heel lang niets . heel lang niets dus ga jeje focussen op dat dingetje helemaal verkeerd natuurlijk. Nou was het geweldig om boven de wolken te vliegen en de zon te zien glinsteren op de wolken. En ineens zijn we over de evenaar heen , gaaf. hihi stelt niets voor natuurlijk maar wel een grappig idee. En het gekke is dat we nu weer een heel stuk sneller lijken te gaan de afstand die nu in een uur wordt afgelegd lijkt toch echt wel meer op de kaart.

Misschien ben ik mijn verstand wel verloren op deze hoogte. We komen in het donker aan . Leuk een aankomst met allemaal lichtjes , nu is goed te zien hoe groot Jo-burg eigenlijk is en ik vervloek mezelf dat de camera onderin de tas zit. opgehaald , knuffelsssssss , verhalen en gauw naar het huis , ooh een douche heerlijk, en dan naar bed na een kopje thee  slapen ooh ja heerlijk ik sta niet voor 9 uur op . Echt niet...... no way .......

Kwart voor zes 's morgens , djezus wat was dat in godsnaam? een gekrijs ... geen idee... hoe laat is het ?  waaat ooh nee . en nu ben ik wakker  en fit , wat nu ? mijn man slaapt nog , diep zelfs. Ik sta op en kijk uit de raam .... geen wonder het is dag...... volop dag ? nou nee maar toch..... staat mijn klok wel goed? djesuz weer dat gekrijs . en wat is dat wat ik hoor ? dat lijkt wel een duif? nee toch weer anders? ik moet eruit ... de nieuwsgierigheid slaat keihard toe. Als ik niet weet wat het is , kan ik niet blijven liggen. 

Heel zachtjes probeer ik de wc/badkamer deur te openen beng ...  ooh shit, ja die zit op slot ( in zuid afrika gaan alle deuren op slot om het een insluiper zo ongemakkelijk mogelijk te maken. Dus badkamer deur op slot. )  Mijn man draait zich, och cherm. ik probeer heel stil te doen vind een badjas en wil naar buiten , beng shit die zit ook op slot...

ooh jee Dadelijk heb ik het hele huis wakker gemaakt. Ik kom in de keuken en kijk naar buiten ........Wow... ... en nog eens wow .. en wat is dat ? wat vliegt daar? wat is dat voor iets ? en weer dat gekrijs nu zie ik twee enorme vogels geen idee wat het zijn. Er zit op het hek voor de deur een sleutel en ik probeer ja het lukt... er zit nog een sleutel aan ja zou het? ... ja de deur is ook open .... brbrbrbr , het is ijskoud . ik ga naar buiten 5 minuten dan weer naar binnen ik MOET mijn toestel pakken ...  en aankleden want dit is wel erg koud.  De zon is al op ...... he ligt dat aan mij ? als die daar opgekomen is en dus daarheen draait dan staat die verkeerd. De zon staat aan mijn rechterkant voor mijn gevoel het westen . Zeer vreemd. Waarom ? ik heb geen idee en ben er ook nog niet aan toegekomen om dat uittezoeken. Het water in de gootsteen draait ook de andere kant op maar dat heeft te maken met de draaiing van de aarde? De aarde draait toch maar een kant op? Echt zo'n geval van een klepel en een klok toch maar weer eens een keer mijn kennis ophalen. 

Ik ga in de tuinstoel zitten en de ene naar de andere gewaarwording maakt zich van mij meester . Na de eerste verbazing van het hele plaatje begin ik langzaam dingen te plaatsen , vogels,  geluiden , geuren planten bomen en langzaam dringt tot me daar wat bij wie hoort. Ik hoor een merel maar ook weer niet, een andere zang maar toch echt wel een merel ?  En wat is dat ?  Een tortel duif maar sorry dat ik het zeg: deze heeft wel ritme. Zelfs de duifjes zijn muzikaal. Ons roekoekoe is vervangen door een reggea-achtig rookoo-kooo- cucu. Haha echt cool zeg. Daar zie ik ze wow deze hebben kleur. en daar is de merel , die is niet zwart ? grappig ik zie vogels die ik nog nooit heb gezien en ik heb er wat gezien. Ik herken de soorten wel , dat moet een soort vink zijn en dat een mus hé een wevervogel die ken ik wel.  maar dat? Geen idee, maar dat komt wel.

