Space van Marion: Wil jij ook een kijkje achter de schermen?

http://www.klikprintenwandel.nl/route.asp?id=176

Vandaag met trein en bus op weg naar het Leudal.  Het weer voorspelde voor vandaag  minder regen dan gisteren. Het weekend is zoals altijd weer druk dus toen ik onverwachts vrij had om dat een cliënt een andere afspraak had met ziekenhuis  moest ik daarvan profiteren. Met de trein en de bus was goed te doen want ik was slechts drie kwartier onderweg. niet verkeerd. Aangekomen  bleek het weer inderdaad mee te vallen alleen was het windkracht weet ik veel . maar close-up foto’s zouden zeker moeilijk worden. De wandeling staat beschreven in  de link . dus daar ga ik geen woorden aan vuil maken. Ergens zat er een kleine fout in de route maar een beetje wandelaar realiseert dat hij parallel aan een pad wordt gestuurd. Omdat ze paden hebben dichtgegooid.   Tijdens mijn wandeling heb ik genoten van allerlei vogels en wisselende biotopen met weer wisselende bewoners.  Ik heb een bui gehad en dankzij de gestuurde paraplu van Roel kon ik die makkelijk aan. Nadeel was alleen dat ik toe net op  de open vlakte liep  dus weinig beschutting.  zeker een herhaling waard maar dan ga ik de andere kant van het Leudal op.  De beloofde mooie plekken zitten meer langs de beek en met nat weer en riet tot aan de oksels was deze vandaag niet helemaal haalbaar.  Nu heerlijk onder de douche en dan  lekker eten . Een mooie dag die even op vakantie leek dat is zeker.   Geniet  maar van de foto’s .

 

Deze foto’s welke foto’s van foto’s (uit mijn album van 16 jaar geleden) zijn geven een indruk van het leefgebied waar de new forest pony’s vandaan komen. De foto’s heb ik klein gelaten omdat ze anders te onduidelijk worden . Het geeft heel duidelijk aan dat de pony’s wel bestand zijn tegen ruige en wilde natuur. De derde foto waar de pony in de struiken staat is een familie van de duindoorn een venijnige plant met flinke stekels. 

Roel, ik zou denken dat jij je niet zou vervelen in een gebiedje als dit. Al ben je nog zo verknocht aan de Planken , het zou in ieder geval geen straf zijn… ik wil wel mee natuurlijk.  

     

     

     

     

Soms moet ik even weg ervandoor,dan begint het  weer te kriebelen is het vluchten ? misschien wie weet .Niet vluchten als ik wil niet meer . Nee het is meer vluchten in wie ben ik ook alweer. 

Soms neemt de frustratie en onmacht het over. En wil ik ertegen vechten, ben ik het er niet mee eens.  Dan ben ik lastig en vervelend omdat ik er niets mee kan. Maar het is niet voor niets onmacht , ik kan er ook helemaal niets aan doen.

Het leed van een ander of de pijn, het afhankelijk van een ander zijn. Het gebeurt , het hoort bij het leven, of ik het eerlijk vind of niet.

Dan vlucht ik naar het groen. Op een steenworp afstand van huis kom ik dan tot rust. Op een klein met dennennaalden bestrooid pad. Een plek waar de dennenappels en de dennenschorsen kraken. Waar grote majestueuze bomen zwaaien in de wind,

Ze zullen zich met liefde over me heen buigen, even over me ontfermen. Tussen al die frustratie door herinneren ze me eraan te luisteren,  te luisteren  naar hun , te luisteren naar de wind, het geritsel van de bladeren en het zachte geruis van de takken.  En dan meegebracht in de wind opeens heel zacht een gefluit, een getjilp, een gefladder, een ritsel.

Heel zachtjes en dan als ik bereid ben mijn zintuigen weer te openen, me niet meer af te sluiten of af te schermen dan komt er ineens zoveel moois binnen.

Dan mogen mijn longen de frisse lucht naar binnen zuigen. Dan zien mijn ogen alle bewegingen, dan ruikt mijn neus  ineens de zoete geuren, dan horen mijn oren een prachtig lied, en dan voelt mijn lichaam een plezierige tinteling .   En dan dan maakt mijn hart een vreugdesprongentje. Gesterkt door de mooie herinnering, terug naar het innerlijke kan ik de hele wereld weer aan.   

 

Zondagwandeling Grensmaas 

We hebben een heerlijk weekend achter de rug. We hadden lieve gasten, de vooruitzichten waren in eerste niet goed het zou volgens buienradar gaan regenen en onweren wat het op bepaalde plaatsen ook heeft gedaan. De spanning zat erin zouden we kunnen doen wat we gepland hadden of zullen we een alternatief moeten volgen. Gelukkig blijkt de buienradar het hier helemaal mis te hebben en waren de wolken alweer boven Duitsland verdwenen voordat ze ons bereikten. Ik heb mijn gasten meegenomen naar de Doort, zou het hebben gebracht wat ze ervan verwacht hadden of was het toch weer heel anders en hebben ze nog iets leuks gezien? Dat is de grote vraag .
Dat ze de benen hebben moeten gebruiken was zeker maar er stond als beloning weer een prachtige maaltijd te wachten verzorgd door mijn manlief die vanwege de hooikoorst en de zware werkdruk, even het thuisfront in de gaten hield. De welverdiende goudgele rakker stond koud, en honger hadden we ook wel na zo'n wandeling. Een heerlijk afsluitng van de dag, toen bleek dat we net binnen waren en er een zacht buitje viel. Wat een planning weer.
Een beetje te laat naar bed omdat het 's avonds nog heerlijk zitten was ,buiten met een glaasje wijn en /of een heerlijke whiskey. En de merel op de achtergrond . Het gevolg was dat er nog om half een 's nacht een luchtbed opgepompt moest worden.  
De ochtend begon met een eenvoudig maar heerlijk ontbijtje, broodjes smeren en er weer opuit.  Naar de grensmaas. Hoe zouden ze hier tegenaan kijken en zouden de beestjes zich ondanks het drukkende , beetje hei-ige begin van de dag zich wel laten zien en zien we nog wat leuks, unieks, of ander moois.
We zullen dit even moeten afwachten . En hoe hebben ze het gehad? In ieder geval van onze kant weer een zeer gezellig geslaagd weekend, ik heb zo'n vermoeden voor hen ook.