Ik heb drie weken vogels gezien  maar niet allemaal op de foto het zijn er teveel en sommige zijn zo schuw dat ik net een glimps zie. Ik heb van Jim een boekje geleend met de vogels erin en heb wat research kunnen doen. Het is een hele lijst , er zijn meer dan 700 vogelsoorten dus ik kon mijn lol op. Dat is het leuke aan vogelen. Die trekken zich niets aan van hekken en muren. Vogels zijn er overal, zelfs wel eens in een overdekt shoppingmall.  En je ziet ze ook vanuit een auto in het water in het weiland of in de lucht en soorten herkennen dat lukt wel, de verdere indentificatie is dan wel vaak niet mogelijk maar dat drukt de pret echt niet. Speculeren en elimineren  is ook heel leuk en met een gebiedenkaart kom je ook ver en anders hopen dat je toestel hem wel te pakken heeft dan kan de computer misschien nog uitslag geven.  Mijn meest hilarische ontdekking ? de Europese huismus echt waar...... ooit geïntroduceerd volgens mijn boekje  vanuit Europa en nu goed aanwezig in de stad dus er is hoop voor de huismus.

ik zal proberen de Zuid-Afrikaanse naam bij de vogels te zetten sommige zijn echt hilarisch.

Mijn bedoeling was om jullie iets anders te vertellen maar door de reakties die ik her en der lees , kwam ik op dit onderwerp. Zuid- Afrika is inderdaad een land van tegenstellingen , maar of ik er op vakantie zou gaan?

Het is dat we een extra reden hebben om terug te gaan want anders zou ik me wel twee keer bedenken. Drie weken in Zuid-Afrika betekent dat je twee weken op je luie reet zit. Of je zit op een terras om iemand te ontmoeten of je zit in de auto. Bij veel foto's kun je de reflectie van het autoglas of interieur van de auto zien. Gewoon omdat zo goed als alle foto's vanuit de auto genomen zijn. Niet mijn idee van vakantie. Ik moet kunnen lopen , wandelen , bezig zijn maar vooral de bevolking kunnen ontmoeten en dat is daar nu net het probleem. Natuurlijk kun je er ook een vakantie boeken als een week in Krugerpark doortrekken en overnachten maar dan wil je echt niet weten wat je dan kwijt bent. Vooral als je vanuit Europa boekt. Nu was de entree met auto 287 rand voor drie man eigen jeep ( dus nog geen tientje de man) maar een rit/ wandeling met gids kost je tussen de 500 en 800 rand pp. voor twee/ drie uur geloof ik. Een wandeling hand in hand met olifant... 595 rand, mag je zelf de olifant voor wassen,  tja dat tikt lekker aan natuurlijk. Niet echt mijn idee, een beest moet wild kunnen blijven. Rhino-tracking safari 950 rand pp. Helicopterflights 45 min Cascades Hazyview 2,486 rand pp. God's window moet ook stunning zijn maar dan mag je eerst weer 4 uur de auto in.  Genoeg te doen, met een dikke beurs.

 

In Johannusburg ga je dus niet over straat lopen. Behalve als je je in een gun-secure area of met bewaking/ toezicht bevindt. Dat is dan  een shopping mall of een park. Een kopje suiker bij de buurman lenen betekent dat je met de auto de poort uitrijdt en bij hem weer naar binnen rijdt. Dat wordt dus niet gedaan want dan kun je net zo goed naar de winkel rijden.  Natuurlijk waren we met ons vervoer ook afhankelijk van onze gastheer en dame. Mijn man had zijn rijbewijs niet bij zich maar zelfs als hij het had zou hij zich niet op zijn gemak hebben gevoeld om daar zelfstandig rond te rijden, ten eerste vanwege de chaos op de weg , ten tweede de regels en wetten en ten derde heb je geen flauw idee waar je naartoe zou kunnen of moeten. 

In het centrum van Jo-burg wil je zeker als blanke echt niet terecht komen. De foto's van de personen zijn dan ook veilig van achter glas genomen en op zo'n manier dat men het niet in de gaten had. Als ik gesignaleerd was met camera was de kans groot dat de ruit werd ingeslagen. Alleen met de marktvrouw en moeder van 7 heb ik kunnen spreken. Zij zat bij het strand dus niet in Jo-burg. Met gebrekkig Engels konden we een gesprek voeren waarbij de jeugd met de zonnebrillen me nauwlettend in de gaten hield. Ik mocht alleen een foto maken als iets bij haar kocht zo snugger was ze ook wel weer. Ik heb er een leuke stola van 4 euro aan overgehouden. Hij was in principe goedkoper maar ik had alleen een 50 randbiljet (  een kleine 5 euro) en zij had heel toevallig te weinig wisselgeld. De verleiding was erg groot om haar al het wisselgeld te laten houden maar ze liet  ook weer merken dat ze daar te trots voor was, dan moest ik er maar een hoed bijnemen, jaja dat moet je kunnen.  

 Bij iedere foto die ik nam moest ik eerst de omgeving verkennen om het gevaar in te schatten. Toch heb ik me niet bedreigd gevoeld dat weigerde ik. Als iemand me signaleerde stak ik hem of snel weg of zei hardop " You want on picture? "  wat de situatie vaak redde. Nu was ik ook wel in het  gezelschap van, eerlijk is eerlijk, twee grote mannen dat scheelt. De verleiding om wat rond te klikken was heel groot maar veel foto-materiaal heb ik bewust langs me heen moeten laten gaan. In verschillende winkels heb ik de camera stiekem bedient. Het komt de foto's niet ten goede maar voor ons is het toch een herinnering aan de sfeer.  Ook de fotos van Monte Casino en De shoppping malls zijn daardoor wazig . Haja,  want als ik dan daar weer mijn toestel liet zien, had ik de bewaking achter me aan.

De foto's van de bloemen en planten zijn dan ook genomen in de tuin of bij de golfclub, countryclub. Daar kon je dan wel even lopen maar het terrein was weer zo klein dat je snel uitgewandeld bent. Of je komt een bordje tegen met: byond this point no visitors, of enter at own risk ,this is a problem area.  Ook een leuke:  Be carefull for wild animals, they might be hungry. If you ball hits the water please don't take it out, we have a crocodile problem.

Je kan niet zeggen dat deze mensen geen humor hebben. En zoals altijd heb ik alle vertrouwen in de mens en zijn er altijd maar een paar probleemmakers alleen daar zijn wel heel veel mensen dus veel probleemmakers en de armoede maakt het natuurlijk niet makkelijker. Het grote nieuws in de krant was dat er die week minder dan 50 overvallen waren gepleegd, een record schijnbaar. De verleiding is heel groot om bij iedere gast wat te kopen of een rand achter te laten.  Dat is echter niet de enige verleiding die we moesten weerstaan. Zoals Roel al zei bij de foto's, ooh wat zou ik daar eens graag tussen willen lopen, een vierkante meter is genoeg  voor meerdere soorten sprinkhanen. Tja en dan zit je weer opgesloten in een auto. Ik heb het natuurlijk over het Krugerpark. Ooooh wat zou ik daar eens graag doorheen struinen, maar helaas er zijn per jaar een kleine 10 vermissingen. mensen die verdwenen zijn, mischien door stropers maar misschien ook door onverzichtigheid. Ook wij hebben een auto verlaten zien staan , geen idee wat er verder aan de hand was. Om die ene foto te maken zou je zo graag eens wat dichterbij willen komen. Verder sluiten om 18:00 uur de poorten. Als je dan wat tegenkomt is de verleiding ook erg groot om wat tijd te smokkelen maar helaas 18:00 uur is 18:00 uur en ben je er dan niet uit dan kan je maar het beste zo dicht mogelijk bij het hek parkeren en het jezelf gemakkelijk maken en hopen dat je wat te drinken en een deken bij je hebt want  het is vriezend koud 's nachts en als je geluk hebt kun je het de volgende dag navertellen. De deuren op slot en vooral geen ramen open en je geur verspreiden  want zoals het wild op de Veluwe er vandoor gaat, ben je daar een lekker makkelijk tussendoortje. Ooh ja en het is ook een goed idee om even te kijken waar je je auto neerzet want er was iemand die zijn auto precies op een neushoornroute had gezet. Hij heeft het overleefd maar de auto was minder blij. Wij gingen om kwart voor zes door het hek.

Een hele andere soort verleiding vind plaats in al die ontmoetingsplaatsen waarbij wat gedronken en/of gegeten wordt. En een scone is toch niet zo groot ? nee hoor......... maar hij wordt wel geserveerd per twee met een bakje jam en slagroom. En de taarten die in de vitrine staan < hhhm > een choclade punt van 10 cm hoog. En een glas bier smaakt ook wel heel lekker in dat klimaat. Een draft bleek  een halve liter te zijn..... hihi wel lekker. En de Zuid- Afrikaanse wijn smaakt wel heel lekker bij het eten. En ja, ik moet toch ook veel proeven en uitproberen daarvoor ben je toch ook op vakantie. Ooh jee...... en dat in combinatie met de vele en lange zitperiodes.

Het verbaast me dat mijn broeken me nog passen. Zoete aardappelen, biltong ( gedroogd vlees)  gewoonweg een heerlijke onmisbare knabbel in de auto. Fruitsticks zijn gewoonweg gevaarlijk zoet. en macademia nuts. springbok heb ik ook gegeten. En ik moet zeggen het vlees dat op de braai is klaargemaakt is onovertreffelijk lekker , dat is wel wat anders dan een barbecue. ik kan wel doorgaan maar ik krijg er honger van dus hier moeten jullie het maar weer even mee doen. Toch wel erg verleidelijk dat land. Toch maar eerst weer hard werken sparen of zal ik sponsors gaan zoeken?  

Iedereen wil graag weten hoe het contact met de familie is verlopen. Dat was ook de reden waarom we naar Afrika gingen natuurlijk. De rest was een leuke bijkomstigheid.  Gelukkig kan ik vertellen dat we geen betere contact personen hadden kunnen wensen. We werden op het vliegveld met dikke knuffels, en knijpen in de armen en wangen , vooral mijn arme man dan ontvangen. Natuurlijk werden daar de eerste traantjes geplegged  zoals ze dat noemen. Mooi om twee volwassen mannen te zien met opluchting in hun ogen dat alles oke is. Zo doen mannen dat. Good to see you... good to be here my friend....... Time for a beer. .... Yes same here. En dat is het. Geweldig hoe gemakkelijk dat kan. Wij dames hangen er een beetje om heen. Dat was maar even hoor , maar we hoorden er even niet bij. De band was er, dat bleek. Gek eigenlijk hoe je je verbonden kunt voelen met iemand die je niet kent. En toch weet je dat het goed zit dat de band er is. Echte liefde, echte genegenheid zoals we ook al van de Schotten hebben mogen meemaken. Dan zijn wij Nederlanders toch maar nuchtere boeren. We hoorden er bij , dat hebben we bij elke ontmoeting mogen beleven. Mensen die we totaal niet kennen maar van ons via verhalen gehoord hebben nodigden ons uit voor etentjes, samenkomsten, en gaven kadootjes. We hebben de tijd van ons leven en langzaam komen de verhalen op gang en heel langzaam wordt ons duidelijk dat we met onze neus in de High - Society  terecht zijn gekomen. Ik ben nu heel voorzichtig met namen, De ex- vrouw van Jim ( Stu's oom ) heeft hem als baby gezien en wilde graag een ontmoeting.

Ze bleek ooit de best- betaalde vrouw van Zuid- Afrika als editor voor een of ander duur vrouwenblad.

Een andere ontmoeting is met vrienden van oom en tante en dat is een Schotse  ex- profvoetballer geweest voor

Zuid- Afrika , hij kende Stu zijn vader heel goed dus daar moesten dus ook de nodige Whiskeys op gedronken worden. Ondertussen ben ik aan het keuvelen ben met wat blijkt te zijn een geldschieter voor onder andere de film Jerusalem en tussenpersoon van Fotografen voor  National Geografic . Ze somt even op voor welke programma's ze rechten bezit. En ooh ja als zij op Safari gaat dan mag ze in het privé park van Richard Bransson.  Een heerlijk geweldig 60 jarig mens die eruit ziet of ze veertig is met een geweldig gevoel voor humor.

Ook Stu's tante mag ik niet vergeten , heeft als show-danseres , de hele wereld gezien, ooit zat Onassis achter haar lichaam aan ,  Ex- man was een grote naam op de Italiaanse Televisie, heeft grote namen in haar vriendenboekje staan. En daar zitten wij nuchtere Nederlanders, arbeiders die elke centje moeten omdraaien tussen met onze oren te flapperen. En onze mening werd op prijs gesteld, er werd gevraagd hoe het was om alles zelf te moeten doen in huis, hoe ik het geregeld kreeg met man en kinderen en werk. Het feit hoe we elkaar hebben leren kennen , dat we al 16 jaar samen zijn. Hoe we vonden om daar te zijn, hoe alles tot stand is gekomen en hoe we uiteindelijk bij elkaar zijn gekomen. Met tranen in de ogen wordt er naar ons geluisterd.

Unbelievable, almost spooky wordt er gezegd. En dat is het ook want alles in inelkaar gevallen als een puzzel sinds zijn vader is overleden en niemand twijfelt eraan dat we vanaf boven gestuurd zijn geworden.

Mijn man heeft veel antwoorden gekregen en ook weer nieuwe vragen , goed zo hebben we een reden om terug te gaan. We hebben al neven en nichten ontmoet, maar ook nog een deel niet, deze zitten voornamelijk in Cape-town, haha , nog een reden om nog eens terug te gaan. Er zit zelfs nog iemand in Australië.... oh boy..... Maar weer sparen, want wij zijn niet van de High- Society .

We hebben ook de partner van zijn vader ontmoet , en het ziet ernaar uit dat ze nog volop in de rouw zit. Aan de ene kant heel begrijpelijk, aan de andere kant ook wel zielig. We moesten naar de golfclub want daar speelde zijn vader altijd, en ze introduceerde hem steeds met come meet Sandy's son. De mensen vonden dat wel even leuk kwamen even een praatje maken en gingen weer verder met hun eigen dingen. We kregen het gevoel dat ze er meer van had verwacht. Wij vonden het een heel begrijpelijke reactie van die mensen, de man is toch al twee jaar geleden overleden.  De manager van de club was een geweldige vent, maar vooral ook geintresseerd omdat zijn vrouw ook Hollands is . En als hij thuis komt en niet weet te vertellen wie wat waar en hoe, waarvandaan, naam enz..   dan  kon hij wel op de bank slapen. Van hem ook een open uitnodiging gekregen en Jim vertelde ons dat dat geen loze uitnodiging is maar dat het serieus bedoeld is. Als we ooit weer komen hoeven we maar te bellen en dan hebben we altijd een plaats in zijn huis. ... Ja huis .... wat een kastelen van huizen hebben we mogen bewonderen .... allemaal zelf gebouwd. Met slaapkamers zo groot als een woonkamer en  met ieder een eigen badkamer, enz....  

En dan stap je daarna weer samen de auto in . Daar doe je dus niets zonder auto. Letterlijk en figuurlijk. De auto is je pantser, je bescherming tegen hyjackings, verkrachtingen, overvallen en andere linke dingen. En dan rij je de stad door en dan staat er bij ieder stoplicht iemand te bedelen  of de stomste dingen te venten voor een extra rand. En dan kom je "thuis" een grote elektrische poort, tralies voor de ramen een super-de-luxe huis maar je bent er wel in opgesloten. Zo gauw je naar bed gaat moet je badkamerdeur op slot doen, alle tussendeuren worden afgesloten, als er ooit iemand binnenkomt dan is het de bedoeling dat dat zoveel lawaai geeft dat ze de armed security kunnen alarmeren,  maar ondertussen..... als er ooit brand uitbreekt zitten ze als ratten in de val. 

De high-society zit opgesloten in en door hun eigen rijkdom, het is maar wat je gelukkig maakt.   

 

We zijn weer thuis na een zeer enerverende "vakantie"?. Helaas onze bagage nog niet.

Een vakantie met heel veel tegenstellingen en kennismakingen. Het had meer weg van een werkvakantie. Zoveel verhalen en heeel heeel veel foto's . Bijna alle foto's zijn genomen vanuit een rijdende auto.

Ten eerste omdat de afstanden die we moesten overbruggen heel groot waren . We zijn van Johannusburg ( Jo-burg , zoals de mensen zeggen)  naar Krugerpark ( een kleine 7 uur onderweg) en terug . En later weer van Jo-burg naar Durban ( umkomaas eigenlijk ) aan de kust bij de Indische Oceaan. Ook weer een ritje van pakweg een dag. Dus we hebben wel een groot gebied bewerkt. Wat opviel toen we Johannusburg inkwamen waren de muren en prikkeldraad en brandlucht( daar kom ik nog op terug) . Alle huizen zijn ommuurd en bovenop is prikkeldraad of punten. Iedere huis is aangesloten op een beveiligingscentrale en die komen met armed response.

Ten tweede omdat je in Jo-burg nergens naar toe gaat zonder auto.  Omdat dit veel te gevaarlijk is. De camera laat je  nooit zien op straat want dan heb je een pistool in je nek staan. De overvallen, hijackings, verkrachtingen zijn op een abnormaal hoog niveau. Hoe komt dit? Voorheen hadden de blanken de macht, dat weten we allemaal, nadat het apartheidsregime is opgeheven hebben de oorspronkelijke inwoners de macht in handen gekregen en ze weten niet hoe hier mee om te gaan of ze zijn helemaal niet geschoold voor datgene dat ze moeten doen. Als voorbeeldje: een receptioniste van de gemeente , dus de eerste persoon die je tegenkomt kan niet lezen en kent alleen Zulu's als taal. En dit werkt door op ieder niveau dus ook hoe hoger je komt. Tijdens ons verblijf is de president afgezet, onder andere vanwege corruptie. Een blamage voor het ANC, dat wij allemaal nog wel kennen uit de jaren 80.  Als voorbeeldje hij had een muur laten bouwen om eigen tuin, kosten 1 miljoen rand, dat is een muurtje van 100.000 euro om en nabij regeringsgeld dus.  Daar hadden dus heel veel eenvoudige woningen van gebouwd kunnen worden.  De rijke zwarte inwoners gunnen hun eigen arme mensen niks. 

De originele  binnenstad van Johannusburg is een no-go zone. Helemaal vervallen en overgenomen door zwervers, criminelen enzovoorts. Overal in de stad wordt gewerkt maar het is onduidelijk wie wat doet en waarom. En de oorspronkelijke gebouwen storten in elkaar. De mensen ontmoeten alleen in enorme  shoppingmalls omdat daar bewaking aanwezig is, al weet je nooit of de bewaking corrupt is.

De parkeerplaats is een ideaal gebied om te bedelen of iets bij te verdienen. Er staan jongens in dienst voor een rand per dag om de auto's naar hun parkeerplaats te leiden. Onze tante gaf de jongens bij het weggaan altijd een rand of twee ( twintig  eurocent) als ze een extra oogje op de auto hielden. Dat is hun echte inkomen 50 auto's op een dag geeft hun hun inkomen. De carwash vindt ook plaats in of vlakbij een shopping mall. Een soort van partijtent en een tuinslang geven aan waar je moet zijn. Deze mensen zijn gewoonweg geweldig. Zeer vriendelijk en een geweldig gevoel voor humor.  Pam had de hond in de auto, een "grote" herder en liet dus de raampjes open . Ze loopt naar zo'n jongen en vertelt hem dat de ramen openstaan omdat er een hond inzit en haar antwoord was: Oke mèm I tell thief of big dog, you car is fine. Met een smile van oor tot oor.  Ze vraagt ook altijd naar de naam, en we hebben geweldige namen gehoord als Precieus, Hope, Cousin, Gift. Geen idee of deze namen gegeven zijn uit hoop voor de nieuwe tijden de meisjes waren allemaal in hun late tiens of jonge twintigers. Of dat het een vertaling is van hun Afrikaanse naam. Pam wist het niet. In een restaurant : How are you, sir ?   reply:   I'm Thirsty      answer:  Ooh, I'm  Mildred . na uitleg lachte ze zelf het hardste en kregen we de beste service. En zij dus een goeie tip ( fooi) Wat pijn doet is als je ziet dat moeders bij de stoplichten zitten te bedelen met een kind van twee, drie, vier jaar. Iedere dag waarbij het kind dus verblijft op een vierkante meter. Je kunt je indenken wat dat doet met de ontwikkeling van zo'n kind.  

Het is een land met zoveel potentie. Overal ligt afval omdat de inwoners niet het gevoel hebben dat het hun land is.

Niet iets waar ze trots op mogen zijn. En ook omdat ze niet beter weten , ze leven van het veld, de geit en het bedelen, dus groente- schillen ed gaan op de grond, de mest van de geit op de grond dus lege flessen en verpakkingen idemdito. Gelukkig zijn er dan weer anderen die de hele stad afstruinen op zoek naar glas enz om dat weer te verkopen aan een of ander bedrijf. Maar de scherven blijven liggen. Zowel letterlijk als figuurlijk. 

De souveneers zijn ook weer zo'n verhaal. Pam nam ons mee naar een echte Afrikaanse markt met echte craftsmenship. Dus alles met de hand gemaakt en ik zie dingen die ik ook in de derdewereldwinkel zie liggen voor tien keer of meer van de prijs? (Hoe kan dat)  En dan wordt er nog verwacht dat je gaat afpingelen voor iets dat daar ligt voor 50 rand (ongeveer 5 euro) waarvoor je in Nederland dus 50 euro betaald. En je weet dat die mensen daarvan moeten leven. Een vreemde gewaarwording dat kan ik je wel vertellen.

Trouwens de prijzen in de supermarkt daar zijn omgerekend ongeveer gelijk aan die van ons. Sommige dingen echter veel duurder andere weer stukken goedkoper. Het uitgaan daar is in vergelijking met de supermarkt een stuk goedkoper. En het is dus ook geen wonder dat daar veel gebruik van wordt gemaakt. Daar zou Nederland een voorbeeld aan kunnen nemen want het personeel in dienst in zo'n restaurant is ook tien keer zo veel als in Nederland dus onkosten is een grote smoes. Ook parken enzo zijn bij toegang veel goedkoper of je betaalt niet bij de poort (maar wel voor een ritje in het park) wat het dus ook voor alle mensen aantrekkelijk maakt om er eens doorheen te kunnen wandelen ook de armen. Goed om weer terug te zijn, al zou ik meteen weer terug willen als ik zo naar buiten kijk, wat een in en in triest weer hebben we hier brrr, Ik heb het nu al koud. foto's volgen nog wel want ik heb toch een hele collectie.